Πρόοδος του Έργου Μαρτυρίας από Μικρές Αρχές στις Βρεττανικές Νήσους
(Από το Βιβλίον του Έτους 1973)
ΟΤΑΝ δυο υπερωκεάνειοι ταξιδιώτες έφθασαν στη Λίβερπουλ της Αγγλίας τον Σεπτέμβριο του 1881 πολύ λίγο ενόμιζαν ότι θα είχαν το προνόμιο ν’ αρχίσουν κάτι που θα ηύξανε καταπληκτικά και θα έφερε μεγάλη χαρά σε θεοφοβούμενους Βρεττανούς. Ο Ι. Σάντερλιν και ο Ι. Μπέντερ ήσαν δυο συνεργάται του πολύ γνωστού «Πάστορος» Κ. Ρώσσελ της Αλλεγκένης, Πενσυλβανίας, και ήλθαν για να διευθετήσουν για τη διανομή ενός βιβλίου 162 σελίδων που ετιτλοφορείτο «Τροφή για Σκεπτομένους Χριστιανούς.»
Ο Σάντερλιν μετέβη στο Λονδίνο και ο Μπέντερ στη Γλασκώβη. Το σχέδιό τους ήταν να διαλέξουν μεγάλες πόλεις, να μεταχειρισθούν ένα κατάλληλο άνθρωπο να εξεύρη βοηθούς, μαζί και παιδιά, για να διανείμουν το βιβλίο δωρεάν στους ανθρώπους που έβγαιναν από την εκκλησία. Αυτό θα ήταν ένα γρήγορο έργο που έπρεπε να τελειώση σε δυο Κυριακές. Ο Σάντερλιν εστρατολόγησε σχεδόν 500 παιδιά να μοιράσουν το βιβλίο στο Λονδίνο. Στη Γλασκώβη ο Μπέντερ έθεσε μια αγγελία στην εφημερίδα και πήρε το τραίνο για το Εδιμβούργο, όπου εζήτησε ένα άνθρωπο για να χειρισθή το έργο εκεί. Ευθύς ως ετελείωσε το έργο αυτό εταξίδευσε μακρύτερα σε διάφορες άλλες πόλεις για τη διανομή του βιβλίου. Όταν επέστρεψε στη Γλασκώβη έκαμε ένα συμβόλαιο με έναν από τους δεκαοκτώ που απήντησαν στην αγγελία του, για τη διανομή τριάντα χιλιάδων από τα έντυπα. Κατόπιν μετέβη σε διάφορες άλλες πόλεις όπου διέθεσε και άλλα αντίτυπα. Όλα μαζί ήσαν 300.000.
Με τη βοήθεια του βιβλίου αυτού και άλλων δημοσιεύσεων άρχισαν ν’ αναφαίνωνται όμιλοι Σπουδαστών της Γραφής. Ο Τομ Χαρτ έγραψε και έλαβε τρία φυλλάδια. Ενεγράφη επίσης συνδρομητής στη Σκοπιά της Σιών για εννέα μήνες δωρεάν—μια νέα πείρα στον θρησκευτικό αγρό. Έκτοτε έγινε τακτικός συνδρομητής. Του έκαμε εντύπωσι το θέμα που συνεζητείτο σε κάθε έκδοσι, «Εξέλθετε εξ αυτής ο λαός μου»—μια Γραφική κλήσις να εγκαταλείψουν τους θρησκευτικούς ομίλους του Χριστιανικού κόσμου και ν’ ακολουθήσουν τη Βιβλική διδασκαλία. Αυτός και ένας σύντροφος σιδηροδρομικός, ο Ι. Λινγκ, άρχισαν να συμμελετούν. Αυτό ωδήγησε τον Χαρτ να παραιτηθή από το παρεκκλήσιον το 1884. Τον ακολούθησε ο Λινγκ και μια δωδεκάς άλλων οι οποίοι άρχισαν να συμμελετούν. Αυτό φαίνεται να είναι η πρώτη τακτική συνάθροισις του είδους αυτού στη Βρεττανία. Πολλοί που συμμετείχαν στις συναθροίσεις αυτές έδειξαν επίσης προθυμία να λάβουν μέρος στο έργο της διαδόσεως της αληθείας σε άλλους. Ένας οδηγός ταξί από το Μπρίστολ έγραψε: «Αισθάνομαι μεγάλη επιθυμία να ομιλώ την αλήθεια σε όλους.»
Την 1 Ιουλίου 1891 ο Κ. Ρώσσελ έφθασε στην Ιρλανδία και επί δυο μήνες έκαμε ιεραποστολικό έργο στη Βρεττανία, Ευρώπη και Ρωσία. Στις πρώτες εκείνες ημέρες το έργο της διαδόσεως του ευαγγελίου διεξήγετο με διαφόρους τρόπους. Μερικοί προσέφεραν τα βιβλία στα πάρκα και σε άλλα μέρη όπου οι άνθρωποι αναπαύονταν. Άλλοι εργάζονταν τα εμπορικά μέρη. Άλλοι μετέβαιναν από σπίτι σε σπίτι. Ένας αδελφός που εργαζόταν κάθε σπίτι σε χωριά της Σκωτίας διέθετε κατά μέσον όρον 30 βιβλία την ημέρα.
