«Ο Λόγος ο Σος Αλήθεια Εστί»
Η Μετεμψύχωσις–Είναι Λογική;
Γιατί συμβαίνει έτσι ώστε μερικοί άνθρωποι να διάγουν συγκριτικά εύκολη ζωή, ν’ απολαμβάνουν καλή υγεία, να ευημερούν και να φαίνωνται ευχαριστημένοι, ενώ πολλοί άλλοι θλίβονται, ζουν υπό ελεεινές συνθήκες πτωχείας ή είναι ανάπηροι από τη γέννησί τους; Χωρίς αμφιβολία θα έχετε απορήσει γι’ αυτή την ανισότητα των περιστάσεων. Οι Κορεάται, όπως εκατομμύρια άλλων στις Ανατολικές χώρες, ισχυρίζονται ότι οι περιστάσεις του ανθρώπου στη ζωή αποφασίσθηκαν από την πορεία της διαγωγής του κατά την προηγούμενη ζωή του.
2 Αυτοί οι Ανατολίται, που ισχυρίζονται έτσι, το κάνουν αυτό διότι νομίζουν ότι όταν κάποιος πεθαίνη, η ψυχή του μεταβιβάζεται με το να γεννηθή πάλι ως ένα άλλο πρόσωπο ή ως ένα ζώο. Πιστεύουν ότι αν αυτό το άτομο έζησε ηθικά, θα ξαναγεννηθή ως ένα υγιές, πλούσιο ή ευπαρουσίαστο πρόσωπο· αν δεν έζησε μια καλή ζωή, τότε θα ξαναγεννηθή στη φτώχεια, την ασθένεια ή ως ένα άσχημο πρόσωπο. Πιστεύεται ότι μπορεί ακόμα να ξαναγυρίση ως ένα ζώο ή έντομο. Αυτή η δοξασία ή θεωρία είναι γνωστή ως μετεμψύχωσις. Βασίζεται όχι στην Αγία Γραφή αλλά στην αρχαία ειδωλολατρική Βαβυλωνιακή διδασκαλία ότι η ανθρώπινη ψυχή είναι αθάνατη.—Ιεζ. 18:20.
3 Είναι αυτή η άποψις λογική; Είναι οι παρούσες συνθήκες της ζωής μας μια ανταπόδοσις για τις πράξεις μας σε μια προγενεστέρα ύπαρξι μας; Για ν’ απαντήσετε σ’ αυτές τις ερωτήσεις ρωτήστε πρώτα τον εαυτό σας, Δεν είναι δικαία η τιμωρία που αποδίδεται σ’ εκείνους που αντιλαμβάνονται εκ των προτέρων που θα τους οδηγήση μια εσφαλμένη πορεία ζωής και οι οποίοι γνωρίζουν γιατί τιμωρούνται; Μάλιστα. Αλλά τώρα εκείνοι που είναι πτωχοί και υποφέρουν κάποια αρρώστια γνωρίζουν τι σφάλματα διέπραξαν σε μια υποτιθέμενη προηγούμενη ζωή ώστε να είναι άξιοι τιμωρίας; Μπορούν να δώσουν λεπτομέρειες της προηγουμένης ζωής των; Κανείς έντιμα δεν μπορεί να το κάμη αυτό. Τότε τι καλό προκύπτει απ’ αυτή την τιμωρία που υποτίθεται ότι τους επιβάλλεται, εφόσον δεν γνωρίζουν για ποιο λόγο τιμωρούνται; Πώς μπορούν ν’ αποφύγουν την επανάληψι των σφαλμάτων της προηγουμένης ζωής των, αν δεν γνωρίζουν ποια ήταν αυτά τα σφάλματα;
4 Επί πλέον, τι συμβαίνει με όλα εκείνα τα άτομα που ζουν πολλά χρόνια παρά τις διαφορετικές περιστάσεις της ζωής των; Ξέρετε ότι όλοι αυτοί, είτε είναι πλούσιοι είτε πτωχοί, υγιείς ή ασθενείς, έξυπνοι ή ανόητοι, τελικά γηράσκουν και πεθαίνουν. Αυτό γίνεται επί χιλιάδες χρόνια και έχει παρατηρηθή από τους αρχαίους Ανατολίτας συγγραφείς της Γραφής. (Ψαλμ. 49:1, 2, 6-12) Αν η μετεμψύχωσις ήταν αληθινή, τότε θα ήταν πολύ άδικη. Γιατί; Διότι οι καλοί και τίμιοι άνθρωποι είναι υποχρεωμένοι ν’ αντιμετωπίζουν την ίδια δυσάρεστη πείρα του θανάτου όπως συμβαίνει με τους κακούς. Σας φαίνεται λογικό αυτό;
