Αριθμοί
23 Καὶ εἶπεν ὁ Βαλαὰμ πρὸς τὸν Βαλάκ, Οἰκοδόμησόν μοι ἐνταῦθα ἑπτὰ βωμοὺς καὶ ἑτοίμασόν μοι ἐνταῦθα ἑπτὰ μόσχους καὶ ἑπτὰ κριούς. 2 Καὶ ἔκαμεν ὁ Βαλὰκ καθὼς εἶπεν ὁ Βαλαάμ· καὶ προσέφεραν ὁ Βαλὰκ καὶ ὁ Βαλαὰμ μόσχον καὶ κριὸν ἐφ᾿ ἕκαστον βωμόν. 3 Καὶ εἶπεν ὁ Βαλαὰμ πρὸς τὸν Βαλάκ, Στῆθι πλησίον τοῦ ὁλοκαυτώματός σου καὶ ἐγὼ θέλω ὑπάγει ἴσως φανῇ ὁ Κύριος εἰς συνάντησίν μου· καὶ ὅ, τι δείξῃ εἰς ἐμέ, τοῦτο θέλω σοὶ ἀναγγείλει. Καὶ ὑπῆγεν εἰς τόπον ὑψηλόν. 4 Καὶ συνήντησεν ὁ Θεὸς τὸν Βαλαάμ· καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἡτοίμασα τοὺς ἑπτὰ βωμούς, καὶ προσέφερα μόσχον καὶ κριὸν ἐφ᾿ ἕκαστον βωμόν. 5 Καὶ ἔβαλεν ὁ Κύριος λόγον εἰς τὸ στόμα τοῦ Βαλαὰμ καὶ εἶπεν, ᾿Επίστρεψον πρὸς τὸν Βαλάκ, καὶ οὕτω θέλεις εἰπεῖ. 6 Καὶ ἐπέστρεψε πρὸς αὐτόν, καὶ ἰδού, ἵστατο πλησίον τοῦ ὁλοκαυτώματος αὑτοῦ, αὐτὸς καὶ πάντες οἱ ἄρχοντες τοῦ Μωάβ. 7 Καὶ ἤρχισε τὴν παραβολήν αὑτοῦ καὶ εἶπε,
Βαλὰκ μὲ ἔφερεν ἐκ τῆς ᾿Αράμ,
ὁ βασιλεὺς τοῦ Μωὰβ ἐκ τῶν ὀρέων τῶν πρὸς ἀνατολάς, λέγων,
᾿Ελθέ, καταράσθητί μοι τὸν Ἰακώβ·
καὶ ἐλθέ, ἀναθεμάτισον τὸν Ἰσραήλ.
8 Πῶς νὰ καταρασθῶ τὸν ὁποῖον ὁ Θεὸς δὲν καταρᾶται;
ἤ πῶς νὰ ἀναθεματίσω τὸν ὁποῖον ὁ Κύριος δὲν ἀνεθεμάτισε;
9 Διότι ἀπὸ τῆς κορυφῆς τῶν ὀρέων βλέπω αὐτόν,
καὶ ἀπὸ τῶν λόφων θεωρῶ αὐτόν·
ἰδού, λαός, ὅστις θέλει κατοικήσει μόνος,
καὶ δὲν θέλει λογαριασθῆ μεταξὺ τῶν ἐθνῶν·
10 τίς δύναται νὰ ἀριθμήσῃ τὴν ἄμμον τοῦ Ἰακώβ,
καὶ τὸν ἀριθμὸν τοῦ τετάρτου τοῦ Ἰσραήλ;
εἴθε νὰ ἀποθάνω κατὰ τὸν θάνατον τῶν δικαίων,
καὶ τὸ τέλος μου νὰ ἦναι ὅμοιον μὲ τὸ τέλος αὐτοῦ.
