Ποια Είναι η Άποψις της Βίβλου;
Γιατί ο Θεός Παίρνει Ανθρώπους στον Ουρανό;
«ΠΟΙΑ είναι η ελπίδα σας για το μέλλον, πέρα απ’ αυτή την παρούσα ζωή;» Ίσως η πλειονότης των ανθρώπων θ’ απαντούσαν ότι ελπίζουν να πάνε στον ουρανό.
Η Παγκόσμιος Εγκυκλοπαιδεία του Βιβλίου, 1973, εξηγεί: «Οι περισσότερες θρησκείες διδάσκουν ότι στον ουρανό ζουν οι άγγελοι, και οι ψυχές των καλών ανθρώπων πηγαίνουν εκεί μετά θάνατον.»
Σχολιάζοντας περαιτέρω το ζήτημα, αυτή η εγκυκλοπαιδεία προσθέτει: «Σχεδόν όλοι οι άνθρωποι ονειρεύονται έναν ουρανό όπου όλα θα είναι τέλεια. Ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι φαντάζονται τον ουρανό φαίνεται ότι εξαρτάται από τη δική τους ζωή και από τον τρόπο σκέψεώς τους. Οι Εσκιμώοι πιστεύουν ότι ο ουρανός είναι στη θερμή γη. Οι άνθρωποι που ζουν στην έρημο φαντάζονται ότι ο ουρανός είναι μια ευχάριστη όασις με άφθονο νερό.»
Οι Ινδιάνοι της Αμερικής μίλησαν για τη δική τους «τοποθεσία με Ευχάριστο Κυνήγι.» Ο Μωάμεθ, ο ιδρυτής της Ισλαμικής θρησκείας δίδαξε ότι υπάρχουν πολλοί ουρανοί, και ότι ο πρώτος άνθρωπος Αδάμ είναι στον κατώτερο. Αλλά πιθανόν οι διδασκαλίες του Ιησού Χριστού είναι η βάσις της ελπίδος των περισσοτέρων ανθρώπων για ουράνια ζωή.
Ιδιαίτερη απήχησι έχουν τα εξής λόγια του Ιησού: «Εν τη οικία του Πατρός μου είναι πολλά οικήματα· ει δε μη, ήθελον σας ειπεί· υπάγω να σας ετοιμάσω τόπον και αφού υπάγω [στον ουρανό] και σας ετοιμάσω τόπον, πάλιν έρχομαι και θέλω σας παραλάβει προς εμαυτόν, δια να ήσθε και σεις, όπου είμαι εγώ.»—Ιωάν. 14:2, 3.
Τι παρηγορητική διαβεβαίωσις είναι αυτή, ότι ο Ιησούς θα έπαιρνε δηλαδή τους ακολούθους του στον ουρανό μαζί του! Δείχνοντας την ισχυρή πεποίθησι που είχαν οι πρώτοι Χριστιανοί περί απολαύσεως ουρανίας ζωής, ένας απόστολος του Ιησού έγραψε: «Διότι το πολίτευμα ημών είναι εν ουρανοίς, οπόθεν και προσμένομεν Σωτήρα τον Κύριον Ιησούν Χριστόν.»—Φιλιππ. 3:20, 21· 2 Κορ. 5:1, 2.
Αλλά γιατί παίρνει ο Θεός αυτούς τους Χριστιανούς στον ουρανό; Τι σκοπό έχει ο Πατέρας, ο Ιεχωβά Θεός, που παίρνει ανθρώπους στον ουρανό; Υπάρχουν διάφορες απόψεις. Τον Ιούνιο του 1972, δύο νεαροί, ηλικίας δεκαπέντε και δεκαεπτά ετών, έπαθαν ηλεκτροπληξία ενώ καθάριζαν μια πισίνα κολυμβήσεως. Ο ιερεύς της ενορίας είπε στην κηδεία τους:
«Μ’ αυτόν τον τρόπο ο Θεός θέλει να δείξη τη δόξα Του, Τη δύναμί του. Αυτός είναι ο ιδιοκτήτης αυτού του κόσμου και αυτών των ψυχών. Μπορεί να τις πάρη όποτε Εκείνος θέλει. Η πίστις μας το γνωρίζει αυτό. Ο κόσμος είναι ένας κήπος κι εμείς είμαστε τα λουλούδια μέσα σ’ αυτόν τον κήπο. Όπως ακριβώς θα κάναμε κι εμείς, ο Θεός αναζητεί τα πιο καλά, τα πιο όμορφα λουλούδια.
