Ερωτήματα που Κάνουν οι Άνθρωποι Σχετικά με τις Αλλεργίες

Πώς συμβαίνει να είμαι αλλεργική στη σκόνη του σπιτιού τη στιγμή που διατηρώ ένα τόσο καθαρό σπίτι;

Η σκόνη του σπιτιού βρίσκεται ακόμη και στα πιο καθαρά σπίτια. Σε μια πόλη, ένα μέσο σπίτι ή ένα διαμέρισμα με έξι δωμάτια συγκεντρώνει 18-23 κιλά (40 ως 50 πάουντς) σκόνη το χρόνο. Παρ’ όλο που το καθάρισμα του σπιτιού γενικά δεν μπορεί να απομακρύνει τελείως αυτό το πρόβλημα, υπάρχουν πολλά «μέτρα κατά της σκόνης» που μπορούν να βοηθήσουν. Για παράδειγμα, να κρατάτε ένα από τα δωμάτια του σπιτιού, συνήθως το υπνοδωμάτιο, όσο πιο καθαρό γίνεται από σκόνη ούτως ώστε να παρέχεται άσυλο στον αλλεργικό. Παρεμπιπτόντως, τα μαξιλάρια με φτερά μαζεύουν πολύ σκόνη.

Στην αγορά υπάρχουν διάφορες συσκευές (ηλεκτροστατικά φίλτρα αέρα, για παράδειγμα) που υποτίθεται ότι αφαιρούν τη σκόνη από τον αέρα, αλλά η αξία τους είναι αμφισβητήσιμη. Ίσως πιο μεγάλη σημασία έχει η συχνή αλλαγή των φίλτρων της θερμάστρας σας και της συσκευής κλιματισμού. Για να απαλλαχτείτε από τον μολυσμένο εσωτερικό αέρα, να αερίζετε καθημερινά το σπίτι σας, ακόμη και το χειμώνα.

Θα πρέπει να απαλλαχτούμε από το κατοικίδιο ζώο μας, αφού έχουμε ένα παιδί που φαίνεται ότι είναι αλλεργικό;

Αυτό είναι ένα συνηθισμένο πρόβλημα για τους αλλεργικούς στην κοινωνία μας που έχει κατοικίδια ζώα. Πολλοί άνθρωποι διατηρούν ζώα στο σπίτι, και αφοσιώνονται σ’ αυτά.

Δυστυχώς, η αλλεργία από τις τρίχες των γατιών και των σκυλιών είναι ένα ιδιαίτερα σοβαρό πρόβλημα για το αλλεργικό παιδί. Γενικά δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα όταν το ζώο παραμένει έξω από το σπίτι. Αλλά όταν το ζώο είναι μέσα στο σπίτι, τότε οι τρίχες σύντομα γεμίζουν το σπίτι. Έτσι, για το παιδί δεν υπάρχει καμιά διαφορά αν παίζει με το ζώο ή βρίσκεται σε οποιοδήποτε μέρος του σπιτιού. Το πρόβλημα είναι ότι το ζώο βρίσκεται «παντού», ή τουλάχιστον οι τρίχες του. Στην πραγματικότητα, συνήθως απαιτούνται περίπου έξι μήνες αφού το οικιακό ζώο τεθεί έξω από το σπίτι για να εξαφανιστούν τελείως οι τρίχες.

Τελικά, τα συμπτώματα με την αλλεργία αυτή είναι χειρότερα από εκείνα που έχουν άλλες αλλεργίες, και οι θεραπείες απευαισθητοποίησης είναι πιο επικίνδυνες. Δεν θα πρέπει να απορεί κανείς λοιπόν που σε μερικά αλλεργικά κέντρα, αν οι γονείς ενός παιδιού που έχει αλλεργία στα οικιακά ζώα αρνούνται να διώξουν το οικιακό ζώο από το σπίτι, η τακτική της κλινικής είναι να καταγγείλει τους γονείς στις αρχές για κακομεταχείριση του παιδιού.