5 Υπάρχουν αντιφάσεις σ’ αυτή τη φανταστική ιδέα ότι οι ανθρώπινες ψυχές μετενσαρκώνονται. Μια απ’ αυτές έχει σχέσι με την άποψι ότι μπορεί κάποιος να ξαναγεννηθή ως ένα ζώο ή έντομο. Ο Πέτρος, ένας Βιβλικός συγγραφεύς, έγραψε ότι υπάρχουν «άλογα φυσικά ζώα» και ότι είναι «γεγεννημένα διά άλωσιν και φθοράν.» (2 Πέτρ. 2:12) Η επιστήμη συμφωνεί, διότι βρίσκει ότι τα ζώα και τα έντομα δεν μπορούν να λογικευθούν, αλλ’ ότι ενεργούν επί τη βάσει ενός δεδομένου ενστίκτου. Πώς τότε μπορεί ένα ζώο να ενθαρρυνθή να κάνη το καλύτερο ώστε να εξυψώση τον εαυτό του στην επόμενη μετεμψύχωσι; Πώς μπορεί να λογικευθή ως προς το ποιο είναι το ορθό και το εσφαλμένο; Αν η μετεμψύχωσις ήταν αληθινή, εφόσον κάποιος έγινε ζώο ή έντομο, θα κατεδικάζετο να παραμείνη σ’ αυτή την κατηγορία για πάντα!
6 Αυτή η ανθρωποποίητη άποψις περιλαμβάνει την ιδέα ότι με κάθε μετεμψύχωσι προς τα άνω η ψυχή έρχεται πλησιέστερα στο τέρμα της τη Νιρβάνα, στην οποία, κατά την άποψι μερικών, δεν υπάρχει πια αίσθησις ή συνειδητότης, αλλά, σύμφωνα με άλλους, αιώνια μακαριότης. Αν αυτό είναι αλήθεια, τότε γιατί άνθρωποι, που οι καλές περιστάσεις της ζωής των φαίνεται να τους οδηγούν πλησιέστερα προς τη Νιρβάνα, κάνουν το κάθε τι για ν’ απομακρύνουν τον θάνατο; Αν η μετεμψύχωσις ήταν γεγονός, τότε υγιείς και ευημερούντες άνθρωποι θα έπρεπε να μη κάνουν τίποτα για ν’ απομακρύνουν τον θάνατο, αλλά θα έπρεπε να τον καλωσορίζουν, επειδή αυτό σημαίνει γι’ αυτούς ότι είναι πλησιέστερα στη Νιρβάνα. Πράγματι, θα μπορούσαμε να βλέπωμε χιλιάδες τέτοια άτομα, που πιστεύουν σ’ αυτή τη θεωρία, ν’ αυτοκτονούν για να επισπεύσουν την πραγματοποιήσι της Νιρβάνας. Αλλά τέτοια άτομα προσκολλώνται στη ζωή ακόμα και στα γεράματα με όλες τις οδυνηρές των δυσκολίες, επειδή ο θάνατος είναι εχθρός, το τέλος της ζωής, όχι η αρχή της ζωής.—1 Κορ. 15:26.
7 Πράγματι, αυτή η Ανατολική δοξασία είναι παράλογη όπως επίσης και άδικη. Για να μάθετε την αλήθεια για τον άνθρωπο, την ψυχή και τον θάνατο, σκεφθήτε τι έχει να πη γι’ αυτά το πιο αρχαίο από τα Ανατολικά βιβλία, η Αγία Γραφή. Τα γεγονότα που αυτή παρουσιάζει είναι λογικά και κατανοητά επειδή ο Θεός, ο Δημιουργός του ανθρώπου, είναι ο συγγραφεύς της. Μας λέγει ότι ο άνθρωπος δεν είναι αθάνατος, αλλά θνητός. (Αριθμ. 23:10· Ιεζ. 18:4) Δεν δείχνει πουθενά ότι ο άνθρωπος έχει μια αθάνατη ψυχή που μπορεί να μετενσαρκωθή. (Ψαλμ. 89:48· Εκκλησ. 9:5, 10) Ο θάνατος είναι το αποτέλεσμα της αμαρτίας που ενεργεί στα σώματά μας, η οποία αμαρτία ήλθε επάνω στην ανθρώπινη οικογένεια όταν ο πρώτος άνθρωπος παρήκουσε τον Θεό.—Ρωμ. 5:12.
