Άνεσις με Κίνησι

Από τον ανταποκριτή του «Ξύπνα!» στη Δομινικανή Δημοκρατία

Ω, ΝΑΙ! Υπάρχει τίποτε καλύτερο από το να καθήσετε σε μια αναπαυτική καρέκλα μετά από την ορθοστασία μιας ολόκληρης μέρας; Κι αν συμβή αυτό το κάθισμα να είναι μια κουνιστή πολυθρόνα, τότε αυτό είναι άνεσις με κίνησι.

Γιατί υπάρχει αυτή η μεγάλη δημοτικότης για την κουνιστή πολυθρόνα; Γιατί πολλοί τη θεωρούν ένα από τα πιο αναπαυτικά και χρήσιμα καθίσματα; Επί εκατοντάδες χρόνια αυτή η καρέκλα χρησιμοποιήθηκε από μητέρες για να νανουρίζουν τα μωρά τους ή να σταματούν το κλάμα τους. (Και πολλές μητέρες αισθάνονταν ότι ησύχαζαν συγχρόνως τα νεύρα τους!) Επί πλέον, πολλές φορές η γιαγιά κουνούσε τα μικρά αγόρια και κορίτσια ενώ τους έλεγε το «βραδυνό παραμύθι.» Φαίνεται ότι υπάρχει κάτι ακριβώς στην κίνησι που φέρνει στα μωρά ένα αίσθημα ασφαλείας.

Πολλοί ηλικιωμένοι, επίσης, βρίσκουν ότι η απαλή λικνιστική κίνησις της κουνιστής πολυθρόνας ενεργεί σαν ένα καταπραϋντικό βάλσαμο για τους πόνους και τις δυσκολίες των γηρατειών. Διεπίστωσαν ότι όταν είναι πολύ νευρικοί για να κοιμηθούν, λίγα λεπτά λικνίσματος πραγματικά τους ηρεμεί και τους φέρνει ύπνο. Το λίκνισμα στη βεράντα ένα ήσυχο απόγευμα τούς δίνει μια ευκαιρία για να σκεφθούν και να βάλουν τα πράγματα σε τάξι. Μερικοί ηλικιωμένοι πιστεύουν ότι ένα από τα προβλήματα της νέας γενεάς είναι ότι δεν ξέρει ν’ αναπαύεται. Έτσι, ίσως η αυξανομένη δημοτικότης της κουνιστής πολυθρόνας σε μερικά μέρη δείχνει τη λαχτάρα των νέων για λίγη γαλήνη «του παλιού καιρού.»

Εν τούτοις, εκτός από τα συναισθηματικά οφέλη, υπάρχουν και πολλά πρακτικά οφέλη από την κουνιστή πολυθρόνα. Στις τροπικές χώρες, η κίνησις μπρος και πίσω ενεργεί πολύ σαν ανεμιστήρας και επίσης αποθαρρύνει τα κουνούπια να κάμουν επιδρομή. Σοβαρός λόγος για να λικνίζεσθε!

Επίσης, στα ζεστά κλίματα όταν κάθωνται τρία ή τέσσερα άτομα σ’ ένα καναπέ πολύ μαλακό που βουλιάζει κανείς, γρήγορα θα αισθάνονταν ανυπόφορη ζέστη. Αλλά με μια κουνιστή πολυθρόνα καθένας είναι στο δικό του ατομικό κάθισμα με κυκλοφορία αέρος γύρω του. Γι’ αυτό το λόγο, ένα χαρακτηριστικό ‘λίβιν-ρουμ’ στην τροπική Δομινικανή Δημοκρατία θα έχη τέσσερις κουνιστές πολυθρόνες. Αυτές συχνά είναι τοποθετημένες η μια απέναντι στην άλλη μ’ ένα ταιριαστό στρογγυλό τραπέζι στο μέσον. Αυτό επιτρέπει στον καθένα επισκέπτη κυκλοφορία αέρος και δική του ταχύτητα λικνίσματος.

Ένας άλλος παράγων που συμβάλλει στη δημοτικότητα και τη φήμη της ανέσεως αυτού του καθίσματος είναι η μεγάλη ποικιλία στο μέγεθος και το σχήμα. Υπάρχουν απλές ξύλινες κουνιστές πολυθρόνες φτιαγμένες από επεξεργασμένο σίδερο και χάλυβα, για χρήσι έξω από το σπίτι. Υπάρχουν απλές ξύλινες κουνιστές πολυθρόνες για σκεπαστές βεράντες και υπάρχουν καλοδουλεμένες ταπετσαρισμένες κουνιστές πολυθρόνες.

