Είσθε Πολύ Απασχολημένος;
«ΔΕΝ υπάρχει απλώς αρκετός χρόνος για να τα προλάβη κανείς όλα.» Δεν περνά μια μέρα χωρίς ν’ ακούσωμε κάποιον να εκφράζεται έτσι. Αλλά μήπως αυτό σημαίνει κατ’ ανάγκην ότι το άτομο είναι πράγματι απασχολημένο;
Συχνά το πρόβλημα δεν έγκειται τόσο πολύ στο ζήτημα του χρόνου, αλλά στο γεγονός ότι ο χρόνος δεν χρησιμοποιείται κατάλληλα. Πολλές ώρες μπορούν να δαπανηθούν σε μικροσυζητήσεις, σε παρακολούθησι τηλεοράσεως, σε ανάγνωσι ελαφράς ύλης ή σε κάποιο σπορ, είτε μετέχοντας είτε παρακολουθώντας. Λόγω των πολλών τέτοιων περισπασμών, μια γυναίκα μπορεί να δυσκολεύεται να εκτελέση τα οικιακά της καθήκοντα, κι ένας άνδρας μπορεί να παραμελήση αναγκαίες επιδιορθώσεις του σπιτιού ή άλλα σπουδαία πράγματα.
Είναι παράξενο το γεγονός ότι ένα άτομο μπορεί να θεωρή τον εαυτό του πολύ απασχολημένο ενώ, στην πραγματικότητα, δεν έχει αρκετά πράγματα να κάνη. Ο Άγγλος ρήτωρ Φίλιππ Τσέστερφιλντ σχολίασε: «Είναι αναμφισβήτητα αληθινό το γεγονός ότι όσο πιο λίγα πράγματα έχει να κάνη κανείς, τόσο δύσκολα βρίσκει τον χρόνο για να τα κάνη. Ο ένας βαριέται, ο άλλος αναβάλλει, ο άλλος θα το κάνη όποτε θέλει, και έτσι σπάνια τα κάνει κανείς όλα.» Αλλά τα άτομα που είναι πράγματι απασχολημένα με σπουδαία πράγματα, δεν μπορούν ν’ αναβάλουν τη φροντίδα αυτών των πραγμάτων. Όπως είπε ο Τσέστερφιλντ: «Πάντοτε βρίσκουν αρκετό χρόνο.»
Μολονότι δεν πρέπει ν’ ανησυχούμε υπερβολικά για τον χρόνο ώστε να κάνωμε τη ζωή δυσάρεστη και για τον εαυτό μας και για τους άλλους, θα πρέπει να εξετάσωμε σοβαρά πώς χρησιμοποιούμε τον χρόνο μας. Είναι καλό να βλέπομε τον χρόνο σαν κάτι πολύτιμο, κάτι που δεν πρέπει να σπαταλάται. Ποτέ δεν πρέπει οι καθημερινές φροντίδες της ζωής και τα προσωπικά μας ενδιαφέροντα να μας απασχολούν τόσο ώστε να μη βρίσκωμε χρόνο να υπηρετούμε τον Θεό και να βοηθούμε τους συνανθρώπους μας. Αντιθέτως, πρέπει να αισθανώμεθα όπως ο Μωυσής, που είπε στην προσευχή του: «Δίδαξον ημάς να μετρώμεν ούτω τας ημέρας ημών, ώστε να προσκολλώμεν τας καρδίας ημών εις την σοφίαν.»—Ψαλμ. 90:12.
Τι θα σήμαινε για μας η απάντησις σ’ αυτό το αίτημα; Επειδή η ζωή μας είναι αβεβαίας διαρκείας, θα λαμβάναμε καθοδηγία που θα μας βοηθούσε να χρησιμοποιήσωμε συνετά τις ημέρες της ζωής μας. Θα μαθαίναμε να υπολογίζωμε και να εκτιμούμε κατάλληλα τον χρόνο, έτσι ώστε ν’ αποδίδωμε τιμή στον Δημιουργό μας και να ωφελούμε τους συνανθρώπους μας.
Για να λάβωμε απάντησι στο αίτημά μας για καθοδηγία, χρειάζεται να ενεργούμε σε αρμονία με τις προσευχές μας. Ο Παντοδύναμος Θεός προμήθευσε τον Λόγο του, τη Βίβλο, καθώς επίσης και το μέσον δια του οποίου μπορεί να κατανοηθή—το άγιο πνεύμα του και τους αφιερωμένους δούλους του στους οποίους το πνεύμα αυτό ενεργεί. (Παράβαλε με Πράξεις 8:26-35· 1 Κορινθίους 2:10, 11.) Από τη Βίβλο, μπορούμε να μάθωμε τι είναι πιο σπουδαίο στη ζωή και τι πρέπει ν’ αποφεύγωμε για ν’ απολαμβάνωμε μια ζωή γεμάτη σκοπό τώρα. Έτσι, αν πράγματι επιθυμούμε να κάνωμε την καλύτερη και πιο σοφή χρήσι του χρόνου μας, είναι ανάγκη να διαθέτωμε χρόνο για να μελετούμε τη Βίβλο.
