Τι Κρύβεται Πίσω από τα Έθιμα;

ΣΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ της τελετουργίας ταφής σε διάφορα μέρη της γης, είναι συνηθισμένο έθιμο να ρίχνουν μια ή τρεις φτυαριές χώμα στον τάφο στον οποίο έχουν κατεβάσει το φέρετρο. Τι κρύβεται πίσω απ’ αυτό το έθιμο;

Ένα δεκάτομο Γερμανικό έργο για τη δεισιδαιμονία, το Χαντβέρτερμπουχ ντες ντόιτσεν Αμεπεργκλάουμπενς (Λεξικό-Εγχειρίδιο των Γερμανικών Προλήψεων) εξηγεί ότι αυτό γίνεται για διαφόρους λόγους—«για να ξεχάση κανείς ευκολώτερα το νεκρό άτομο, ώστε να διευκολύνη την ανάπαυσι του νεκρού, για να νοιώση ο νεκρός λιγώτερη πλήξι· στη Βουλγαρία, για να εξαγοράσουν οι συγγενείς την ψυχή. Η ψυχή εγκαταλείπει το σώμα όταν ο ιερεύς ρίξη μια χούφτα χώμα στον τάφο.» (Τόμ. Ι, σελ. 984) Το Στερεότυπο Λεξικό Λαογραφίας, Μυθολογίας και Θρύλων, των Φουνκ και Βάγκναλς, σχολιάζει τις τελετουργίες ταφής ωρισμένων Ινδιάνων της Βορείου Αμερικής, που έρριχναν αντικείμενα στον τάφο για να εξευμενίσουν το «φάντασμα του νεκρού.» Έπειτα, αυτό το έργο προσθέτει: «Η ίδια ιδέα βρισκόταν πιθανόν πίσω από το ευρέως διαδεδομένο έθιμο της ρίψεως χώματος, πηλού, σκόνης, ή σταχτών στον τάφο.» Τόμ. Ι, σελ. 427, 428.

Το έθιμο της ρίψεως χώματος στον τάφο, δεν έχει Γραφική βάσι. Η Βίβλος δηλώνει σχετικά με τους νεκρούς: «Έτι και η αγάπη αυτών και το μίσος αυτών και ο φθόνος αυτών ήδη εχάθη· και δεν θέλουσιν έχει πλέον εις τον αιώνα μερίδα εις πάντα όσα γίνονται υπό τον ήλιον.» (Εκκλησ. 9:6) Έτσι, οι τελετουργίες προς εξευμενισμό των πνευμάτων των νεκρών δεν έχουν καμμιά αξία. Οι νεκροί είναι πραγματικά νεκροί, και αναμένουν αποκατάστασι στη ζωή στον δέοντα καιρό του Θεού. Οι Γραφές μάς βεβαιώνουν: «Μέλλει να γείνη ανάστασις νεκρών, δικαίων τε και αδίκων.»—Πράξ. 24:15.