Βιβλικές Αξίες και Υποσχέσεις που Φέρνουν Αληθινή Ευτυχία
Η Αγία Γραφή δεν είναι ένα βιβλίο πολιτικής ή οικονομικών. Αλλά καταδικάζει την αδικία και προλέγει το τέλος των ανθρωποποίητων συστημάτων και την αντικατάστασή τους από την κυβέρνηση της Βασιλείας του Θεού.
ΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΑΞΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΩΤΕΡΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΛΙΚΗ ΕΥΗΜΕΡΙΑ:
«Μακάριος ο άνθρωπος όστις εύρηκε σοφίαν, και ο άνθρωπος όστις απέκτησε σύνεσιν· διότι το εμπόριον αυτής είναι καλύτερον παρά το εμπόριον του αργυρίου . . . Αι οδοί αυτής είναι οδοί τερπναί και πάσαι αι τρίβοι αυτής ειρήνη. Είναι δένδρον ζωής εις τους εναγκαλιζομένους αυτήν· και μακάριοι οι κρατούντες αυτήν.»—Παρ. 3:13-18.
Η ΑΠΛΗΣΤΙΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΤΑΙ:
«Ουαί εις εκείνους, οίτινες ενόνουσιν οικίαν με οικίαν, και συνάπτουσιν αγρόν με αγρόν, εωσού μη μείνη τόπος.»—Ησ. 5:8.
«Κλίνον την καρδίαν μου εις τα μαρτύριά σου, και μη εις πλεονεξίαν (κέρδη, ΜΝΚ).—Ψαλμ. 119:36.
ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΥΛΙΣΜΟΥ:
«Όσοι δε θέλουσι να πλουτώσι, πίπτουσιν εις πειρασμόν και παγίδα . . . Διότι ρίζα πάντων των κακών είναι η φιλαργυρία.»—1 Τιμ. 6:9, 10.
«Διότι εάν τις έχει περισσά, η ζωή αυτού δεν συνίσταται εκ των υπαρχόντων αυτού.»—Λουκ. 12:15.
ΥΠΟΣΧΕΣΗ ΜΙΑΣ ΔΙΚΑΙΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΕΩΣ:
«Κατά δε την υπόσχεσιν αυτού [του Θεού] νέους ουρανούς και νέαν γην προσμένομεν, εν οις δικαιοσύνη κατοικεί.»—2 Πέτρ. 3:13.
ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΚΑΘΕ ΚΑΤΑΠΙΕΣΕΩΣ:
«Διότι ο αρπακτήρ ετελείωσεν, ο πορθητής έπαυσεν, οι καταδυνάσται εξωλοθρεύθησαν από της γης. Και μετά ελέους θέλει συσταθή ο θρόνος, και [ο Χριστός, ο Μεσσιανικός Βασιλέας] επ’ αυτόν θέλει καθίσει εν αληθεία, εν τη σκηνή του Δαβίδ, ο κρίνων, και εκζητών κρίσιν, και σπεύδων δικαιοσύνην.»—Ησ. 16:4, 5.
ΜΙΑ ΖΩΗ ΑΦΘΟΝΙΑΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΥΛΙΚΩΝ ΑΓΑΘΩΝ:
«Διότι η γη θέλει είσθαι πλήρης της γνώσεως του Κυρίου.»—Ησ. 11:9. «Η γη θέλει δίδει τον καρπόν αυτής· θέλει μας ευλογήσει ο Θεός, ο Θεός ημών.»—Ψαλμ. 67:6.