Εκείνο που κάνει το ζήτημα πολύ σοβαρό είναι το γεγονός ότι ο Θεός έχει προσδιορίσει μια μέρα για να κρίνη το ανθρώπινο γένος μέσω του Υιού του, του Ιησού Χριστού. Μέσω του Λόγου του και των διαγγελέων αυτού του Λόγου, πληροφόρησε τους ανθρώπους ότι είναι σπουδαίο ν’ αρχίση κανείς να τον υπηρετή χωρίς καθυστέρησι. Πριν από 1900 και πλέον χρόνια, άρχισε να διεξάγεται, ένα εκπαιδευτικό έργο που διευκρίνιζε τι αναμένει ο Ιεχωβά Θεός από το ανθρώπινο γένος. Παραδείγματος χάριν, ο Χριστιανός απόστολος Παύλος είπε στους ειδωλολάτρες κατοίκους των Αθηνών: «Δεν πρέπει να νομίζωμεν τον Θεόν ότι είναι όμοιος με χρυσόν ή άργυρον ή λίθον, κεχαραγμένα δια τέχνης και επινοίας ανθρώπου. Τους καιρούς λοιπόν της αγνοίας παραβλέψας ο Θεός, τώρα παραγγέλλει εις πάντας τους ανθρώπους πανταχού να μετανοώσι, διότι προσδιώρισεν ημέραν εν η μέλλει να κρίνη την οικουμένην εν δικαιοσύνη, δια ανδρός [του Ιησού Χριστού] τον οποίον διώρισε, και έδωκεν εις πάντας βεβαίωσιν περί τούτου, αναστήσας αυτόν εκ νεκρών.»—Πράξ. 17:29-31.
Επειδή ο Ιεχωβά Θεός έχει φιλάγαθα προειδοποιήσει το ανθρώπινο γένος σχετικά μ’ αυτή την κρίσι, είναι επείγον για όλους τους ανθρώπους παντού να δημιουργήσουν ένα καλό υπόμνημα ενώπιον του, ενόσω είναι καιρός. Το ν’ αποτύχη κανείς εσκεμμένα να χρησιμοποιήση τον χρόνο του σωστά τώρα, μπορεί να καταλήξη σε μια καταδικαστική κρίσι. Η σοβαρότης της καταστάσεως καταδεικνύεται ωραία απ’ ό,τι συνέβη στην εποχή του Νώε. Οι άνθρωποι, ήσαν εντελώς απορροφημένοι από την καθημερινή ρουτίνα της ζωής και δεν έδωσαν σημασία στην προειδοποίησι που κήρυττε ο Νώε. Έτσι, ξαφνικά, «ήλθεν ο κατακλυσμός και εσήκωσε πάντας.» (Ματθ. 24:37-39) Το ίδιο σύντομα, το ίδιο ξαφνικά, ένα άτομο μπορεί να συλληφθή ως αποδοκιμασμένος ενώπιον του Θεού όταν έλθη ο Ιησούς Χριστός για να εκτελέση κρίσι στο ασεβές ανθρώπινο γένος. (2 Θεσσ. 1:6-9) Ή, ένα άτομο μπορεί ξαφνικά να πεθάνη χωρίς να έχη ένα υπόμνημα καλών έργων ενώπιον του Ιεχωβά Θεού.—Λουκ. 12:20, 21.
Έτσι, αν αναγνωρίζετε ότι έχετε παραμελήσει, τα πνευματικά ζητήματα, μη καθυστερήσετε καθόλου, ζητήστε αμέσως από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά να σας βοηθήσουν να εξετάσετε τη Βίβλο. Κατόπιν, χρησιμοποιήστε σοφά τον χρόνο σας για να δημιουργήσετε ένα υπόμνημα καλών έργων ενώπιον του Δημιουργού σας. Ποτέ δεν θα μετανοιώσετε γι’ αυτό, διότι η Βίβλος δίνει αυτή τη διαβεβαίωσι: «Δεν είναι άδικος ο Θεός, ώστε να λησμονήση το έργον σας και τον κόπον της αγάπης, την οποίαν εδείξατε εις το όνομα αυτού.»—Εβρ. 6:10.