Θρησκευτική Υποστήριξις του Πολέμου
◆ Στο βιβλίο Πόλεμος, Κομμουνισμός και Παγκόσμιες Θρησκείες, ο Δρ. Τσαρλς Σ. Μπράντεν έγραψε: «Σ’ όλη τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι εκκλησίες τον υποστήριξαν πιστά, έκαμαν δάνεια, συγκέντρωσαν στρατιώτες μέσα στις εκκλησίες και γενικά τον ευλόγησαν. Υπήρξαν μερικοί που φυλακίσθηκαν ως αντιρρησίαι συνειδήσεως, αλλά μόνο λίγοι, και αυτοί είχαν λίγη συμπάθεια γενικά από τις εκκλησίες.»
Απέχοντας μισόν αιώνα από εκείνον τον καιρό, μερικοί μπορεί ν’ αμφιβάλλουν αν πραγματικά οι κληρικοί είχαν αυτή την αντιχριστιανική άποψι. Αλλά το βιβλίο Σκέψεις σε Καιρό Πολέμου παραθέτει ένα δοκίμιο του Κάνον Στρήτερ, που είχε δημοσιευθή κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στο δοκίμιο Πόλεμος, Αυτός ο Πόλεμος και η Επί Του Όρους Ομιλία, ο κληρικός κατέληξε:
«Αν ο στρατιώτης είναι πεπεισμένος ότι στον σκοπό για τον οποίον πολεμά περιλαμβάνεται η ευημερία της ανθρωπότητος ως συνόλου, περιλαμβανομένης τελικά και της ευημερίας της Γερμανίας επίσης, μπορεί όχι μόνο να πυροβολήση τον Γερμανό στα απέναντι χαρακώματα χωρίς κανένα αίσθημα προσωπικής αποστροφής, αλλά μπορεί να το κάμη για την αγάπη του ανθρώπου. . . . Ο στρατιώτης είναι πάνω απ’ όλα ένας άνδρας έτοιμος να πεθάνη για την πατρίδα του· και το να είναι κανείς έτοιμος να πεθάνη για τους άλλους είναι ουσιαστικά μια Χριστιανική πράξις.»
Πώς νομίζετε ότι τέτοιοι ένοχοι αίματος θρησκευτικοί στέκονται εμπρός σ’ Εκείνον που είναι «ο ωρισμένος υπό του Θεού κριτής ζώντων και νεκρών;»—Πράξ. 10:42.