Πρόοδος του Έργου Μαρτυρίας από Μικρές Αρχές στη Νικαράγουα

(Από το Βιβλίον του Έτους 1972 Συνέχεια)

Την 17ην Μαΐου 1953, τα ψεύδη και οι κακοπαραστάσεις που εξακοντίσθηκαν εναντίον του Ιεχωβά και του λαού του εξετέθησαν δημοσίως όταν οι πέντε δικασταί του Ανωτάτου Δικαστηρίου ομοφώνως εψήφισαν υπέρ των μαρτύρων του Ιεχωβά, επιβεβαιώσαντες τα συνταγματικά δικαιώματα των εν σχέσει με την ελευθερία της θρησκείας και του λόγου. Η απόφασις, που εδόθη στη δημοσιότητα επισήμως την 9η Ιουνιου, 1953, έλεγε εν μέρει: «Είναι καλώς γνωστό γεγονός ότι οι εφεσείοντες οι οποίοι ανήκουν στην αίρεσι που καλείται μάρτυρες του Ιεχωβά, δεν έχουν κάμει τίποτε περισσότερο από το να διαδίδουν και δημοσιεύουν εις το έθνος τις δικές των σκέψεις και δοξασίες οι οποίες στην οικειότητα της συνειδήσεώς των πιστεύουν ότι είναι καλύτερες και πιο ευεργετικές για την ευημερία των πνευμάτων των ανθρώπων, χωρίς οι εξουσίες εναντίον των οποίων η έφεσις αυτή κατευθύνετο να έχουν αποδείξει, ή απεπειράθησαν να αποδείξουν, ότι εις την άσκησι της ελευθερίας που οι μάρτυρες του Ιεχωβά ήσκησαν, διέπραξαν ή επροτίθεντο να διαπράξουν πράξεις τις οποίες οι νόμοι τιμωρούν η απαγορεύουν . . . . Επομένως είναι φανερόν ότι τα συνταγματικά διδάγματα που εκτίθενται από τους εφεσείοντας υπέστησαν βίαν, και ότι ως εκ τούτου πρέπει να τους χορηγηθή η ελευθερία του λόγου».

Η ομόφωνος απόφασις του Ανωτάτου Δικαστηρίου ήταν το σύνθημα για περισσότερα σχόλια στις εφημερίδες. Η Ελ Γκραν Διάριο της 19ης Μαΐου 1953, είπε ότι ως αποτέλεσμα της αποφάσεως, «οι μάρτυρες του Ιεχωβά μπορούν να κηρύττουν την θρησκεία των χωρίς φόβο». Επίσης εδήλωσε ότι η απόφασις «εξέπληξε το δημόσιο, γιατί υπέθεταν ότι η υπόθεσις θα ελησμονείτο. Ένας απ’ αυτούς που εξεπλάγη ήταν ο Αρχιεπίσκοπος της Νικαράγουας». Η Ελ Γκραν Διάριο διεκήρυξε ότι κατά τη γνώμη του αρχιεπισκόπου όλοι οι μάρτυρες του Ιεχωβά έπρεπε να αφορισθούν· επίσης ότι ο επίσκοπος της Λεόν εδήλωσε ότι οι Μάρτυρες ήσαν Κομμουνισταί και ως εκ τούτου γρήγορα θ’ αφορίζονταν. Επειδή οι μάρτυρες του Ιεχωβά δεν είναι Ρωμαιοκαθολικοί, και εκείνοι από τον αριθμό τους που ήσαν Καθολικοί στο παρελθόν άφηκαν εθελουσίως τον Καθολικισμό, είναι φανερό ότι η δήλωσίς του έδειχνε ότι δεν είχε πραγματική κατανόησι της θέσεως.

Η απόδειξις είναι σαφής ότι η συνωμοσία κατά της ελευθερίας της λατρείας απέτυχε. Γιατί; Διότι οι μάρτυρες του Ιεχωβά συνέχισαν το έργον του κηρύγματός των· και διότι πολλοί ειλικρινείς άνθρωποι της Νικαράγουας, ιδιαιτέρως οι πέντε δικασταί του Ανωτάτου Δικαστηρίου, υπεραμύνθησαν της ελευθερίας. Έκτοτε οι σχέσεις μας με την κυβέρνησι επανωρθώθησαν και μάλιστα εβελτιώθησαν. Οι αξιωματούχοι υπήρξαν φιλικοί και συνεργατικοί. Στους ιεραποστόλους μας εδόθη ελευθέρα είσοδος στη χώρα και το έργον δεν είχε πια εμπόδια. Ο Ιεχωβά άνοιξε μια θύρα υπηρεσίας, στην οποίαν μπήκαν οι μάρτυρές του. Από 100 διαγγελείς που ήσαν τον Δεκέμβριο του 1952, κάτω από την απαγόρευσι, η ετησία έκθεσις του 1971 έδειξε ότι 1.654 τώρα φέρουν την αλήθεια στους ανθρώπους.—1 Κορ. 16:9.

