Μια Συναρπαστική Σχέση

Υπάρχει μια πεταλούδα που έχει μια συναρπαστική σχέση με τα κόκκινα μυρμήγκια. Πώς συμβαίνει αυτό;

Νωρίς το καλοκαίρι η θηλυκιά Ευρωπαϊκή μεγάλη μπλε πεταλούδα (Μακουλινέα αρίον) αφήνει τα αυγά της πάνω στα άνθη του άγριου θυμαριού. Στη διάρκεια της αλλαγής των δύο δερμάτων, η επωασμένη κάμπια τρέφεται κυρίως απ’ αυτά τα άνθη. Κατόπιν πέφτει στο έδαφος για ν’ αρχίσει να αναζητάει κάτι διαφορετικό.

Όταν τη βρει κάποιο κόκκινο μυρμήγκι, τα δύο πλάσματα ενεργούν σαν να γνωρίζονται από καιρό. Με τις κεραίες και με τα πόδια του το μυρμήγκι αρχίζει να χαϊδεύει την κάμπια. Σαν αποτέλεσμα, μια σταγόνα από αμβροσία εκκρίνεται από έναν πόρο στον δέκατο δακτύλιο της κάμπιας. Το μυρμήγκι απορροφάει με βουλιμία την αμβροσία και τελικά και άλλα μυρμήγκια αρχίζουν να συμμετέχουν στο γεύμα.

Όταν οι δακτύλιοι του θώρακα της κάμπιας πρηστούν, το πρώτο μυρμήγκι το θεωρεί αυτό σαν σύνθημα για να μεταφέρει την καινούργια του γνωριμία στη μυρμηγκοφωλιά. Κρατάει την κάμπια μέσα στις δαγκάνες του, ακριβώς πίσω από τους πρησμένους δακτυλίους. Κατόπιν για αρκετό χρονικό διάστημα το σπίτι της κάμπιας είναι το διαμέρισμα που καταλαμβάνουν οι νεαρές προνύμφες των μυρμηγκιών και αυτές είναι η καινούργια της τροφή. Σε αντάλλαγμα τα μυρμήγκια αποκτούν την επιθυμητή αμβροσία.

Η κάμπια μπαίνει στο στάδιο της νύμφης την άνοιξη του επόμενου έτους και τρεις εβδομάδες αργότερα μια ώριμη πεταλούδα με αδύνατα ακόμη ζαρωμένα φτερά αρχίζει να σέρνεται μέσα από τα περάσματα της μυρμηγκοφωλιάς. Κανένα μυρμήγκι δεν παρεμβαίνει. Έξω, στο φως του ήλιου, αποτελειώνεται η διαδικασία που κάνει τα φτερά της πεταλούδας σταθερά για πέταγμα.

Η εξαιρετική σχέση ανάμεσα στα μυρμήγκια και στην ιδιαίτερη αυτή ποικιλία της πεταλούδας δημιουργεί δύσκολα ερωτήματα για εκείνους που δέχονται τη θεωρία της εξελίξεως. Πώς θα μπορούσε ένα μυρμήγκι να γνωρίζει για τον πόρο που υπάρχει πάνω στο δέκατο δακτύλιο της κάμπιας, και τι ήταν εκείνο που έκανε τον πόρο αυτόν να εκκρίνει αμβροσία; Πώς θα μπορούσε η κάμπια να μάθει τι θα χρειαζόταν για να προετοιμαστεί ώστε να μεταφερθεί από το μυρμήγκι; Γιατί τα μυρμήγκια να επιτρέπουν στην ενήλικη πεταλούδα να βγει έρποντας έξω από τη φωλιά τους χωρίς να προβάλλουν καμία αντίσταση; Τα ερωτήματα αυτά μπορούν να βρουν απάντηση μόνο όταν δεχτεί κανείς σαν αλήθεια τα λόγια: «Και εποίησεν ο Θεός . . . παν πετεινόν πτερωτόν. . . και ζώα της γης κατά το είδος αυτών.» (Γένεσις 1:20-25) Ναι, όχι η τυφλή τύχη, αλλά το σκόπιμο σχέδιο ήταν εκείνο που τα έκανε όλα αυτά.