Διπλώματα για Ακατάρτιστους

«Η σημερινή ποιότητα της εκπαιδεύσεως των αποφοίτων είναι σημαντικά κατώτερη από εκείνη των σπουδαστών πριν 50 ή και 20 ακόμη χρόνια», είπε ο Τζων Ρ. Σίλμπερ, πρόεδρος του Πανεπιστημίου της Βοστώνης σε μια συνέντευξη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Αμερικανικά και Παγκόσμια Νέα. Και μετά συνέχισε: «Με λίγα λόγια, το απολυτήριο γυμνασίου στην εποχή μας είναι ένα απατηλό πιστοποιητικό. Δεν εγγυάται ότι ο απόφοιτος κατέχει κάποιο βαθμό στοιχειώδους μορφώσεως. Δεν προϋποθέτει τίποτα σχετικά με την ικανότητα ενός ατόμου να κάνει πράξεις πρακτικής αριθμητικής—πολύ λιγότερο άλγεβρας, στερεομετρίας, ή τριγωνομετρίας. Δεν πιστοποιεί επάρκεια στις επιστήμες, στην παγκόσμια ή Αμερικανική ιστορία ή οτιδήποτε άλλο. Αυτό που σας λέει το απολυτήριο γυμνασίου είναι ότι ένας μαθητής έχει περάσει περίπου 12 χρόνια μέσα σ’ ένα εκπαιδευτικό ίδρυμα. Τίποτ’ άλλο.»

Μερικοί μαθητές βέβαια που υποκινούνται από ορθά ελατήρια αφοσιώνονται στη μελέτη κι αποφοιτούν μ’ ένα καλό ποσοστό ικανοτήτων, η γενική τάση όμως στις Η.Π.Α. δεν υποκινείται από αυστηρά σχολικά πρότυπα. Ο Σίλμπερ τονίζει ότι τα σχολεία στην Ιαπωνία προμηθεύουν σωστά καταρτισμένους νέους στο εργατικό δυναμικό στην ηλικία των 18 χρόνων. Αυτό συμβαίνει γιατί οι μαθητές «μελετούν πάρα πολύ σκληρά στα 12 πρώτα χρόνια του σχολείου.»—7 Σεπτεμβρίου 1981, σελ. 53.