8 Ο Λόγος του Θεού, η Αγία Γραφή, διδάσκει ότι οποιαδήποτε μελλοντική ύπαρξις του ανθρώπου εξαρτάται από την υπόσχεσι του Θεού περί αναστάσεως του νεκρού και όχι από κάποια μετεμψύχωσι. (Πράξ. 24:15) Ο Θεός δεν θα αναστήση μόνο τα εκατομμύρια των νεκρών ανθρώπων, αλλά παρέχει μια υπέροχη ελπίδα στους ζωντανούς. Δεν πρόκειται για μια χωρίς ενδιαφέρον ανυπαρξία σε μια φανταστική Νιρβάνα, αλλά για την ελπίδα ζωής παντοτεινής σε μια παραδεισιακή γη, όπου ο άνθρωπος θ’ απολαμβάνη στο πλήρες όλες τις απολαυστικές χαρές που θα του παρέχουν οι τελειοποιημένες αισθήσεις του.—2 Πέτρ. 3:13· Αποκαλ. 21:1-4.
9 Αν αυτή η υπέροχη ελπίδα σάς φαίνεται παράξενη, τότε παρακαλούμε να σημειώσετε ότι το ανθρώπινο γένος άρχισε με τέτοιες παραδεισιακές συνθήκες. Ο Ιεχωβά Θεός εδημιούργησε τον άνθρωπο σ’ ένα κήπο τέρψεως, όπου είχε οτιδήποτε μπορούσε να επιθυμήση η καρδιά του. (Γεν. 2:7-9, 15) Ο άνθρωπος θα μπορούσε να ζη σ’ αυτόν τον παράδεισο για πάντα αν συνέχιζε να υπακούη στον Θεό. Μόνο η παρακοή του ανθρώπου έφερε τον θάνατο και την απώλεια των πάντων.
10 Ως εκ τούτου, οι συμφορές και οι ασθένειες που υφίστανται σήμερα οι άνθρωποι οφείλονται στην αμαρτία, την ιδιοτέλεια, σε απρόοπτες συμπτώσεις, την κακή διακυβέρνησι από διεφθαρμένες κυβερνήσεις και την άρνησι υπακοής στους νόμους του Θεού. (Ρωμ. 6:23· Εκκλησ. 9:11) Κανείς δεν πληρώνει για σφάλματα που έκαμε σε μια προηγούμενη ζωή, επειδή αυτή είναι η μόνη ζωή που είχε ποτέ. Συνετοί άνθρωποι σήμερα θα επωφεληθούν της ευκαιρίας ν’ αποκτήσουν αιώνια ζωή που προσφέρει ο Θεός στο ανθρώπινο γένος. Ειλικρινά σας προτρέπομε να κάμετε και σεις το ίδιο. Αρχίστε τώρα επωφελούμενοι από την εξάμηνη δωρεάν κατ’ οίκον Γραφική μελέτη που προσφέρεται από τους μάρτυρας του Ιεχωβά.—Ιωάν. 17:3.
Μπορείτε ν’ απαντήσετε σ’ αυτές τις ερωτήσεις; Γι’ απαντήσεις διαβάστε το ανωτέρω άρθρο. (1) Τι εξήγησις δίδεται από μερικούς για την ανισότητα των περιστάσεων μεταξύ του ανθρωπίνου γένους; (2) Τι πιστεύουν πολλοί Ανατολίται ότι συμβαίνει στην ψυχή ενός ανθρώπου όταν πεθαίνη; (3) Γιατί δεν είναι λογικό να σκεπτώμεθα ότι οι άνθρωποι τιμωρούνται για πράξεις που έκαμαν σε μια προηγούμενη ζωή; (4) Τι συμβαίνει σ’ όλους τους ανθρώπους ανεξαρτήτως του ποιοι είναι; (5) Ποια αντίφασις παρατηρείται στην άποψι ότι τα ζώα μπορούν να μετενσαρκωθούν προς τα άνω; (6) Ποια ασυνέπεια παρατηρείται στη διαγωγή ανθρώπων που ισχυρίζονται ότι επιδιώκουν τη Νιρβάνα; (7) Που πρέπει να στραφούμε για να μάθωμε την αλήθεια για τον άνθρωπο, την ψυχή και τον θάνατο; (8) Τι μέλλον προσφέρει ο Δημιουργός του ανθρώπου; (9) Που είχε την αρχή του το ανθρώπινο γένος; (10) Γιατί οι άνθρωποι σήμερα, και τι είναι σοφό να κάμουν;