Οφέλη από την Επιμέλεια

Ο φημισμένος Βρεταννός πολιτικός και συγγραφέας Σερ Ουίνστων Τσώρτσιλ, έγραψε πριν από χρόνια μια αφήγησι που δείχνει την αξία της επιμέλειας στην εκμάθησι κάποιου σημαντικού πράγματος. Στην αυτοβιογραφία του, Τα Πρώτα Χρόνια της Ζωής Μου (1930), εξήγησε πώς, σαν μαθητής, έμαθε να μιλά και να γράφη την Αγγλική γλώσσα τόσο έντεχνα:

«Επειδή έμεινα τόσον καιρό στις μικρότερες τάξεις, (στο Σχολείο Χάρροου), κέρδισα τεράστια πλεονεκτήματα έναντι των ευφυέστερων αγοριών. Αυτά προχώρησαν να μάθουν Λατινικά και Ελληνικά και άλλα παρόμοια σπουδαία πράγματα. Εγώ, όμως, έμαθα Αγγλικά. Μας θεωρούσαν κούτσουρα, επειδή το μόνο που μπορούσαμε να μάθωμε ήταν τα Αγγλικά. Ο Κος Σόμερβελ—ένας πολύ ευχάριστος άνθρωπος στον οποίον οφείλω πολλά—ήταν επιφορτισμένος με το καθήκον να διδάξη στα πιο ανόητα αγόρια το πιο περιφρονημένο πράγμα-δηλαδή να γράφουν απλά Αγγλικά. Ήξερε πώς να το κάνη. Τα δίδασκε όπως κανένας άλλος. Όχι μόνο μάθαμε πλήρως τη γραμματική ανάλυσι των Αγγλικών, αλλά επίσης κάναμε συνεχή εξάσκησι στην ανάλυσι των Αγγλικών. Ο Κος Σόμερβελ είχε το δικό του σύστημα. Έπαιρνε μια αρκετά μακριά πρότασι και τη χώριζε στα συστατικά της με μαύρο, κόκκινο, μπλε και πράσινο μελάνι. Υποκείμενο, ρήμα, αντικείμενο: Αναφορικές Προτάσεις, Υποθετικές Προτάσεις, Συμπλεκτικές Προτάσεις και Διαζευκτικές Προτάσεις! Κάθε μια είχε το χρώμα της και τις αγκύλες της. Ήταν ένα είδος ασκήσεως, που την κάναμε σχεδόν κάθε μέρα. Επειδή έμεινα στην Τρίτη , . . τρεις φορές περισσότερο από τους άλλους, τα έμαθα τρεις φορές περισσότερο. Τα έμαθα πλήρως. Έτσι, μπήκε στα κόκκαλά μου η ουσιώδης δομή της συνηθισμένης Βρεταννικής προτάσεως—κάτι πολύ ευγενικό. Και όταν, στα μετέπειτα χρόνια, οι συμμαθητές μου που είχαν κερδίσει βραβεία και διακρίσεις επειδή έγραφαν τόσο όμορφα Λατινικά ποιήματα και σφιχτοδεμένα Ελληνικά επιγράμματα, αναγκάσθηκαν να επανέλθουν στην κοινή Αγγλική γλώσσα, για να κερδίσουν τη ζωή τους ή για να αναδειχθούν, εγώ δεν ένοιωθα καθόλου μειονεκτικά. Φυσικά διατίθεμαι ευνοϊκά υπέρ του να μαθαίνουν τα αγόρια Αγγλικά· και κατόπιν, εγώ θα κατηύθυνα τα έξυπνα να μάθουν τα Λατινικά για λόγους τιμής και τα Ελληνικά για λόγους απολαύσεως. Αλλά ο μόνος λόγος για τον οποίον θα τα μαστίγωνα, θα ήταν επειδή δεν μαθαίνουν Αγγλικά. Θα τα τιμωρούσα πολύ σκληρά γι’ αυτό.»