Πώς Βλέπετε Σεις τον Συνάνθρωπό Σας;
«ΑΙΣΘΑΝΟΜΟΥΝ τέτοια εχθρότητα για τους ανθρώπους και τη ζωή γενικά, ώστε το πιοτό και τα ναρκωτικά ήσαν τα μόνα πράγματα που απολάμβανα με ευχαρίστησι,» είπε μια νεαρή γυναίκα που μεγάλωσε στο Λος Άντζελες. Ο τρόπος με τον οποίον έβλεπε τους άλλους είχε επηρεάσει ασφαλώς τον τρόπο της ζωής της. Μολονότι πιθανόν δεν φθάσατε ποτέ στο σημείο να έχετε επηρεασθή τόσο δυσμενώς από άλλους ανθρώπους, χωρίς αμφιβολία, αντιλαμβάνεσθε ότι μια πολύ αρνητική στάσις προς τους άλλους μπορεί να κλέψη τη χαρά της ζωής.
Για να είμεθα ευτυχείς, έχομε ανάγκη να αισθανώμεθα ότι οι άλλοι μας θέλουν, μας εκτιμούν και μας αγαπούν. Χρειαζόμεθα φίλους που να ενδιαφέρωνται βαθειά για μας, διότι πολλά μπορούν να κάνουν για να γίνη η ζωή μας πιο ευχάριστη. Αν όμως έχωμε απογοητευθή πικρά από γνωρίμους που απέδειξαν ότι ήσαν άπιστοι και ιδιοτελείς, μπορεί να φοβούμεθα να επιδιώξωμε ν’ αποκτήσωμε φίλους. Είναι φυσικό να μη θέλωμε να πληγωθούμε πάλι. Αλλ’ αυτό δεν δίνει πραγματική λύσι. Για να προστατευθή από συναισθηματικές πληγές, το άτομο μπορεί να κλεισθή στον εαυτό του και μ’ αυτόν τον τρόπο ν’ απομονωθή και να ζη ολομόναχος. Κατόπιν μπορεί να προσπαθήση να ξεφύγη από τις σκληρές πραγματικότητες της ζωής με τη χρήσι οινοπνευματωδών ποτών ή ναρκωτικών.
Αυτό δείχνει πόσο σπουδαίο είναι να μη αφήνη κανείς τις δυσάρεστες πείρες να τον κάνουν να μη καταβάλη καμμιά προσπάθεια πια, για να βρη ειλικρινείς φίλους. Το γεγονός ότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που είναι ιδιοτελείς και χωρίς καλοσύνη, δεν σημαίνει ότι όλοι είναι τέτοιοι.
Φυσικά, η πιθανότης να έχη κανείς δυσάρεστες πείρες μπορεί να αυξηθή, αν προσπαθήση να διάλεξη φίλους από ένα πολύ μικρό κύκλο. Μπορεί να περιορίση την εκλογή του σε ανθρώπους μιας ωρισμένης ηλικίας, κοινοτικής τάξεως, εθνικότητος ή φυλής. Λόγω μερικών προκαταλήψεων μπορεί ν’ αρνηθή να προσφέρη τη φιλία του πέρα απ’ αυτούς τους κύκλους. Μπορεί να βλέπη με δυσπιστία και υποψία, ανθρώπους που είναι έξω από την ομάδα που θεωρεί άξια της φιλίας του. Και όταν έχη δυσάρεστες πείρες μ’ εκείνους που νόμιζε ότι θα ήσαν καλοί φίλοι, μπορεί να βλέπη τους «έξω» με πιο μεγάλη ακόμη δυσπιστία και υπόνοια.
Είναι φανερό, λοιπόν, ότι μια ορθή άποψις των συνανθρώπων μας είναι πολύ καλύτερη. Και η Βίβλος μάς βοηθεί πολύ σ’ αυτό με το να μας δείχνη ποια πρέπει να είναι η στάσις μας απέναντι των άλλων.
Από τις Γραφές μαθαίνομε ότι ο Δημιουργός μας δεν είναι προσωπολήπτης. Διαβάζομε: «Δεν είναι προσωπολήπτης ο Θεός, αλλ’ εν παντί έθνει, όστις φοβείται αυτόν και εργάζεται δικαιοσύνην, είναι δεκτός εις αυτόν.»—Πράξ. 10:34, 35.
Επομένως, θα περιμέναμε να βρούμε άξιους εμπιστοσύνης και πιστούς φίλους ανάμεσα σ’ εκείνους που φοβούνται τον Θεό και κάνουν έργα δίκαια σε όλες τις φυλές και σε όλα τα έθνη. Και αυτό ακριβώς συμβαίνει. Το γεγονός ότι οι άνθρωποι μπορεί να διαφέρουν στον χαρακτήρα, τα ήθη και τα έθιμα, δεν είναι λόγος να τους αποφεύγη κανείς. Μερικές φορές οι αντιθέσεις της προσωπικότητας μπορούν ν’ αποτελέσουν μια συμπληρωματική ισορροπία, αποκαλύπτοντας τις καλύτερες ικανότητες και των δύο πλευρών. Οι ικανότητες αυτές μπορεί να διεγείρουν τη σκέψι, ν’ ανοίξουν νέους ορίζοντες και μπορεί να καταλήξουν σε μεγαλύτερη κατανόησι των αναγκών των άλλων.
Όταν οδηγούμεθα στην εκλογή συντρόφων από την αμερόληπτη άποψι του Θεού, δεν θα προσπαθούμε να κάνωμε φίλους με βάσι του τι έχουν οι άνθρωποι. Μάλλον θα βλέπωμε τι είναι ως άτομα. Είναι καλοί, ευγενικοί, δείχνουν κατανόησι και συμπάθεια; Οικοδομούν τους άλλους με λόγια και έργα; Προσόντα αυτού του είδους είναι πολύ καλύτερη βάσις για φιλία απ’ ό,τι ένα άτομο μπορεί να έχη σε υπάρχοντα ή επιρροή.
