Τι Αντιρρήσεις Είχαν για τον Ιησού;
Τον πρώτο αιώνα μ.Χ., οι Ιουδαίοι βρίσκονταν κάτω από την τυραννία της παγανιστικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Για πρώτη φορά, τα πνεύματα ήταν πολύ εξημμένα πιστεύοντας ότι ο Θεός θα ήγειρε τώρα κάποιον ελευθερωτή για το λαό του, τον υποσχεμένο Μεσσία. Όπως τόνισε ο σύγχρονος Ιουδαίος Ιστορικός Άμπα Χίλλερ Σίλβερ: «Τον πρώτο αιώνα . . . ιδιαίτερα η γενιά πριν από την καταστροφή [της Ιερουσαλήμ το 70 μ. Χ.], παρέστη μάρτυρας ενός αξιοσημείωτου ξεσπάσματος Μεσσιανικού συναισθηματισμού.»
Ο ιστορικός του πρώτου αιώνα Φλάβιος Ιώσηπος ο οποίος ανέφερε γι’ αυτό το φαινόμενο, είπε τα εξής για μια ομάδα ανθρώπων που εγέρθηκαν εκείνο τον καιρό: «Απατεώνες και τσαρλατάνοι, με την προσποίηση θείας εμπνεύσεως ενθαρρύνοντας στασιαστικές αλλαγές, . . . οδήγησαν [το πλήθος] έξω στην έρημο πιστεύοντας ότι ο Θεός εκεί θα τους έδινε σημεία απελευθέρωσης.»
Ενώ πολλοί απ’ αυτούς τον πρώτο αιώνα που ισχυρίστηκαν ότι ήταν ο Μεσσίας κατάφεραν να προσελκύσουν πολλούς ακολούθους, μόνο ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ έχει δημοτικότητα σήμερα. Κι όμως τον πρώτο αιώνα το Ιουδαϊκό έθνος δεν τον δέχτηκε σαν τον υποσχεμένο Μεσσία. Γιαυτό, είναι σπουδαία τα εξής ερωτήματα: Γιατί σχετικά λίγοι Ιουδαίοι πίστεψαν ότι ο Ιησούς ήταν ο Μεσσίας; Τι το αμφισβητήσιμο βρήκε η πλειονότητα;
Σύμφωνα με τον Ραββίνο Χάυμαν Τζ. Ενελόου, «Οι ιδέες που είχαν οι Ιουδαίοι στο μυαλό τους για τον Μεσσία . . . αφέθηκαν απραγματοποίητες από τον Ιησού.» Έτσι, για να το πούμε απλά, ο Ιησούς δεν έγινε αποδεκτός σε ευρεία κλίμακα επειδή δεν εκπλήρωσε τις δημοφιλείς προσδοκίες τους. Όπως έχουμε ήδη δει, ο προφήτης Ησαΐας περιέγραψε τον Μεσσία σαν ένα μελλοντικό βασιλιά που θα εγκαθίδρυε αιώνια ειρήνη, κρίση και δικαιοσύνη. Οι Γραφικές προφητείες σαν κι αυτή βοήθησαν τους Ιουδαίους να σχηματίσουν τις προσδοκίες τους. Επειδή ο Μεσσίας επρόκειτο να είναι βασιλιάς πάνω στον Ισραήλ, περίμεναν, οποιαδήποτε κοσμική κυβέρνηση εξουσίαζε τον Ισραήλ τον καιρό που θα εμφανιζόταν ο Μεσσίας, να εγκαταλείψει την κυριαρχία της.
Τελικά, όμως, έφτασε να πιστεύεται γενικά ότι ο Μεσσίας στην πραγματικότητα θα οδηγούσε τους Ιουδαίους στη ανατροπή αυτής της κοσμικής κυβέρνησης. Όπως λέει η Ιουδαϊκή Εγκυκλοπαίδεια, «Οι Ιουδαίοι της Ρωμαϊκής περιόδου πίστευαν ότι ο Θεός θα ήγειρε [τον Μεσσία] να αποτινάξει το ζυγό του ειδωλολάτρη και να βασιλέψει πάνω σ’ ένα αποκαταστημένο βασίλειο του Ισραήλ.»
