Παιδιά—Ευλογία ή Πόνος της Καρδιάς;

«ΟΤΑΝ φτάσαμε στο σπίτι εγώ ήμουν σαν παράλυτος» θυμήθηκε ένας πατέρας που μόλις είχε χτυπήσει ένα παιδί με το όχημά του. Το νεαρό παιδί πετάχτηκε απροειδοποίητα στο δρόμο και χτυπήθηκε. Το ούρλιασμα των φρένων, ο απαίσιος χτύπος και η σειρήνα του νοσοκομειακού φορείου στριφογύριζαν όλα στο κεφάλι του ανθρώπου καθώς έφθανε τελικά στο σπίτι του με τα παιδιά του.

«Τα παιδιά έβλεπαν ότι ήμουν σε μια φοβερή κατάσταση,» είπε ο πατέρας. Περιέγραψε πώς τα παιδιά τον έβαλαν τότε να ξαπλώσει στο πάτωμα του σαλονιού και άρχισαν να του τρίβουν τη ράχη. «Έκανες το καλύτερο που μπορούσες, Μπαμπάκα. Έκανες ό,τι μπορούσες,» είπαν τα πονετικά νεαρά παιδιά. Η στοργική φροντίδα που προήλθε απ’ αυτά τα νεαρά χέρια όταν έτριβαν τη ράχη του όχι μόνο αφήρεσε την ένταση αλλά και βοήθησε τον πατέρα να αποφύγει πολλή από τη συναισθηματική αναστάτωση που επέρχεται συνήθως από μια τέτοια τραγωδία.

Πόσο ευγνώμων ήταν αυτός ο πατέρας στα παιδιά του! Δεν θα περιθάλπατε κι εσείς επίσης τέτοια παιδάκια; Ναι, τα παιδιά μπορούν να είναι ευχάριστα.

Αλλά τι διαφορετική σκηνή εκτυλίχθηκε σ’ ένα άλλο σπίτι. Ο πατέρας ήταν κι αυτός ξαπλωμένος στο πάτωμα με το γιο και τη θυγατέρα του σκυμμένους πάνω του. Αλλά αυτός ο πατέρας ήταν νεκρός—όπως είπαν σκοτώθηκε από ένα φονιά που κατά την αστυνομία είχε πληρωθεί από αυτό τον γιο και την κόρη του πατέρα! Τώρα τα ζωηρά χέρια των δύο νεαρών έκλεβαν από τον νεκρό πατέρα τους τα 300 του δολλάρια (Η.Π.) και τις πιστωτικές του κάρτες που τα χρησιμοποίησαν γρήγορα. «Αυτός δεν μας άφηνε να κάνουμε τίποτε απ’ όσα θέλαμε να κάνουμε, όπως να καπνίζουμε ναρκωτικά» είπαν οι νεαροί δικαιολογούμενοι.

Πολύ λίγα παιδιά πραγματικά προκαλούν το θάνατο των γονέων τους, αλλά εκατομμύρια στασιάζουν με άλλους τρόπους. Ένας αυξανόμενος αριθμός γονέων ανησυχεί πολύ για πράγματα που λένε και κάνουν τα τέκνα τους. Πολύ συχνά, αξιαγάπητα μωρά μεγαλώνουν για να γίνουν νεαρά παιδιά που επιτίθενται στους γονείς τους και στην κοινωνία. «Γιατί ενεργούν έτσι;» είναι ένα ερώτημα που απασχολεί τη διάνοια αναρίθμητων γονέων.

Υπάρχουν απαντήσεις, αλλά είναι περίπλοκες. Παιδιά των ιδίων γονέων συχνά ενεργούν πολύ διαφορετικά. Μερικά, που ανατρέφονται από τους γονείς τους με τις καλύτερες φροντίδες, γίνονται, ωστόσο εγκληματικά. Το αντίθετο αληθεύει επίσης. «Επειδή εγώ γεννήθηκα από ανύπαντρους γονείς, η μητέρα μου με έδωσε στην αδελφή της, που δεν μου έδειξε αγάπη, με χτυπούσε συχνά και με θεωρούσε απλώς σαν ένα όργανο για τα οικιακά,» στέναξε ένας άνθρωπος. «Έγινα ένας εξ ανάγκης χαρτοπαίχτης σε ηλικία 14 ετών, και ο θείος μου με περιέπαιζε, ‘Ποτέ δεν θα γίνεις άξιος για τίποτα!’» Ωστόσο αυτός ο άνθρωπος ανατρέφει τώρα επιτυχώς 10 παιδιά.

Η ιστορία αυτού του ανθρώπου, όπως θα δούμε παρακάτω, αποκαλύπτει ένα παράγοντα που μπορεί να αποτελέσει δραματική διαφορά στο πώς ένα άτομο ενεργεί όταν αναπτυχθεί.

ΑΝ ΕΙΣΤΕ ΕΝΑΣ ΓΟΝΕΑΣ—το να μπορείτε να διακρίνετε τους πιθανούς λόγους για τους οποίους τα τέκνα ενεργούν με ορισμένους τρόπους μπορεί να σημάνει τη διαφορά μεταξύ επιτυχίας και αποτυχίας ως γονέως. Αυτή η γνώση μπορεί να σας βοηθήσει να είστε πιο αποδοτικός στις προσπάθειές σας να εκπαιδεύσετε τα παιδιά σας.

ΑΝ ΕΙΣΤΕ ΠΑΙΔΙ—υπάρχουν πολλές ισχυρές δυνάμεις που μπορούν να σας κάνουν να ενεργείτε με ορισμένους τρόπους. Το να γνωρίζετε ποιες είναι αυτές και πώς να τις αντιμετωπίσετε επιτυχώς, αυτό θα αυξήσει την ευτυχία σας.

Ποιοι λοιπόν είναι μερικοί λόγοι για τους οποίους τα παιδιά ενεργούν όπως ενεργούν;