Κεγχρεές—Το Ανατολικό Λιμάνι της Αρχαίας Κορίνθου
Αν λάβει κανείς υπόψη τα όσα είπαν οι αρχαίοι ιστορικοί, για την ακόλαστη πόλη της Κορίνθου και για τη γειτονική της πόλη των Κεγχρεών, καθώς και τα αποτελέσματα των ερευνών που έκαναν τα Πανεπιστήμια του Σικάγου και της Ινδιάνας, που φέρνουν σε φως μια εκτεταμένη άσκηση ειδωλολατρίας που αποδιδόταν όχι μόνο σε θεούς και θεές του τόπου, αλλά και σε θεότητες του Αιγυπτιακού πολιτισμού, κατανοούμε το γεγονός ότι, μέσα σ’ ένα τόσο έντονα ειδωλολατρικό περιβάλλον, το ευαγγέλιο του Χριστού που είχε κηρυχθεί στην Κορινθιακή πόλη των Κεγχρεών από διακόνους που διέμεναν στη γειτονική Κόρινθο, υπήρχε απήχηση σε πολλές ειλικρινείς καρδιές, όχι μόνο αντρών αλλά και γυναικών, μια από τις οποίες έδειξε τόσο ζήλο ώστε να μνημονεύεται με τόσο ευμενή σχόλια από τον Παύλο στην προς Ρωμαίους επιστολή του.
Όσο για το ειδωλολατρικό περιβάλλον των Κεγχρεών, ο Έλληνας ιστορικός Παυσανίας του δεύτερου αιώνα μ.Χ., λέει τα επόμενα στο σύγγραμμα του που λέγεται «Κορινθιακά»:
«Στο δρόμο που οδηγεί από τον Ισθμό της Κορίνθου στις Κεγχρεές υπάρχει ένας ναός της Αρτέμιδος με μια αρχαία ξύλινη εικόνα. Στις Κεγχρεές υπάρχει ναός της Αφροδίτης, με πέτρινο άγαλμα, και πέρα απ’ αυτό, στην προκυμαία που προβάλλει προς τη θάλασσα βρίσκεται ένα χάλκινο άγαλμα του Ποσειδώνα, και στο άλλο άκρο του λιμανιού υπάρχουν αγιαστήρια του Ασκληπιού και της Ίσιδος». (Παυσανίας, Β΄, 2α, 3η έκδοση)
Δεν είναι δύσκολο να εξηγηθεί ότι η λατρεία της Αιγύπτιας θεάς Ίσιδος γινόταν στην Κορινθιακή πόλη των Κεγχρεών, μαζί με όλες τις ειδωλολατρικές θεότητες του Ελληνικού Πανθέου, αν λάβουμε υπόψη το γεγονός ότι τότε υπήρχε μια επικοινωνία μεταξύ της Ελλάδος και της Ανατολής μέσω του λιμανιού των Κεγχρεών, όπου έπλεαν Αιγυπτιακά πλοία, που μετέφεραν εμπορεύματα που προορίζονταν για προώθηση σε σημεία της δυτικής ενδοχώρας μέσω του λιμανιού των Κεγχρεών, που ήταν ένα από τα κύρια ανοίγματα μεταξύ Ανατολής και Δύσης.
Οπωσδήποτε, από τις πληροφορίες που δόθηκαν από λογίους και αρχαιολόγους που είχαν κάνει τις ανασκαφές στις Κεγχρεές, μαθαίνουμε ότι στα θεμέλια του ναού της Ίσιδος βρέθηκαν πλάκες με «μωσαϊκά έργα» από την Αίγυπτο, που δεν είχαν ακόμη επικολληθεί. Σ’ εκείνη τη θέση της προκυμαίας όπου βρισκόταν ο ναός της Ίσιδος, οι Βυζαντινοί αυτοκράτορες έχτισαν έναν «Χριστιανικό ναό» προς τιμή της Φοίβης, και σήμερα σώζονται μόνο λίγα ερείπια του ναού αυτού.
Τίποτα δε λέγεται για Ιουδαίους. Ωστόσο, ασφαλώς θα κατοικούσαν και Ιουδαίοι στην Κορινθιακή αυτή πόλη των Κεγχρεών, αλλά ούτε ο Στράβων, ούτε ο Παυσανίας, ούτε και οι αρχαιολόγοι ακόμη, δε μας δίνουν καμιά πληροφορία για την ύπαρξη Ιουδαίων σ’ εκείνη την περιοχή τότε. Αυτό μπορεί να οφείλεται στο γεγονός ότι ο Ιουδαϊκός λαός συνήθως διέμενε απομονωμένος από τους άλλους κατοίκους. Στον παρόντα καιρό όμως, κοντά στα νερά των Κεγχρεών, του μικρότατου αυτού λιμανιού, η όλη Κορινθιακή περιοχή των Κεγχρεών, τακτικά εξυπηρετείται από Χριστιανούς Μάρτυρες του Ιεχωβά, από τη γειτονική πόλη της Κορίνθου, που είναι δραστήριοι στη διακήρυξη των καλών νέων της Βασιλείας του Θεού.