«Χρειάσθηκε 15 και 17 χρόνια για να διαπιστώση ποια λουλούδια έπρεπε να κόψη. Βρήκε μια γωνία όπου ανεπτύσσοντο τα δύο πιο όμορφα λουλούδια και τα πήρε μαζί Του. Δεν είναι άδικος. Μ’ αυτό τον τρόπο δείχνει την αγάπη Του.»—Η Εφημερίς Δη Ντέζερτ Σαν, Παλμ Σπρινγκς, Καλιφόρνια, 15 Ιουλίου 1972.
Αυτή την άποψι διακρατούν πολλοί εξέχοντες θρησκευτικοί ηγέτες του Χριστιανικού κόσμου. Ο Ρωμαιοκαθολικός καρδινάλιος Ρίτσαρντ Κάσινγκ σχολίασε την αιτία για την οποία η ελκυστική νεαρή κοπέλλα Μάργκαρετ Κάντιγκαν πέθανε από τα χέρια του αδελφού της τον Δεκέμβριο του 1962. «Νομίζω ότι εκείνη έλαβε την απάντησι, και τη μόνη απάντησι μπορούσε να την λάβη από τον Παντοδύναμο Θεό,» είπε ο Κάσινγκ. Και ποια ήταν αυτή η απάντησις; «Διότι σε αγαπώ και σε θέλω στην οικία μου.»
Αλλ’ αυτός ήταν ο λόγος για τον οποίον ο Τόμας Κάντιγκαν σκότωσε την αδελφή του—επειδή την ήθελε ο Θεός στον ουρανό μαζί Του; Εξετάστε τις συνέπειες μιας τέτοιας πίστεως. Παραδείγματος χάριν, όταν μια νεαρή γυναίκα, που είχε ήδη γεννήσει δύο θνησιγενή τέκνα, ρώτησε τον ιερέα της αν μπορούσε να χρησιμοποιήση κάποια μέθοδο ελέγχου των γεννήσεων, εκείνος είπε: «Είναι καλύτερο να κάνης παιδιά ακόμη κι αν πεθαίνουν, διότι μ’ αυτό τον τρόπο θα πάνε στον ουρανό περισσότερες ψυχές.»—Παρέηντ, 25 Οκτωβρίου 1964
Αποτελεί μήπως σκοπό του Θεού να γεμίση τους ουρανούς με ανθρώπους, παίρνοντας όλους τους καλούς ανθρώπους εκεί; Παίρνει ακόμη και παιδιά από τους γονείς τους για να είναι μαζί του στον ουρανό;
Τα σκεπτόμενα άτομα θέλουν να λάβουν μια αξιόπιστη απάντησι.
Οι Γραφές διασαφηνίζουν ότι ο Θεός έδωσε αρχικά στο ανθρώπινο γένος μια ευτυχισμένη επίγεια κατοικία, και σκοπός του ήταν να την απολαμβάνουν οι άνθρωποι. Δεν υπάρχει καμμιά ένδειξις στην Αγία Γραφή ότι ο Θεός υπεσχέθη ποτέ στο πρώτο ανθρώπινο ζεύγος, τον Αδάμ και την Εύα, ότι θα μετεφέροντο στον ουρανό για να γίνουν άγγελοι, αν εξακολουθούσαν να παραμένουν πιστοί στον Θεό για μια περίοδο χρόνου στη γη. Στην πραγματικότητα, σ’ όλες τις θεόπνευστες Γραφές από τη Γένεσι ως τον Μαλαχία, δεν αναγράφεται καμμιά υπόσχεσις για ουράνια ζωή για τους ανθρώπους· ούτε πήγε κανένας στον ουρανό.
Σχετικά μ’ αυτό έχομε τα λόγια του Ιησού Χριστού. Είπε: «Ουδείς ανέβη εις τον ουρανόν ειμή ο καταβάς εκ του ουρανού, ο Υιός του ανθρώπου.» (Ιωάν. 3:13) Ο απόστολος του Ιησού Πέτρος είπε, λοιπόν, σχετικά με τον πιστό δούλο του Θεού τον Δαβίδ: «Και ετελεύτησε και ετάφη, και το μνήμα αυτού είναι παρ’ ημίν μέχρι της ημέρας ταύτης. Διότι ο Δαβίδ δεν ανέβη εις τους ουρανούς.»—Πράξ. 2:29, 34.