11 Καὶ εἶπεν ὁ Βαλὰκ πρὸς τὸν Βαλαάμ, Τί μοὶ ἔκαμες; διὰ νὰ καταρασθῇς τοὺς ἐχθροὺς μου σὲ παρέλαβον· καὶ ἰδού, σὺ εὐλογῶν εὐλόγησας αὐτούς. 12 Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπε, Δὲν πρέπει νὰ προσέξω ὅ, τι ὁ Κύριος ἔβαλεν εἰς τὸ στόμα μου, τοῦτο νὰ εἴπω; 13 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Βαλάκ, ᾿Ελθέ, παρακαλῶ, μετ᾿ ἐμοῦ εἰς ἄλλον τόπον, ὅθεν θέλεις ἰδεῖ αὐτόν· μόνον τὴν ἄκραν αὐτοῦ θέλεις ἰδεῖ, τὸ δὲ ὅλον αὐτοῦ δὲν θέλεις ἰδεῖ· καὶ καταράσθητί μοι αὐτὸν ἐκεῖθεν. 14 Καὶ ἔφερεν αὐτὸν εἰς τὴν πεδιάδα Ζοφὶμ ἐπὶ τὴν κορυφήν τοῦ Φασγά, καὶ ᾠκοδόμησεν ἑπτὰ βωμοὺς καὶ προσέφερε μόσχον καὶ κριὸν ἐφ᾿ ἕκαστον βωμόν. 15 Καὶ εἶπε πρὸς τὸν Βαλάκ, Στῆθι αὐτοῦ πλησίον τοῦ ὁλοκαυτώματός σου καὶ ἐγὼ θέλω συναντήσει ἐκεῖ τὸν Κύριον. 16 Καὶ συνήντησεν ὁ Κύριος τὸν Βαλαάμ, καὶ ἔβαλε λόγον εἰς τὸ στόμα αὐτοῦ καὶ εἶπεν, ᾿Επίστρεψον πρὸς τὸν Βαλὰκ καὶ εἰπὲ οὕτω. 17 Καὶ ἦλθε πρὸς αὐτόν· καὶ ἰδού, αὐτὸς ἵστατο πλησίον τοῦ ὁλοκαυτώματος αὑτοῦ καὶ οἱ ἄρχοντες τοῦ Μωὰβ μετ᾿ αὐτοῦ. Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Βαλάκ, Τί ἐλάλησεν ὁ Κύριος; 18 Καὶ ἀρχίσας τὴν παραβολήν αὑτοῦ εἶπε,
Σηκώθητι, Βαλάκ, καὶ ἄκουσον·
δὸς ἀκρόασιν εἰς ἐμέ, σὺ ὁ υἱὸς τοῦ Σεπφώρ·
19 ὁ Θεὸς δὲν εἶναι ἄνθρωπος νὰ ψευσθῇ,
οὕτε υἱὸς ἀνθρώπου νὰ μεταμεληθῇ·
αὐτὸς εἶπε καὶ δὲν θέλει ἐκτελέσει;
ἤ ἐλάλησε καὶ δὲν θέλει ἐμμείνει;
20 Ἰδού, εὐλογίαν παρέλαβον·
καὶ εὐλόγησε· καὶ ἐγὼ δὲν δύναμαι νὰ μεταστρέψω αὐτήν.
21 Δὲν ἐθεώρησεν ἀνομίαν εἰς τὸν Ἰακὼβ,
οὐδὲ εἶδε διαστροφήν εἰς τὸν Ἰσραήλ·
Κύριος ὁ Θεὸς αὐτοῦ εἶναι μετ᾿ αὐτοῦ,
καὶ ἀλαλαγμὸς βασιλέως εἶναι μεταξὺ αὐτῶν.
22 Ὁ Θεὸς ἐξήγαγεν αὐτοὺς ἐξ Αἰγύπτου·
ἔχουσιν ὡς δύναμιν μονοκέρωτος.
23 Βεβαίως οὐδεμία γοητεία δὲν ἰσχύει κατὰ τοῦ Ἰακώβ,
οὐδὲ μαντεία κατὰ τοῦ Ἰσραήλ·
κατὰ καιρὸν θέλει λαληθῆ περὶ τοῦ Ἰακὼβ καὶ περὶ τοῦ Ἰσραήλ,
Τί κατώρθωσεν ὁ Θεός.
24 Ἰδού, ὁ λαὸς θέλει σηκωθῆ ὡς λέων,
καὶ θέλει ἐγερθῆ ὡς σκύμνος·
δὲν θέλει κοιμηθῆ ἑωσοῦ φάγῃ τὸ θήραμα,
καὶ πίῃ τὸ αἷμα τῶν πεφονευμένων.
25 Καὶ εἶπεν ὁ Βαλὰκ πρὸς τὸν Βαλαάμ, Μήτε νὰ καταρασθῇς αὐτοὺς διόλου μήτε νὰ εὐλογήσῃς αὐτοὺς διόλου. 26 ᾿Αποκριθεὶς δὲ ὁ Βαλαὰμ εἶπε πρὸς τὸν Βαλάκ, Δὲν σὲ ἐλάλησα, λέγων, Πᾶν ὅ, τι μοὶ εἴπῃ ὁ Κύριος, τοῦτο πρέπει νὰ κάμω; 27 Καὶ εἶπεν ὁ Βαλὰκ πρὸς τὸν Βαλαάμ, ᾿Ελθέ, παρακαλῶ, θέλω σὲ φέρει εἰς ἄλλον τόπον, ἴσως θέλει ἀρέσει εἰς τὸν Θεὸν νὰ μοὶ καταρασθῇς αὐτὸν ἐκεῖθεν. 28 Καὶ ἔφερεν ὁ Βαλὰκ τὸν Βαλαὰμ ἐπὶ τὴν κορυφήν τοῦ Φεγώρ, τὸ ὁποῖον βλέπει πρὸς Γεσιμών. 29 Καὶ εἶπεν ὁ Βαλαὰμ πρὸς τὸν Βαλάκ, Οἰκοδόμησόν μοι ἐνταῦθα ἑπτὰ βωμοὺς καὶ ἑτοίμασόν μοι ἐνταῦθα ἑπτὰ μόσχους καὶ ἑπτὰ κριούς. 30 καὶ ἔκαμεν ὁ Βαλὰκ ὡς εἶπεν ὁ Βαλαὰμ καὶ προσέφερε μόσχον καὶ κριὸν ἐφ᾿ ἕκαστον βωμόν.