Για πόσο καιρό ακόμη το δεκάχρονο παιδί μας θα πρέπει να κάνει ενέσεις για το άσθμα, και θα τα καταφέρει να το ξεπεράσει ποτέ;

Οι ενέσεις απευαισθητοποίησης στην αλλεργία έχουν χρησιμοποιηθεί με διάφορα αποτελέσματα από τις αρχές αυτού του αιώνα, αλλά δεν υπάρχει κανένας βέβαιος τρόπος για να γνωρίζει κανείς πότε να σταματήσει τις ενέσεις. Οι περισσότεροι ειδικοί σταματούν τις ενέσεις της αλλεργίας μετά από λίγα χρόνια για να διαπιστώσουν αν χρειάζονται ακόμη.

Οι άνθρωποι μπορεί να αρχίσουν να πάσχουν από αλλεργία σε οποιαδήποτε ηλικία, παρ’ όλο που οι περισσότεροι αρχίζουν σε παιδική ηλικία. Παρόμοια, πολλές αλλεργίες σταματούν καθώς το άτομο μεγαλώνει. Οι τροφικές αλλεργίες της παιδικής ηλικίας και το άσθμα συχνά φεύγουν καθώς το παιδί μεγαλώνει. Η αλλεργική καταρροή γίνεται πιθανόν λιγότερο επικίνδυνη καθώς το άτομο πλησιάζει στη μέση ηλικία.

Πώς έγινα αλλεργικός στη μούχλα;

Η απάντηση είναι άγνωστη, αλλά τελευταία έχουμε μάθει πολλά σχετικά με την αλλεργία από τη μούχλα. Η μούχλα ανήκει στην οικογένεια των μυκητοειδών και υπάρχει παντού. Μερικά μόνο είδη της προξενούν αλλεργία. Ένας τύπος αλλεργίας προξενείται από την καλοκαιρινή μούχλα. Αυτή μπορεί να την κλωτσήσει κανείς όταν κόβει το γρασίδι και μπορεί να προξενήσει συμπτώματα αλλεργίας περισσότερα απ’ όσο το ίδιο το γρασίδι. Ένα άλλο είδος μούχλας αναπτύσσεται συνεχώς στα σπίτια, ιδιαίτερα στο υγρό περιβάλλον, δηλαδή στα υπόγεια και στις μπανιέρες. Τα οικιακά φυτά επίσης συχνά έχουν μούχλα πάνω στο βλαστό τους και στα φύλλα τους.

Είναι πιθανόν το πρόβλημα πειθαρχίας που έχει το παιδί μας στο σχολείο να οφείλεται στις πρόσθετες συντηρητικές ουσίες που υπάρχουν στις επεξεργασμένες τροφές;

Αυτό είναι ίσως το πιο αντιλεγόμενο ζήτημα σε σχέση με τις αλλεργίες σήμερα. Συχνά δημιουργείται το πρόβλημα της υπερδραστηριότητας. Στην αρχή της δεκαετίας του 1970 μερικοί ερευνητές παρουσίασαν αποδείξεις ότι οι χρωστικές πρόσθετες ουσίες και άλλες χημικές ουσίες στα τρόφιμα μπορεί να είναι υπεύθυνες γι’ αυτό. Ένας αλλεργιολόγος παιδίατρος της Καλιφόρνιας, ο Δρ Μπέντζαμιν Φέινγκοουλντ, για παράδειγμα, ανέπτυξε τη θεωρία ότι τα σαλικυλικά άλατα, οι χημικές χρωστικές ουσίες των τροφών, και τα χημικώς παρασκευασμένα καρυκεύματα προξενούν υπερδραστηριότητα. Δημοσίευσε μια διαιτητική αγωγή η οποία είναι πολύ αυστηρή και, αν εφαρμοσθεί, απαιτείται προσεκτικός σχεδιασμός για να βεβαιωθείτε ότι το παιδί παίρνει τις επαρκείς βιταμίνες.

Παρ’ όλο που το διαιτολόγιο που περιορίζει τα χημικά παρασκευάσματα των τροφών προφανώς μπορεί να βοηθήσει αρκετά υπερδραστήρια παιδιά, το Αμερικανικό Συμβούλιο για την Επιστήμη και την Υγεία δήλωσε το 1982 ότι οι πρόσθετες αυτές ουσίες «δεν είναι σημαντικές αιτίες για την υπερδραστηριότητα των παιδιών».