Ίχνη αυτής της γενικής απόψεως βρίσκονται στα συγγράμματα εκείνης της περιόδου. Για παράδειγμα, ο Ιώσηπος γράφοντας για τους Ιουδαίους που εξεγέρθηκαν ενάντια στη Ρώμη το 66 μ.Χ., είπε: «Εκείνο που τους υποκίνησε πάνω απ’ όλα στον πόλεμο ήταν μια αμφίβολη πρόβλεψη, που παρόμοια βρέθηκε στις ιερές γραφές τους, που έλεγε ότι τον καιρό εκείνο κάποιος από τη χώρα τους θα γινόταν κυβερνήτης του κόσμου.»
Κι αυτό επιβεβαιώνεται επίσης από το είδος των ατόμων που απολάμβαναν δημοφιλή υποστήριξη στους Μεσσιανικούς ισχυρισμούς τους. Ιστορικά, όσοι ισχυρίστηκαν ότι ήταν ο Μεσσίας εκείνη την εποχή, ήταν, με εξαίρεση τον Ιησού από τη Ναζαρέτ, πολιτικοί επαναστάτες. Το Βιβλίο της Ιουδαϊκής Γνώσης αναφέρει:«Το σπουδαίο σημείο όλων αυτών που ισχυρίστηκαν τον πρώτο αιώνα ότι ήταν ο Μεσσίας, ήταν ότι γύρω από καθένα τους συγκεντρώνονταν οι Ιουδαίοι για να επαναστατήσουν ενάντια στη Ρωμαϊκή κυβέρνηση. Αντίθετα με τον Ιησού, . . . οι άλλοι ‘μεσσίες’ εκείνης της περιόδου ήταν, χωρίς εξαίρεση, αγωνιστές και πατριώτες.» Αυτό το υπόδειγμα ήταν απλώς μια αντανάκλαση της δημοφιλούς προσδοκίας που επικρατούσε.
Είναι φανερό, επομένως, πως οι Ιουδαίοι του πρώτου αιώνα δεν είχαν τη μετέπειτα αντίληψη για ένα Μεσσία που θα υπέφερε ή θα πέθαινε. Μάλιστα, ο Ιουδαίος λόγιος Τζόζεφ Κλάουσνερ συμπέρανε: «Η ιδέα για ένα Μεσσία ο οποίος θα έπρεπε να θανατωθεί ήταν αδύνατο να κατανοηθεί, στις μέρες του Ιησού, . . . από τους Ιουδαίους.» Ακόμη κι εκείνοι οι λίγοι Ιουδαίοι που πίστεψαν στον Ιησού ότι ήταν ο Μεσσίας δεν περίμεναν ότι θα υπέφερε παθήματα ή ότι θα θανατωνόταν.—Ματθαίος 16:21, 22.
Επομένως, αυτός ο οποίος θα ελκυόταν από τις διδασκαλίες του Ιησού ασφαλώς θα ενοχλούνταν από το γεγονός ότι ο Ιησούς δεν ανέτρεψε τη Ρωμαϊκή κυβέρνηση και δεν βασίλεψε πάνω στον Ισραήλ αλλά, αντίθετα, εκτελέστηκε απ’ αυτή την ίδια τη Ρωμαϊκή κυβέρνηση. Όπως εξήγησε ο Κλάουσνερ, «Ο σταυρωμένος Ιησούς απογοήτευσε τους περισσότερους από εκείνους που τον ακολούθησαν όταν ζούσε.» Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι ο πρώτος Χριστιανός ιεραπόστολος Παύλος από την Ταρσό μίλησε για τον «Χριστόν εσταυρωμένον, εις τους Ιουδαίους σκάνδαλον»!—1 Κορινθίους 1:23.
Ωστόσο, παρά την οξεία αντίθεση ανάμεσα στη ζωή του Ιησού και στις Ιουδαϊκές προσδοκίες, χιλιάδες Ιουδαίοι που έζησαν τότε πίστεψαν ότι ο Ιησούς ήταν ο Μεσσίας. Σε τι οφειλόταν αυτό;
[Εικόνες στη σελίδα 5]
Οι Ιουδαϊκές Προσδοκίες: ΑΥΤΟ; ή ΑΥΤΟ;