Ένας τύπος που πολλοί άνθρωποι προτιμούσαν επί πολύ καιρό είναι η κουνιστή πολυθρόνα «της Βοστώνης.» Μια πηγή, περιγράφοντας πώς ήσαν τα πρώτα μοντέλα αυτού του καθίσματος, λέγει ότι «είχε μια καμπύλη έδρα, που βάθαινε από πίσω προς τα μπρος, και μια υψηλή πλάτη μ’ ένα διακοσμητικό πλαίσιο ή ένα κεφαλάρι στο επάνω μέρος της καγκελωτής ράχης συνήθως ζωγραφισμένο με κάποιο είδος άνθους.»

Αλλά ποιος σχεδίασε την πρώτη κουνιστή καρέκλα; Ποιος έβαλε πρώτος «σε κίνησι» ένα κάθισμα; Ενώ η κούνια, το μικρό κουνιστό κρεββάτι, εχρησιμοποιείτο από πολλούς αιώνες, προφανώς η κουνιστή πολυθρόνα είναι νεώτερη ανακάλυψις. Πολλοί λέγουν ότι οι πρώτες κουνιστές καρέκλες κατασκευάσθηκαν κατά τον δέκατο έβδομο αιώνα στον τόπο που είναι τώρα οι Ηνωμένες Πολιτείες. Εν τούτοις, «το Λανκασάιρ (Αγγλίας) διεκδικεί επίσης την καταγωγή της.» Έτσι, φυσικά, αμφισβητείται επίσης η ταυτότης του εφευρέτου. Είναι, όμως, γενικά παραδεκτό ότι οι πρώτες κουνιστές καρέκλες κατασκευάσθηκαν με το να κονταίνουν τα πόδια μιας παλιάς καρέκλας. Κατόπιν της προσάρμοσαν «τροχούς» ή «ρόδες» στη βάσι, ώστε να μπορή να κινήται πίσω και μπρος.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες πολλά άτομα που αγαπούν τα έπιπλα αντίκες έχουν ειδική προτίμησι στις κουνιστές πολυθρόνες. Μερικοί αγόρασαν μια παλιά, βαμμένη κουνιστή καρέκλα (ίσως κάποια που ήταν εγκαταλειμμένη σε μια βεράντα ή αποθήκη για πολλά χρόνια), έξυσαν την παλιά μπογιά και βρήκαν από κάτω καλό ξύλο βαλανιδιάς έτοιμο για ανακαίνισι. Πιστεύουν ότι το «τρίξιμο και ο αναστεναγμός» μιας παλιάς κουνιστής καρέκλας είναι η «μουσική» μιας άλλης εποχής κι’ έτσι δεν θα αντήλλασσαν την παλιά κουνιστή καρέκλα τους με μια καινούργια.

Μολονότι έχει πολλά που τη συνιστούν, υπάρχει ένας κίνδυνος σε πολλές κουνιστές πολυθρόνες. Τα μικρά παιδιά ή τα ζώα μπορεί μερικές φορές να συρθούν κάτω από το «πόδι» της κουνιστής καρέκλας κι’ έτσι να συμπιεσθούν στο πάτωμα. Υπάρχουν πολλές υποψίες ότι αν οι γάτες μπορούσαν να μιλήσουν, πολλές με κομμένη ουρά δεν θα ψήφιζαν την κουνιστή πολυθρόνα ως αγαπημένο κάθισμα. Πραγματικά, μπορεί να τρέφουν και εχθρικά αισθήματα εναντίον της.

Εν τούτοις, αυτό δεν συμβαίνει με τους ανθρώπους. Ενώ οι λόγοι για τη δημοτικότητα της κουνιστής καρέκλας διαφέρουν από τόπο σε τόπο, γίνεται πιο φανερό το εξής συμπέρασμα: Όλο και περισσότεροι άνθρωποι διαλέγουν ως αγαπημένο τους κάθισμα την κουνιστή πολυθρόνα. Συμφωνούν ότι μια κουνιστή πολυθρόνα είναι άνεσις με κίνησι!