Ποια Βάση Υπάρχει για τους Ελληνικούς Μύθους;
Μέρος III
ΝΑΙ, οι αποδείξεις καταλήγουν σε μια πηγή για τις θρησκευτικές πεποιθήσεις οι οποίες είναι παραμόρφωση της αλήθειας που περιέχεται στη Γραφή. Ο Συνταγματάρχης Ι. Γκαρνιέ, έγραψε στο βιβλίο του Η Λατρεία των Νεκρών:
«Όχι μόνο οι Αιγύπτιοι, οι Χαλδαίοι, οι Φοίνικες, οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι, αλλά επίσης οι Ινδοί, οι Βουδιστές της Κίνας και του Θιβέτ, οι Γότθοι, οι Αγγλοσάξονες, οι Δρυίδες, οι Μεξικανοί και οι Περουβιανοί, οι Ιθαγενείς της Αυστραλίας, ακόμη και οι άγριοι των Νησιών της Νότιας Θάλασσας, πρέπει όλοι τους να έχουν αντλήσει τις θρησκευτικές τους ιδέες από μια κοινή πηγή και από ένα κοινό, κέντρο. Παντού βρίσκουμε τις πιο καταπληκτικές ομοιότητες σε ιεροτελεστίες, τελετές, έθιμα, παραδόσεις, καθώς και στα ονόματα και τις σχέσεις των αντίστοιχων θεών τους και θεαινών».—Σελ. 3.
Το γεγονός ότι το θέμα των μύθων μπορεί να φτάσει από τις πλατιά διασκορπισμένες περιοχές ως το ένα σημείο εκκίνησης, τη Μεσοποταμία, αποδεικνύει ότι αυτοί δεν μπορούσαν να είναι απλώς προϊόν φαντασιών ανεξάρτητων μεταξύ τους. Αν η μοναδική βάση αυτών των μύθων, ήταν η φαντασία, θα ήταν δύσκολο να εξηγηθεί γιατί οι θεότητες παρουσιάζονται πάντοτε με πολύ άθλιο φως. Μεταγενέστεροι Έλληνες συγγραφείς και φιλόσοφοι προσπάθησαν, πραγματικά, να καθαρίσουν τις αφηγήσεις του Όμηρου και του Ησίοδου από μερικά χαμερπή στοιχεία. Αλλά δεν υπάρχει καμιά ένδειξη ότι οι λαοί γενικά υπέθεσαν ποτέ ότι οι θεοί τους συκοφαντούνταν ή βλασφημούνταν από τους μύθους. Είναι καταφανές ότι προτιμούσαν να ευλαβούνται θεότητες που μπορούσαν να περιγράφονται με υποτιμητικό τρόπο, γιατί η ανηθικότητα των θεών τους έδινε χωρίς αμφιβολία λόγους για να δικαιολογούν τις δικές τους κακές πράξεις.
Με το να λατρεύουν θεότητες που η πορεία ενεργείας τους ήταν εντελώς ανάξια μίμησης, οι αρχαίοι Έλληνες καθώς και άλλοι λαοί υπηρετούσαν στην πραγματικότητα τα πνευματικά εκείνα πλάσματα που είχαν γίνει δαίμονες. Έδιναν δόξα και ευλάβεια σ’ εκείνους τους απειθείς γιους του Θεού, των οποίων οι βδελυκτές πράξεις της προκατακλυσμιαίας εποχής είναι πολύ πιθανόν ότι αποτέλεσαν τη βάση πολλών μύθων. Όπως είπε ο απόστολος Παύλος στους Χριστιανούς στην Κόρινθο: «Εκείνα τα οποία θυσιάζουσι τα έθνη, εις τα δαιμόνια θυσιάζουσι, και ουχί εις τον Θεόν».—1 Κορινθίους 10:20.