Ο Χριστιανός μαθητής Ιάκωβος ετόνισε ότι το να εκτιμούμε την αξία ενός ατόμου από την εξωτερική του εμφάνισι, είναι στην πραγματικότητα πολύ κακό. Αυτό υπήρξε μια παγίδα στην οποία έπεσαν μερικοί Χριστιανοί και γι’ αυτό ο Ιάκωβος τους είπε: «Εάν εισέλθη εις την συναγωγήν σας άνθρωπος έχων χρυσούν δακτυλίδιον με λαμπρόν ένδυμα, εισέλθη δε και πτωχός με ρυπαρόν ένδυμα, και επιβλέψητε εις τον φορούντα το ένδυμα το λαμπρόν και είπητε προς αυτόν, Συ κάθου εδώ καλώς, και προς τον πτωχόν είπητε, Συ στέκε εκεί ή κάθου εδώ υπό το υποπόδιόν μου, δεν εκάμετε άρα διάκρισιν εν εαυτοίς και εγείνετε κριταί πονηρά διαλογιζόμενοι;»—Ιακ. 2:2-4.
Το να ευνοήση κανείς άλλους απλώς με βάσι την εξέχουσα θέσι ή την ανώτερη εκπαίδευσι ή την οικονομική κατάστασι, δεν θα ήταν σε αρμονία μ’ αυτήν την εξαίρετη συμβουλή. Εκτός αυτού, θα μπορούσε μια σχέσις που προέκυψε από τέτοιους παράγοντες ν’ ανθέξη πραγματικά στη δοκιμασία του χρόνου; Τι θα συμβή αν το άτομο πέση σε δυσμένεια ή χάση τα πλούτη του; Τι θα συμβή αν ο ίδιος ενδιαφερόταν μόνον για το τι θα μπορούσε ν’ αποκτήση από μια ιδιαίτερη φιλία: Μια Βιβλική παροιμία δηλώνει με ειλικρίνεια: «Ο πτωχός μισείται και υπό του πλησίον αυτού· του δε πλουσίου οι φίλοι πολλοί.» (Παροιμ. 14:20) Φιλίες που βασίζονται σε υλικούς λόγους διαλύονται πολύ γρήγορα.
Ένας άλλος παράγων που δεν πρέπει να τον παραβλέψη κανείς είναι ότι, πολλοί άνθρωποι πλούσιοι και με επιρροή έχουν συνήθως μια στάσι σκληρή και άστοργη. Ασφαλώς δεν αξίζουν ιδιαίτερη προσοχή απλώς για το τι έχουν. Αλλ’ αν αυτοί οι άνθρωποι αποδεικνύουν ότι είναι καλοί και στοργικοί επειδή έχουν φόβο Θεού, τότε πρέπει να συμπεριφέρεται κανείς σ’ αυτούς ευγενικά, όπως σε κάθε ευσεβή άνδρα ή γυναίκα.
Το άτομο που βλέπει τους συνανθρώπους από την άποψι του τι μπορεί να κάνη γι’ αυτούς και όχι από το τι μπορεί να πάρη απ’ αυτούς, δεν υπάρχει πιθανότης να δοκιμάση απογοήτευση. Ο βασικός λόγος γι’ αυτό είναι ότι «μακάριον είναι να δίδη τις μάλλον παρά να λαμβάνη.»—Πράξ. 20:35.
Επομένως, το άτομο που ενδιαφέρεται ενεργώς για τους άλλους, άσχετα με το τι αυτοί μπορούν ή δεν μπορούν να κάνουν γι’ αυτό το άτομο, δεν πικραίνεται. Αισθάνεται, επίσης, ικανοποίησι γνωρίζοντας ότι η πραγματική ανταμοιβή του θα έλθη όχι από άνθρωπο, αλλ’ από τον Θεό. Ο Ιησούς Χριστός έδωσε την εξής διαβεβαίωσι: «Όταν κάμνης υποδοχήν, προσκάλει πτωχούς, βεβλαμμένους, χωλούς, τυφλούς, και θέλεις είσθαι μακάριος, διότι δεν έχουσι να σοι ανταποδώσωσιν· επειδή η ανταπόδοσις θέλει γείνει εις σε εν τη αναστάσει των δικαίων.»—Λουκ. 14:13, 14.
Με τον καιρό, η πικραμένη γυναίκα που μεγάλωσε στο Λος Άντζελες μπόρεσε ν’ αντιληφθή ότι, όταν κανείς ακολουθή τις υποδείξεις της Γραφής, μπορεί ν’ αλλάξη τις απόψεις του για τους συνανθρώπους του προς το καλύτερο. Τώρα δεν αναστατώνεται πια χωρίς λόγο με τους άλλους, αλλά κάνει ό,τι μπορεί για να τους βοηθήση ν’ αποκτήσουν μια επιδοκιμασμένη σχέσι με τον Ιεχωβά Θεό. Αυτή η γυναίκα είναι πολύ χαρούμενη που βρήκε αληθινούς φίλους ανάμεσα σ’ εκείνους που προσπαθούν να ζουν σε αρμονία με τον Λόγο του Θεού.
Μήπως είχατε κι εσείς την ίδια πείρα; Αν όχι, γιατί να μην εξετάσετε τι λέγει η Αγία Γραφή και να δήτε μόνος σας αν η ζωή σας μπορεί να γίνη πιο πλούσια και να έχη περισσότερο νόημα;