Ποιες βιταμίνες μπορώ να πάρω αντί για φάρμακα ώστε να θεραπεύσω τις αλλεργίες μου;

Δεν υπάρχει καμιά γνωστή θεραπεία για τις αλλεργίες. Ακόμη και οι ενέσεις απευαισθητοποίησης δίνονται απλά και μόνο για να ανακουφίσουν από τα συμπτώματα των αλλεργιών μέχρις ότου τα καταπολεμήσει το σώμα. Μερικοί αλλεργιολόγοι έχουν προωθήσει τη χρήση βιταμινών, συχνά σε μαζικές δόσεις, για τη θεραπεία των αλλεργιών, παρ’ όλο που η αξία της θεραπείας αυτής στην εξάλειψη των ασθενειών αυτών αμφισβητείται από πολλούς ερευνητές.a

Οι δοκιμές στο δέρμα απέδειξαν ότι είμαι αλλεργική σε όλες σχεδόν τις τροφές· γι’ αυτό, τι μπορώ να κάνω;

Σχεδόν καθένας που πάσχει από αλλεργία σήμερα έχει ακούσει για τις δοκιμές στο δέρμα στις οποίες μπαίνει με ένεση η ύποπτη τροφή που προξενεί αλλεργία μέσα στο δέρμα και μετριέται η αντίδραση. Ένα άτομο μπορεί να έχει σοβαρές δερματικές αντιδράσεις σε τροφές που φυσιολογικά δεν του προξενούν καμιά ενόχληση. Και αντίθετα, υπήρξαν περιπτώσεις στις οποίες ένα άτομο που ήταν γνωστό ότι πάθαινε σοβαρή αλλεργία, για παράδειγμα, από μύδια, ωστόσο δεν αποδείχτηκε σαφώς μια τέτοια αντίδραση στη δοκιμή του δέρματος. Έτσι, ακόμη και όταν οι δοκιμές στο δέρμα μπορεί να δείξουν αντιδράσεις σε ορισμένες τροφές, αν το άτομο δεν έχει παρατηρήσει δυσάρεστες συνέπειες όταν έτρωγε αυτές τις τροφές στο παρελθόν, είναι πιθανόν ασφαλές να συνεχίσει να τις τρώει.

Μπορεί οι ημικρανίες μου να οφείλονται σε αλλεργία;

Η αιτία που προκαλεί τις ημικρανίες είναι η διόγκωση των αιμοφόρων αγγείων. Πρόσφατες δοκιμές έδειξαν ότι ορισμένες τροφές περιέχουν χημικές ουσίες οι οποίες μπορούν να προκαλέσουν τέτοιου είδους πονοκεφάλους. Τροφές όπως η σοκολάτα, οι μπανάνες, τα καρύδια, το κρασί, το τυρί, τα λουκάνικα, και το καρύκευμα των τροφίμων που ονομάζεται γλουταμινικό νάτριο είναι ύποπτες. Πολλά άλλα πράγματα μπορούν να προκαλέσουν ημικρανίες, αλλά αν οι άλλες αιτίες έχουν αφαιρεθεί, τότε αυτός που υποφέρει από ημικρανία θα μπορούσε να εξετάσει κατά πόσο θα μπορούσε να αποφεύγει τις τροφές αυτές από το διαιτολόγιό του. Το πρόβλημα των ημικρανιών τεχνικά φαίνεται ότι η αιτία του είναι χημική και όχι αλλεργική.

Γιατί οι αλλεργίες μου υποχωρούν όταν είμαι έγκυος;

Οι αλλεργίες των περισσότερων γυναικών μειώνονται όταν είναι σε κατάσταση εγκυμοσύνης, παρ’ όλο που κατά καιρούς η πάσχουσα μπορεί να χειροτερέψει. Φαίνεται ότι κάποιο ορμονικό συστατικό είναι η αιτία. Η ακριβής αιτία είναι άγνωστη και αυτό είναι άλλη μια ένδειξη του πόσα πρόκειται ακόμη να μάθουμε σχετικά με το πρόβλημα που λέγεται αλλεργία.

[Υποσημειώσεις]