Σχεδίασις με Νοημοσύνη ή Απλή Σύμπτωσις—Ποιο;
ΥΠΑΡΧΕΙ κάποια σχεδίασις με νοημοσύνη στα ζώντα πλάσματα που υπάρχουν γύρω μας, ή μήπως είναι όλα αποτέλεσμα απλής συμπτώσεως; Υπάρχουν δύο εκδοχές σ’ αυτό το ζήτημα.
Οι υποστηρικταί της θεωρίας περί της υπάρξεως κατά τύχην, ή με την ενέργεια ‘τυφλών δυνάμεων,’ πιστεύουν ότι η ζωή προέρχεται από τον τυχαίο συνδυασμό ενός ανυπολόγιστου αριθμού γεγονότων. Αυτό θα σήμαινε ότι οι κατάλληλες χημικές ύλες θα έπρεπε να σχηματισθούν σε ακριβείς ποσότητες, κάτω από εντελώς κατάλληλες συνθήκες θερμοκρασίας υγρασίας και άλλων παραγόντων και όλες να διατηρηθούν στο απαιτούμενο χρονικό διάστημα. Επί πλέον, τέτοια τυχαία συμβάντα θα έπρεπε να συνεχίζωνται, ή να επαναλαμβάνωνται επ’ άπειρον, για να αρχίση και να διαιωνίζεται η ζωή στη γη.
Εκείνοι που πιστεύουν στη σχεδίασι, φρονούν ότι υπάρχει κάποιος νοήμων σκοπός στη ζωή. Κάθε μορφή ζωής αποτελεί μια σπουδαία μονάδα σ’ όλη τη δημιουργία, και υπάρχει κάποια αλληλοεξάρτησις μεταξύ όλων αυτών των ειδών. Η ποικιλία των ζώντων πλασμάτων, των ενστίκτων που εκδηλώνουν και των μηχανισμών ή εφοδίων που έχουν τα ζώα, αφ’ ενός μεν για ν’ αναζητούν την τροφή τους και, αφ’ ετέρου, για να διατηρήσουν το είδος τους, μαρτυρεί μια νοημοσύνη που δεν την δημιουργούν μόνα τους—στην πραγματικότητα, απέχει πολύ απ’ ό,τι θα μπορούσε να συλλάβη ή να επινοήση ακόμη και ο νοήμων άνθρωπος.
Εκείνοι που πιστεύουν στην συμπτωματική ύπαρξι της ζωής, αναγνωρίζουν ότι οι πιθανότητες εναντίον ενός τέτοιου τυχαίου γεγονότος είναι αστρονομικές. Αλλά, λέγουν, θα μπορούσε να συμβή κάθε είδους ένωσις αν χορηγείτο αρκετός χρόνος.
Εν τούτοις, είναι δύσκολο να εξηγήσουν με τη θεωρία της «συμπτώσεως» γιατί δεν παρατηρούνται πολλές τυχαίες αλλαγές σήμερα. Ένας επιστήμων κάνει προοδευτικά βήματα στην έρευνά του και τα βασίζει σε προηγούμενα δικά του πειράματα ή έρευνες άλλων επιστημόνων. Επίσης, προχωρεί σύμφωνα μ’ αυτά που γνωρίζει για τους νόμους που διέπουν τα φυσικά πράγματα. Δεν πιστεύει, παραδείγματος χάριν, ότι οι αντιδράσεις ωρισμένων χημικών συνθέσεων που συνέβησαν χθες θα είναι διαφορετικές σήμερα, αν υφίστανται οι ίδιες συνθήκες. Έτσι εμπιστεύεται σ’ εκείνο που ο ίδιος αποκαλεί νόμους της χημείας. Αυτή η πίστις συγκρούεται με τη θεωρία της συμπτώσεως ή της λειτουργίας ‘τυφλών δυνάμεων.’
Τα ζώντα πλάσματα που βρίσκονται πάνω στη γη, και τα φυτά και τα ζώα, είναι εκπληκτικά πολύπλοκα. Εν τούτοις στη φροντίδα για διατήρησι της ζωής—η μεγάλη ποικιλία μεθόδων, που είναι όλες έξυπνες και πολύ αποτελεσματικές—υπάρχουν βάσεις για ακόμη μεγαλύτερη έκπληξι.
Γιατί κάθε άνθρωπος οφείλει να εξετάση αν η ζωή είναι αποτέλεσμα σχεδιάσεως με νοημοσύνη ή οφείλεται στην τύχη; Η ζωή ενός ανθρώπου και οι σχέσεις του με τους συνανθρώπους του επηρεάζονται κατά πολύ από την άποψί του για την προέλευσι της ζωής. Έτσι, είναι καλό ν’ αποφεύγωμε να πάρωμε οριστική θέσι σ’ αυτό το ζήτημα μέχρις ότου εξετάσωμε προσεκτικά τουλάχιστον ένα μικρό μέρος των πολλών αποδείξεων που υπάρχουν. Τότε μόνο θα μπορούσε κανείς να φθάση στην αλήθεια, η οποία μόνη ικανοποιεί τη λογική του ανθρώπου. Στα επόμενα δύο άρθρα θα παρουσιασθούν μερικές αποδείξεις, από τις οποίες ο αναγνώστης μπορεί να βγάλη το συμπέρασμα που του υποδεικνύει η λογική του.