Πώς θα σας άρεσκε να εργάζεσθε σ’ ένα τομέα όπου δύο ιερείς σε διάφορες περιπτώσεις ενεθάρρυναν τα μέλη των να σπουδάζουν μαζί μας, επειδή αυτοί αισθάνονταν ότι πράττομε ένα εξαίρετο έργο; Σ’ ένα χωριό, μια χήρα εζήτησε παρηγοριά και ελπίδα από τον ιερέα της λίγο καιρό μετά τον θάνατον του συζύγου της. Και πράγματι αυτός της έδωκε μια καλή ελπίδα! Της έδωσε το βιβλίο Παράδεισος μαζί με μία Μετάφρασι Γραφής του Νέου Κόσμου, λέγοντας ότι τα βιβλία αυτά περιείχαν την πραγματική ελπίδα που αυτή χρειαζόταν.

Ή, ακούσατε ποτέ ότι κάποιος έμαθε την αλήθεια με το να σηκώση και παρατηρήση κάτω από τη στολή ενός ανθρώπου; Μια αδελφή αναφέρει πώς δέχθηκε ένα τίναγμα που την ωδήγησε στην αλήθεια. Μια μέρα καθ’ ον χρόνον καθάριζε την εκκλησία σήκωσε τη στολή της εικόνος που καλείται Ιησούς ο Ναζωραίος για να καθαρίση αποκάτω. Ήταν φρικιαστικό, η εικόνα δεν είχε σώμα, λίγες μόνο μακριές σανίδες καρφωμένες μαζί. Έτσι άρχισε να σκέπτεται. Τώρα εγέρθηκε η περιέργειά της και πήγαινε από εκκλησία σε εκκλησία κυττάζοντας κάτω από τα φορέματα και τις στολές των «αγίων» να δη τι ήταν εκεί. Τα παραμορφωμένα γύψινα σώματα και οι σκονισμένες σανίδες γεμάτες κατσαρίδες κατέστρεψαν την πίστι της στους «αγίους». Βρισκόταν σε αμηχανία σχετικώς μ’ αυτά που ανεκάλυψε έως ότου, ύστερ’ από λίγο καιρό, μια Μάρτυς την επισκέφθηκε στο σπίτι της. Δεν είναι ανάγκη να πούμε, μια συμμελέτη άρχισε και τώρα αυτή είναι μια αδελφή της οποίας η πίστις δεν βασίζεται πια επάνω σε σανίδια.

Ο επόμενος πίνακας εξεικονίζει γλαφυρώς την εξάπλωσί μας κατά τα παρελθόντα 26 χρόνια. Παρατηρείστε τα αποτελέσματα του καθαρισμού της οργανώσεως από το 1950 μέχρι το 1955. Μολονότι δεν γίνηκε αύξησις σε διαγγελείς την περίοδο εκείνη, οι αδελφοί αυξάνονταν πνευματικώς, γιατί οι ώρες αυξήθησαν σχεδόν κατά 100 τοις εκατό. Η αύξησις έκτοτε μέχρι το 1971 υπήρξε συνεχής.

Το 1971 οι διαγγελείς διέθεσαν 30.847 Γραφές και βιβλία, 10.328 βιβλιάρια, 262.103 περιοδικά και έκαμαν 1.472 νέους συνδρομητάς. Επίσης διεξήγαγαν 1.913 οικιακές συμμελέτες επί της Γραφής. Και το ότι υπάρχουν ακόμη πολλοί άνθρωποι που θέλουν να μάθουν την αλήθεια αν μπορέσωμε να τους βοηθήσουμε με τις οικιακές συμμελέτες, φαίνεται από το γεγονός ότι 4.710 παρευρέθησαν στην Ανάμνησι 9 Απριλίου, 1971.

Έτσι μια εικοσιεξαετής θεοκρατική εξάπλωσις έληξε, άλλα γνωρίζομε ότι αυτό είναι η αρχή μεγαλυτέρων πραγμάτων για τους πιστούς υπηρέτας του Ιεχωβά, επειδή «εις την αύξησιν της εξουσίας αυτού και της ειρήνης δεν θέλει εισθαι τέλος».—Ησ. 9:7.

[Πίνακας στη σελίδα 30]

(Για το πλήρως μορφοποιημένο κείμενο, βλέπε έντυπο)

Ανώτ.

Όριο Ώρες Εκκλη- Απόφοιτοι

Έτος Ευαγγ. σίες Γαλααδ

1971 1.654 871.681 31 22

1965 692 154.075 18 16

1960 388 92.910 12 23

1955 190 50.034 9 19

1950 190 27.245 4 8

1945 3 2.571 0 2