Άλλο ένα Είδος «Θύματος Πολέμου»

● Σ’ αυτόν τον αιώνα, οι πόλεμοι αφήρεσαν τη ζωή από έναν τρομακτικό αριθμό ατόμων. Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ιδιαίτερα, δεν φονεύθησαν μόνο εκατομμύρια στρατιώτες, αλλά μάζες πολιτών στις πολεμικές ζώνες, ειδικά από «βομβαρδισμούς τελείας καταστροφής» σε πόλεις, που χρησιμοποιούνταν και από τις δύο εμπόλεμες πλευρές. Υπάρχουν, ασφαλώς, τα θύματα που δημιουργούν όλοι οι πόλεμοι: οι χήρες και τα ορφανά που μένουν όταν φονεύονται οι σύζυγοι και οι πατέρες.

Υπάρχει όμως και ένα άλλο είδος θυμάτων πολέμου, ένα είδος που δεν τυγχάνει σχεδόν ποτέ προσοχής. Είναι οι πολλές γυναίκες που ήσαν μνηστευμένες, αλλά των οποίων οι μνηστήρες φονεύθησαν προτού λάβη χώρα ο γάμος. Κανένα κράτος δεν τους παρέχει κάποια φροντίδα, όπως τις συντάξεις που λαμβάνουν οι χήρες. Αλλά κι αυτές, επίσης, οι γυναίκες, σε πολλές περιπτώσεις, είναι αναγκασμένες να ζήσουν την υπόλοιπη ζωή τους χωρίς τον σύζυγο που θα είχαν. Και συνήθως, ως άγαμα άτομα, πρέπει να πληρώνουν κατ’ αναλογίαν υψηλότερους φόρους εισοδήματος.

Επίσης, λόγω του ότι πολλοί άνδρες φονεύονται στον πόλεμο, άλλα εκατομμύρια γυναικών δεν μπορούν ποτέ να πανδρευθούν. Υπάρχουν τόσο λίγοι άνδρες ώστε δεν μπορούν να βρεθούν σύζυγοι για όλες τις γυναίκες σε ηλικία γάμου. Παραδείγματος χάριν, στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο φονεύθησαν περίπου τρία εκατομμύρια Γερμανοί στρατιώτες. Στη Σοβιετική Ένωσι, φονεύθησαν περίπου επτάμισυ εκατομμύρια άνδρες. Έτσι, μετά τον πόλεμο, ήταν αδύνατον για πολλά εκατομμύρια γυναίκες σ’ αυτές τις χώρες, να βρουν γαμήλιους συντρόφους λόγω της ελλείψεως ανδρών. Ο πόνος αυτών των γυναικών δεν μπορεί να καλυφθή με φράσεις που συχνά χρησιμοποιούνται για να τις περιγράψουν, όπως «γυναίκες που πλεονάζουν,» σαν να ήταν αυτό κάτι φυσιολογικό. Αυτό το «πλεόνασμα» ήταν πολύ αφύσικο και δημιουργήθηκε από τη μαζική σφαγή καταλλήλων ανδρών.

Αυτό το τεράστιο πρόβλημα δεν μπορεί να λυθή από ανθρώπους. Είναι ένα από τα πολλά που ο Θεός μόνο μπορεί να λύση, και θα λύση, στη νέα του τάξι.