«Εκείνο το Σκυλάκι στη Βιτρίνα»—Είναι για Σένα;
«ΠΟΣΟ κοστίζει εκείνο το σκυλάκι στη βιτρίνα;» ρωτάει ένα δημοφιλές τραγουδάκι της δεκαετίας του 1950, «εκείνο που κουνάει την ουρίτσα του». Τα όμορφα μικρά πλασματάκια που τρέχουν χαριτωμένα στα καταστήματα οικιακών ζώων κάνουν την καρδιά να αισθάνεται τρυφερά. Τα αξιαγάπητα μικρά προσωπάκια με τα ματάκια που ικετεύουν είναι σαν να σου λένε, «Σε παρακαλώ πάρε με σπίτι μαζί σου». Οι αγοραστές τα βρίσκουν τόσο ακαταμάχητα, ώστε από παρόρμηση αγοράζουν «εκείνο που κουνάει την ουρίτσα του».
Εκτός όμως από ‘εκείνο που είναι στη βιτρίνα’, υπάρχουν και εκείνες οι περίεργες ποικιλίες που φέρνουν τα παιδιά στο σπίτι. Ράτσες που ακόμη ούτε κι ένας ειδικός δεν θα μπορούσε να αναγνωρίσει. Το συγκινημένο παιδί με τα μάτια ορθάνοιχτα επιδεικνύει το αβοήθητο πλάσμα στους γονείς και αναγγέλλει: «Κοιτάξτε τι με ακολούθησε στο σπίτι! Μπορούμε να το κρατήσουμε;» Επειδή η καρδιά τους δεν πάει να πουν όχι, οι γονείς επιτρέπουν στο σκυλί να γίνει μέλος της οικογένειας.
Συχνά, όμως, υπάρχει ένα λυπηρό υστερόγραφο στα γεγονότα αυτά. Σε ένα ή δυο χρόνια, το ζώο οδηγείται σε ένα άλλο μέρος της πόλης και εγκαταλείπεται—ο ιδιοκτήτης αρέσκεται να νομίζει ότι κάποια οικογένεια στην περιοχή θα το υιοθετήσει. Ή ίσως να το σπρώξουν κλωτσώντας από το αυτοκίνητο στον εξοχικό δρόμο, για να ενωθεί με τις τάξεις των λιμοκτονούντων αδέσποτων ζώων που ολοένα και αυξάνονται.
Οι πωρωμένες αυτές άσπλαχνες πράξεις συχνά συμβαίνουν στη διάρκεια των διακοπών, όταν η οικογένεια θα βρίσκεται μακριά από το σπίτι. Ειδήσεις από τη Γαλλία ισχυρίζονται ότι 300.000 σκυλιά εγκαταλείπονται στη χώρα αυτή κάθε Αύγουστο. Υπολογίζεται ότι στην Ιταλία ένα εκατομμύριο σκυλιά εγκαταλείπονται κάθε φορά στην περίοδο των διακοπών. Ο πρόεδρος της Ιταλικής Εταιρίας για την Προστασία των Ζώων είπε: «Οι Ιταλοί έχουν την τάση να θεωρούν τα οικιακά τους ζώα σαν κάτι το δεδομένο. Συχνά τα αποκτούν μόνο για τα παιδιά, σαν ένα καινούργιο παιχνίδι, που θα κάνει τα παιδιά ευτυχισμένα. Οι γονείς δεν έχουν απολύτως καμιά στοργή απέναντι στα οικιακά ζώα. Έτσι, όταν φτάνει η περίοδος των διακοπών, είναι γι’ αυτούς ο κατάλληλος καιρός για να απαλλαχτούν από τον απρόσκλητο επισκέπτη, επειδή η διάνοια των παιδιών είναι απασχολημένη με τις διακοπές».
Μερικοί ιδιοκτήτες έχουν την άποψη ότι τα οικιακά ζώα, που δεν τα θέλουν, θα αποκτήσουν ένα καλό σπίτι αν θα τα αφήσουν στο κοντινότερο χώρο φύλαξης ζώων. Αυτή είναι μια απλή ευχή, όπως δείχνει η ακόλουθη είδηση: «Η Εταιρία Προστασίας των Ζώων των Ηνωμένων Πολιτειών έμαθε σε μια πρόσφατη έρευνα ότι 15 μέχρι 17 εκατομμύρια γάτες και σκύλοι εγκαταλείφθηκαν στους δημόσιους χώρους φύλαξης ζώων το 1973. Από τον αριθμό αυτό, ο συγκλονιστικός αριθμός των 13,5 εκατομμυρίων θανατώθηκαν!»
Στην Αγγλία οι αριθμοί που υπάρχουν δείχνουν ότι το 55 τοις εκατό των σκύλων που τους φέρνουν στους ανθρωπιστικούς χώρους φύλαξης ζώων θανατώθηκαν. Το 73 τοις εκατό στο Τορόντο, και το 83 τοις εκατό στη Νέα Υόρκη. Ένας ειδικός σχολιάζει: «Οι ιδιωτικοί και οι δημόσιοι χώροι φύλαξης αδέσποτων ζώων, μαζί με τους κτηνίατρους, δαπανούν περισσότερο χρόνο σκοτώνοντας ζώα από όσο προστατεύοντας ζώα. Έχουν γίνει εκτελεστές».
Οι σκύλοι και οι γάτοι αναπαράγονται σε εκρηκτικό ρυθμό—δυο με τρεις χιλιάδες γεννιούνται κάθε ώρα στις Ηνωμένες Πολιτείες, σύμφωνα με ορισμένους υπολογισμούς. Ο αριθμός αυτός θα μπορούσε εύκολα να ανεβεί στις δέκα χιλιάδες, αν περιλαμβάνονταν και τα αδέσποτα σκυλιά, όπως ισχυρίζονται μερικοί. Ένα μέλος της Εταιρίας Προστασίας των Ζώων της Ατλάντα είπε: «Κατά γράμμα βρέχει γάτες και σκύλους!» Μια λύση θα μπορούσε να είναι το να ευνουχιστεί το οικιακό σας ζώο. Αλλά μερικοί το απορρίπτουν αυτό, λέγοντας ότι θέλουν να βλέπουν τα παιδιά τους το θαύμα της γέννησης.
Τα ζώα πληρώνουν πολύ ακριβά αυτό το μάθημα των παιδιών. «Ίσως», λέει η Εταιρία Προστασίας των Ζώων της Ατλάντα, «τα παιδιά θα έπρεπε να γνωρίσουν και την άλλη όψη του προβλήματος επίσης—πώς καταλήγουν τα ζώα σε θάνατο σ’ ένα δημόσιο χώρο φύλαξης αδέσποτων ζώων, επειδή δεν υπάρχει αρκετός χώρος για τη φύλαξη τους. Μόνο ένα στα έξι σκυλάκια αποκτάει στην πραγματικότητα σπίτι και όσο για τις γάτες το ποσοστό είναι μια στις δώδεκα».
Ο πληθυσμός των οικιακών ζώων υφίσταται έκρηξη. Υπάρχει ανάγκη να αφοπλιστεί η έκρηξη αυτή. Πράγμα το οποίο μπορεί και πρέπει να γίνει, για το καλό των αθώων και αβοήθητων θυμάτων.