‘Ρίξιμο Ψωμιού σε Κυνάρια’

■ Μια γυναίκα Συροφοινικικής καταγωγής πλησίασε κάποτε τον Ιησού Χριστό και τον παρακάλεσε να ελευθερώση τη θυγατέρα της από τους δαίμονες. Στην αρχή, ο Ιησούς αρνήθηκε λέγοντας: «Δεν είναι καλόν να λάβη τις τον άρτον των τέκνων και να ρίψη εις τα κυνάρια.» (Ματθ. 15:26) Γιατί το είπε αυτό ο Ιησούς Χριστός;

Όπως εξήγησε στη μη Ιουδαία γυναίκα, είχε σταλή αποκλειστικά για «τα απολωλότα του οίκου Ισραήλ.» (Ματθ. 15:24) Οι Ιουδαίοι γενικά θεωρούσαν κάποιον που δεν ήταν Ιουδαίος όπως ένα τελετουργικά ακάθαρτο ζώο, ένα σκύλο. Εν τούτοις, χρησιμοποιώντας τη λέξι «κυνάρια,» ο Ιησούς Χριστός δεν έδειξε αυστηρή σκληρότητα. Ανεφέρθη σε σκύλους που διετηρούντο σε σπίτια και όχι σε άγριους σκύλους των δρόμων. Εν τούτοις, τα λόγια του Ιησού προφανώς χρησίμευσαν για να δοκιμάσουν την πίστι της γυναίκας αυτής. Και πράγματι η γυναίκα αυτή επέδειξε και ορθό πνεύμα και ισχυρή πίστι. Απαντώντας στα λόγια του Ιησού είπε: «Ναι, Κύριε· αλλά και τα κυνάρια τρώγουσιν από των ψυχίων των πιπτόντων από της τραπέζης των κυρίων αυτών.» (Ματθ. 15:27) Όταν άκουσε αυτό, ο Ιησούς την επαίνεσε για τη μεγάλη της πίστι και θεράπευσε τη θυγατέρα της.—Ματθ. 15:28.