Σημεία Αληθινής Χριστιανοσύνης
ΟΛΟΙ σχεδόν συμφωνούν ότι μια πολυπληθής εκκλησία ή το να είναι κανείς μέλος μιας παλαιάς εκκλησίας δεν σημαίνει ότι έχει τα σημεία της αληθινής Χριστιανοσύνης. Αλλά, τότε, ποια θα έπρεπε να είναι πραγματικά αυτά τα σημεία; Σημειώστε τις παρατηρήσεις που έκαμε ο Ε.Μ. Γκρην στο βιβλίο του, σχετικά με το κήρυγμα του ευαγγελίου από τους πρώτους Χριστιανούς:
«Ένα από τα πιο εξέχοντα χαρακτηριστικά του κηρύγματος του ευαγγελίου στην πρώτη Χριστιανική εποχή ήσαν οι άνθρωποι που ασχολούνταν σ’ αυτό. Η μετάδοσις της πίστεως δεν εθεωρείτο ως προνόμιο των πολύ ζηλωτών ή των επισήμως διωρισμένων ευαγγελιστών. Το κήρυγμα του ευαγγελίου ήταν προνόμιο και ταυτοχρόνως καθήκον κάθε μέλους της εκκλησίας. Παρατηρούμε ότι απόστολοι και περιοδεύοντες προφήτες, πλούσιοι και πτωχοί, μορφωμένοι και αλιείς όλοι ελάμβαναν μέρος μ’ ενθουσιασμό σ’ αυτό το πρωταρχικό καθήκον που ανέθεσε ο Χριστός στην Εκκλησία του. Οι απλοί άνθρωποι της Εκκλησίας το θεωρούσαν ως έργο τους. Η Χριστιανοσύνη ήταν μια κίνησις λαϊκών ανθρώπων, η οποία διεδόθη από ανεπισήμους ιεραποστόλους. . . .
«Ο μεταδοτικός ενθουσιασμός των διαφόρων αυτών ανθρώπων που ήσαν διαφορετικής ηλικίας, καταγωγής, φύλου και μορφώσεως ενισχύετο από τις ιδιότητες που εξεδήλωναν στη ζωή των. Η αγάπη τους, η χαρά τους, οι διαφορετικές συνήθειες και η προοδευτική μεταμόρφωσις του χαρακτήρος των έδιναν μεγάλη βαρύτητα σ’ εκείνο που είχαν να πουν.»
Ώστε, λοιπόν, το ενθουσιώδες κήρυγμα του ευαγγελίου από όλους μέσα στην εκκλησία, νέους και ηλικιωμένους, όπως και οι αποδείξεις μιας πραγματικής Χριστιανικής μεταμορφώσεως—αυτά αποτελούν τα χαρακτηριστικά σημεία της αληθινής Χριστιανοσύνης.