Η Βιβλική Αλήθεια σε Αντίθεση με Ελληνικές—Ιουδαϊκές Φιλοσοφίες

ΜΕΡΟΣ 1

Ο ΠΑΥΛΟΣ, όταν μιλούσε στους φιλόσοφους των Αθηνών, δήλωσε ότι ο Ιεχωβά Θεός είναι ο Δημιουργός του κόσμου και όλων αυτών που υπάρχουν σ’ αυτόν, περιλαμβανομένων των φυτών, των ζώων και του ανθρώπινου γένους. Κάνοντας το αυτό, διαφωνούσε με τους Έλληνες φιλόσοφους. Οι Επικούρειοι φιλόσοφοι που ήταν μεταξύ των ακροατών του, πίστευαν ότι η ζωή άρχισε με αυτόματη γένεση και αναπτυσσόταν ανοδικά κατά τύχη μέσω φυσικής επιλογής και επιβίωσης του επικρατέστερου. (Η Ιστορία του Πολιτισμού, του Ντουράντ, Μέρος II, σ. 647) Οι Στωικοί δεν πίστευαν σ’ έναν προσωπικό Δημιουργό. Η σκέψη για έναν Δημιουργό που έφερε σε ύπαρξη όλα τα ζώντα πλάσματα στη γη ήταν μωρία γι’ αυτούς. Επί αιώνες, οι Έλληνες φιλόσοφοι δίδασκαν ότι η ζωή γεννήθηκε αυτόματα και, κατόπιν, από σύμπτωση, για μακρές χρονικές περιόδους, μεταβαλλόταν και εξελισσόταν ανοδικά μέσω φυσικής επιλογής και επιβίωσης του επικρατέστερου. Η Αμερικανική Εγκυκλοπαίδεια, Τόμος 10, σ. 609, λέει τα εξής:

«Οι Έλληνες, συνολικά, υπέβαλαν, λιγότερο ή περισσότερο ωμά, την ιδέα της βαθμιαίας ανάπτυξης των οργανισμών, την ιδέα της εξάλειψης των σφαλμάτων στην παραγωγή και, επομένως, την ιδέα της επιβίωσης του επικρατέστερου, την ιδέα της προσαρμογής των μερών ή της καταλληλότητας ορισμένων κατασκευών για ορισμένους σκοπούς, την ιδέα νοήμονος σχεδίου που λειτουργεί συνεχώς μέσα στη φύση, καθώς και την ιδέα ελέγχου της φύσης μέσω της λειτουργίας φυσικών αιτιών, λόγω της έναρξης των νόμων της σύμπτωσης».

Ο Έλληνας φιλόσοφος Αναξίμανδρος, του έκτου αιώνα π.Χ. δίδαξε με πιο συγκεκριμένο τρόπο τα εξής:

«Οι ζωντανοί οργανισμοί εμφανίστηκαν κατά βαθμιαία στάδια από την αρχική υγρασία· τα χερσαία ζώα ήταν αρχικά ψάρια, και μόνο μετά την αποξήρανση της γης απέκτησαν το παρόν σχήμα τους. Και ο άνθρωπος, επίσης, ήταν άλλοτε ψάρι· δεν μπορούσε, στην πιο αρχική εμφάνιση του, να είχε γεννηθεί όπως είναι τώρα, γιατί δεν θα μπορούσε έτσι να εξασφαλίσει την τροφή του, και θα καταστρεφόταν».a

Σχετικά με τη διδασκαλία του Αναξαγόρα (πέμπτος αιώνας π.Χ.), διαβάζουμε τα εξής:

«Όλοι οι οργανισμοί αρχικά γεννήθηκαν από τη γη, την υγρασία και τη θερμότητα, και κατόπιν η μια μορφή γεννιόταν από την άλλη. Ο άνθρωπος αναπτύχθηκε πολύ περισσότερο από τα άλλα ζώα, γιατί το όρθιο ανάστημα του ελευθέρωσε τα χέρια του για να πιάνουν πράγματα».b

Για τον Εμπεδοκλή, διαβάζουμε τα εξής:

«Ο Εμπεδοκλής (493-435 π.Χ.), παραδείγματος χάρη, ο οποίος ονομάστηκε ‘πατέρας της ιδέας της εξέλιξης’, πίστευε στην αυτόματη γένεση σαν την εξήγηση της αρχής της ζωής, και πίστευε ότι οι διάφορες μορφές ζωής δεν παράχθηκαν ταυτόχρονα. Η φυτική ζωή ήρθε μόνο ύστερα από μακρές σειρές δοκιμών, αλλά η αρχική διαμόρφωση των οργανισμών ήταν μια πολύ βαθμιαία διαδικασία. [Εδώ παρατίθενται τα πολλά τέρατα που παράχθηκαν.] Αλλά τα αφύσικα παράγωγα σύντομα εξαφανίστηκαν, γιατί δεν ήταν ικανά να πληθυνθούν. Μετά την εξαφάνιση αυτών των τεράτων, ανέκυψαν άλλες μορφές που ήταν ικανές να αυτοσυντηρηθούν και να πολλαπλασιαστούν. Έτσι, αν εξετάσει κανείς, μπορεί να διακρίνει στις ιδέες του Εμπεδοκλή την αρχή της θεωρίας της επιβίωσης του επικρατέστερου, δηλαδή της φυσικής επιλογής».c

Ο περίφημος φιλόσοφος Αριστοτέλης (384-322 π.Χ.) έγραψε τα εξής:

«Η φύση προβαίνει σιγά-σιγά από άβια πράγματα σε ζωική μορφή, με τέτοιο τρόπο ώστε είναι αδύνατον να καθοριστεί η ακριβής διαχωριστική γραμμή. . . . Έτσι, μετά από τα άβια πράγματα στην ανοδική κλίμακα έρχεται το γένος των φυτών. . . . Υπάρχει μέσα στα φυτά μια συνεχής ανοδική κλίμακα για τα έμβια ζώα. . . . Και σε όλη τη ζωική κλίμακα υπάρχει μια βαθμιαία διαφοροποίηση. . . . Ένα νύχι είναι το ανάλογο μιας οπλής, ένα χέρι το ανάλογο της λαβής ενός κάβουρα, ένα φτερό τα λέπια ενός ψαριού».d

[Υποσημειώσεις]

(Συνεχίζεται)