Οι «Ενδιάμεσοι»

«Δεν συγκοινωνούσαν οι Ιουδαίοι με τους Σαμαρείτας,» είπε ο Ευαγγελικός συγγραφεύς Ιωάννης. (Ιωάν. 4:9) Και μια μελέτη των Ιουδαϊκών συγγραμμάτων δείχνει πόσο αληθινή είναι αυτή η δήλωσις, όπως γράφει και ο Βιβλικός λόγιος Α. Έντερσάιμ: «Τα πράγματα προχώρησαν τόσο πολύ, ώστε δεν είχαν πια καμμιά επικοινωνία.» Εν τούτοις, θα μπορούσαμε να τους αποκαλέσωμε ‘ενδιάμεσο’ λαό, διότι οι Ιουδαίοι δεν τους θεωρούσαν «ως Εθνικούς, αλλά τους τοποθετούσαν στο ίδιο επίπεδο με τους αμαθείς Ιουδαίους . . . δεν τους συμπεριεφέροντο ως σε ειδωλολάτρες, και η γη τους, οι πηγές τους, τα λουτρά τους, τα σπίτια τους και οι δρόμοι τους εθεωρούντο καθαροί.» Το ότι οι Σαμαρείται κατεφρονούντο κοινωνικώς, αλλ’ εν τούτοις εθεωρούντο από τους Ιουδαίους σαν να είχαν ωρισμένα νομικά και ηθικά προνόμια, μπορούμε να το αντιληφθούμε από το ότι ο Ιησούς ήπιε νερό από τα χέρια μιας Σαμαρείτιδος, οι μαθηταί του αγόρασαν τροφή στην πόλι τους και ο Ιησούς έμεινε δυο μέρες μαζί τους.—Ιωάν. 4:7, 8, 40.