Η διανομή του βιβλίου Τροφή για Σκεπτομένους Χριστιανούς ήταν μόνον η αρχή. Η δραστηριότης με φυλλάδια επίσης ευημέρησε. Η Σάρα Φέρη από τη Γλασκώβη ήταν συνδρομήτρια στη Σκοπιά της Σιών. Έγραψε στον Πάστορα Ρώσσελ ότι αυτή και μερικές άλλες φίλες της ήθελαν να συμμετάσχουν εις το έργον. Της εστάλησαν 30.000 φυλλάδια τα οποία θα διένειμαν δωρεάν. Τρεις στέκονταν σε αρκετή απόστασι από την εκκλησία και σε διάφορες τοποθεσίες και όταν οι φιλακόλουθοι έβγαιναν από την εκκλησία ελάμβαναν ένα φυλλάδιον δωρεάν.
Ένας άλλος δραστήριος εργάτης, ο Αδ. Φίλιψ, διένειμε τακτικά φυλλάδια μέσα στα τραίνα. Με τον τρόπο αυτό τέσσερα άτομα εγνώρισαν την αλήθεια. Το 1901 ο όμιλος της Γλασκώβης ηύξησε σε 35 άτομα. Στη Γλασκώβη και μόνο ένας αδελφός διένειμε 10.093 αντίτυπα του βιβλιαρίου Η Γραφή εναντίον της Θεωρίας της Εξελίξεως, έξω από τις εκκλησίες. Έγινε επίσκεψις σε 73 εκκλησίες της Γλασκώβης. Δυο αδελφοί εκάλυψαν τα αγροτικά διαμερίσματα με ποδήλατο. Η διάδοσις της Γραφικής γνώσεως μπορεί να μετρηθή με το γεγονός ότι το 1903 παρευρέθησαν 70 άτομα στην Ανάμνησι.
Το 1898 είχαν ιδρυθή 9 εκκλησίες στη Βρεττανία. Πίλγκριμς και βιβλιοπώλαι εστάλησαν από την Αμερική για να ομιλούν στις εκκλησίες. Αυτοί ήσαν οι πρόδρομοι των ταξιδευόντων διακόνων που τώρα είναι γνωστοί ως επίσκοποι περιοχής. Ο Ρώσσελ τότε απεφάσισε να διορίση τον Ι. Χέμερυ, ένα σιδηροδρομικό σηματοφόρο, ως πίλγκριμ, ο οποίος εργάσθηκε εντατικά στο έργο των φυλλαδίων επί 10 έτη. Το 1901 ο Χέμερυ διορίσθηκε επίσκοπος του τμήματος στις Βρεττανικές νήσους. Το 1903 ο Ρώσσελ έφθασε στην Αγγλία για μια περιοδεία σε συνελεύσεις. Ωμίλησε στο Λονδίνον όπου παρευρέθησαν 800 άτομα ως επίσης και σε διάφορες άλλες πόλεις με ακροατήρια 500, 600 και 1.000 άτομα.
Το 1908 ο Κ. Ρώσσελ επισκέφθηκε πάλι τη Βρεττανία. Στη Μπέλφαστ συνήντησε κάποια εναντίωσι από οχλαγωγούς, την οποία όμως καθησύχασε. Στο Δουβλίνο η εναντίωσις ήλθε σε μια ζητηθείσα περίοδο ερωτήσεων επί κεφαλής της οποίας ήταν ο γραμματεύς της Χ.Ε.Ν. Ο Ρώσσελ απέδειξε ότι ήταν εξίσου κύριος της συζητήσεως και της εξηγήσεως, γιατί η συμπλοκή άφησε τον γραμματέα και τον βοηθό του ηττημένους. Σ’ όλη τη Σκωτία και ην Αγγλία οι αίθουσες ήσαν υπερπλήρεις και πολλοί δεν μπορούσαν να εισέλθουν.
Το 1910 ο Ρώσσελ επισκέφθηκε ακόμη μια φορά την Βρεττανία. Στην Ότλεϋ, μια πόλι με 8.000 κατοίκους 6 Μεθοδισταί ιεροκήρυκες είχαν δεχθή την αλήθεια σε μια προηγούμενη επίσκεψί του. Γι’ αυτό είχαν καταγγελθή από τον άμβωνα και στον τύπο. Στην περίπτωσι αυτή, ένας από τους 6 ενήργησε ως εισηγητής του Αδ. Ρώσσελ. Η συνάθροισις αυτή διαφημίσθηκε με ένα διαλαλητή. Την φορά αυτή ο γραμματεύς της Χ.Ε.Ν, στο Δουβλίνο είχε έτοιμους κήρυκας για να διακόψουν την συνάθροισι, αλλά, σύμφωνα με ένα αυτόπτη μάρτυρα, ο Ρώσσελ, ‘πρακτικώς επέχρισε τον όμιλο με Γραφικά εδάφια’ και πάλι άφησε τους εναντίους ηττημένους, προς ευχαρίστησιν του ακροατηρίου.
Το επόμενο έτος ο Αδ. Ρώσσελ έκαμε πάλι μια Βρεττανική και Ευρωπαϊκή περιοδεία. Έδωκε μια διάλεξι σε μια αίθουσα στο Κάρδιφ όπου παρευρέθησαν 2.000. Οι Αδελφοί της Πλύμουθ εξέδωσαν ένα μικρό φυλλάδιο που περιείχε 10 σημεία στο οποίο αυτοί αξιούσαν ότι παραπομπές από Το Θείον Σχέδιον των Αιώνων διέψευδον την Γραφή. Το αποτέλεσμα ήταν ότι αυτό εβοήθησε στη διαφήμισι της συναθροίσεως, και στο τέλος της διώρου του ομιλίας ο Ρώσσελ εδαπάνησε μισή ώρα απαντώντας στις ερωτήσεις, ως επίσης και άλλες ερωτήσεις που απηυθύνθησαν προφορικώς.