Εκείνοι που έζησαν πριν από τον θάνατο του Ιησού Χριστού δεν είχαν ουράνια ελπίδα. Γι’ αυτό ο Ιησούς είπε ότι «δεν ηγέρθη μεγαλήτερος Ιωάννου του Βαπτιστού· πλην ο μικρότερος εν τη βασιλεία των ουρανών είναι μεγαλήτερος αυτού.» (Ματθ. 11:11) Ωστόσο, αφού οι πιστοί δούλοι του Θεού που ζούσαν προτού έλθη ο Χριστός στη γη δεν είχαν ελπίδα, γιατί ο Θεός υπόσχεται να πάρη ωρισμένους Χριστιανούς στον ουρανό; Η αιτία γι’ αυτό σχετίζεται με τον αρχικό σκοπό του Θεού να γεμίση τον παγγήινο παράδεισο με ευτυχισμένους, υγιείς ανθρώπους.
Για να εκπληρώση αυτό τον αρχικό σκοπό, ο Θεός εισήγαγε ένα νέο πράγμα—μια νέα κυβέρνησι για να κυβερνά τη γη. Ο Θεός ώρισε τον Υιό του, τον Ιησού Χριστό, βασιλέα αυτής της κυβερνήσεως, η οποία ονομάζεται στην Αγία Γραφή ‘βασιλεία του Θεού’ ή «βασιλεία των ουρανών.» (Λουκ. 8:1· Ματθ. 4:17) Και από τις ημέρες του Ιωάννου του Βαπτιστού, ο οποίος εβάπτισε τον Ιησού, ο Θεός εκλέγει από το ανθρώπινο γένος άτομα για να είναι συγκυβερνήτες με τον Υιόν του σ’ αυτή την ουράνια κυβέρνησι. Η Αγία Γραφή λέγει: ‘θέλουσι βασιλεύσει επί της γης.’ (Αποκάλ. 5:9, 10) Ένας επίδοξος κυβερνήτης, ο απόστολος Παύλος, έγραψε σ’ έναν άλλο, στον Τιμόθεο: «Εάν υπομένωμεν, θέλομεν και συμβασιλεύσει.»—2 Τιμ. 2:12· Λου 22:28-30.
Έτσι, ο λόγος για τον οποίο ο Θεός παίρνει ανθρώπους στον ουρανό είναι για να σχηματίση μια ουράνια κυβέρνησι η οποία θα διακυβερνά αυτή την γη. Ο σκοπός του δεν είναι να γεμίση με κατοίκους τον ουρανό, να πάρη παιδιά—«όμορφα λουλούδια»—για τον εαυτό του. Όχι, διότι εκείνους τους οποίους ο Θεός εκλέγει για ουράνια ζωή είναι δοκιμασμένα άτομα τα οποία έχουν τα προσόντα να είναι συγκυβερνήτες με τον Χριστό. (Αποκάλ. 20:6· 2:10) Μόνο ένας περιωρισμένος αριθμός ατόμων θα πάνε στον ουρανό για να σχηματίσουν αυτή την ουράνια κυβέρνησι, και η Αγία Γραφή αναφέρει ότι ο αριθμός αυτός είναι «εκατόν τεσσαράκοντα τέσσαρες χιλιάδες.»—Αποκάλ. 14:1, 3.
Πόσο μεγαλειώδης θα είναι ο καιρός αυτός στο μέλλον οπότε ο Χριστός και οι 144.000 συμβασιλείς του θα κυβερνούν τη γη! Μεταξύ των επιγείων υπηκόων των θα είναι δισεκατομμύρια αναστημένοι νεκροί, περιλαμβανομένων και των πιστών ανδρών των προχριστιανικών χρόνων, όπως ο Δαβίδ και ο Ιωάννης ο Βαπτιστής. Η βεβαία υπόσχεσις είναι ότι τότε «ο θάνατος δεν θέλει υπάρχει πλέον, ούτε πένθος ούτε κραυγή ούτε πόνος δεν θέλουσιν υπάρχει πλέον.»—Αποκάλ. 21:4· Ιωάν. 5:28, 29.