Θεσσαλονίκη
Ένα Σύντομο Ιστορικό από τις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές—(ΜΕΡΟΣ 1)
Η Θεσσαλονίκη είναι το κυριότερο λιμάνι της Μακεδονίας, όπου ο Παύλος ίδρυσε μια Χριστιανική εκκλησία το έτος 50 μ.Χ. περίπου. Στην αρχή, μια πόλη εκεί κοντά που λεγόταν Θέρμη, όνομα που σημαίνει «θερμή άνοιξη», ήταν μια από τις είκοσι έξι περίπου πόλεις που κατέστρεψε ο Κάσσανδρος, ο οποίος κατόπιν έχτισε τη Θεσσαλονίκη το έτος 316 ή 315 π.Χ. Την ονόμασε με το όνομα της συζύγου του, αδελφής του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Η νέα αυτή πόλη βρίσκεται στη δυτική πλευρά της Χαλκιδικής Χερσονήσου, στον Θερμαϊκό Κόλπο (που λέγεται τώρα Κόλπος της Θεσσαλονίκης), στη διακλάδωση μεταξύ της οδού που βαίνει προς τα βόρεια, στον Δούναβη, και της κύριας οδού (της ασφαλτοστρωμένης Οδού Εγνατίας, που κατασκευάστηκε από τους Ρωμαίους) που εκτεινόταν σε εκατοντάδες μίλια μέσω της Μακεδονίας προς την Αδριατική Θάλασσα.
Η Μακεδονία ήταν διαιρεμένη σε τέσσερις νομούς, πριν από τα μέσα του δεύτερου αιώνα π.Χ., με τη Θεσσαλονίκη πρωτεύουσα του δεύτερου νομού. Μετά από λίγα χρόνια, όταν η Μακεδονία έγινε Ρωμαϊκή επαρχία, η Θεσσαλονίκη έγινε διοικητική έδρα της επαρχιακής κυβέρνησης της. Όταν λοιπόν έφθασαν εκεί ο απόστολος Παύλος και ο Σίλας, περίπου 121 χιλιόμετρα (75 μίλια) δυτικά των Φιλίππων, τη βρήκαν να είναι μια ανθηρή μητρόπολη σημαντικής σπουδαιότητας.
Για τρία Σάββατα ο Παύλος κήρυττε στη συναγωγή της Θεσσαλονίκης, και σαν αποτέλεσμα μερικοί Ιουδαίοι και μεγάλος αριθμός Ελλήνων προσηλύτων πίστεψαν και συνδέθηκαν με τον Παύλο και τον Σίλα, και μεταξύ αυτών «εκ των πρώτων γυναικών ουκ ολίγαι». (Πράξεις 17:1-4) Πόσο καιρό έμεινε εκεί ο Παύλος δεν είναι γνωστό, μολονότι ήταν αρκετό χρονικό διάστημα γι’ αυτόν και τον σύντροφο του να εργαστούν για τη συντήρηση τους. Έτσι λοιπόν ο Παύλος, αν και είχε σ’ αυτό εξουσία, σαν απόστολος, να λάβει υλική βοήθεια απ’ εκείνους που διακόνησε πνευματικά, εντούτοις έδωσε το παράδειγμα ‘να τρώγωσι τον άρτον αυτών εργαζόμενοι’. (1 Κορινθίους 9:4-18· 1 Θεσσαλονικείς 2:9· 2 Θεσσαλονικείς 3:7-12) Αυτό ίσως να έγινε εν μέρει εξαιτίας της τάσης μερικών εκεί ν’ αποφεύγουν να εργάζονται. Στη διάρκεια της εκεί παραμονής του ο Παύλος έλαβε από τους αδελφούς των Φιλίππων δυο διάφορα δώρα σαν εφόδια για τις ανάγκες του.—Φιλιππησίους 4:16.