Ιερεμίας
5 Περιέλθετε ἐν ταῖς ὁδοῖς τῆς Ἱερουσαλήμ καὶ ἰδέτε τώρα καὶ μάθετε καὶ ζητήσατε ἐν ταῖς πλατείαις αὐτῆς, ἐὰν δύνασθε νὰ εὕρητε ἄνθρωπον, ἐὰν ὑπάρχῃ ὁ ποιῶν κρίσιν, ὁ ζητῶν ἀλήθειαν· καὶ θέλω συγχωρήσει εἰς αὐτήν. 2 Καὶ ἄν λέγωσι, Ζῇ ὁ Κύριος, ψευδῶς τῳόντι ὁμνύουσι. 3 Κύριε, δὲν ἐπιβλέπουσιν οἱ ὀφθαλμοὶ σου ἐπὶ τὴν ἀλήθειαν; ἐμαστίγωσας αὐτοὺς καὶ δὲν ἐπόνεσαν· κατηνάλωσας αὐτοὺς καὶ δὲν ἠθέλησαν νὰ δεχθῶσι διόρθωσιν ἐσκλήρυναν τὰ πρόσωπα αὑτῶν ὑπὲρ τὸν βράχον· δὲν ἠθέλησαν νὰ ἐπιστρέψωσι. 4 Τότε ἐγὼ εἶπα, Οὗτοι βεβαίως εἶναι πτωχοί· εἶναι ἄφρονες· διότι δὲν γνωρίζουσι τὴν ὁδὸν τοῦ Κυρίου, τὴν κρίσιν τοῦ Θεοῦ αὑτῶν· 5 θέλω ὑπάγει πρὸς τοὺς μεγάλους καὶ θέλω λαλήσει πρὸς αὐτούς· διότι αὐτοὶ ἐγνώρισαν τὴν ὁδὸν τοῦ Κυρίου, τὴν κρίσιν τοῦ Θεοῦ αὑτῶν· ἀλλὰ καὶ οὗτοι πάντες ὁμοῦ συνέτριψαν τὸν ζυγόν, ἔκοψαν τοὺς δεσμούς. 6 Διὰ τοῦτο λέων ἐκ τοῦ δάσους θέλει φονεύσει αὐτούς, λύκος τῆς ἐρήμου θέλει ἐξολοθρεύσει αὐτούς, πάρδαλις θέλει κατασκοπεύσει ἐπὶ τὰς πόλεις αὐτῶν· πᾶς ὅστις ἐξέλθῃ ἐκεῖθεν, θέλει κατασπαραχθῆ· διότι ἐπληθύνθησαν αἱ παραβάσεις αὐτῶν, ηὐξήνθησαν αἱ ἀποστασίαι αὐτῶν. 7 Πῶς θέλω συγχωρήσει εἰς σὲ διὰ τοῦτο; οἱ υἱοὶ σου μὲ ἐγκατέλιπον καὶ ὥμνυον εἰς τοὺς μή θεούς· ἀφοῦ ἐχόρτασα αὐτούς, τότε ἐμοίχευον καὶ συνεσωρεύοντο εἰς οἶκον πόρνης. 8 Ἦσαν ὡς οἱ κεχορτασμένοι ἵπποι τὸ πρωΐ· ἕκαστος ἐχρεμέτιζε κατόπιν τῆς γυναικὸς τοῦ πλησίον αὑτοῦ. 9 Δὲν θέλω κάμει διὰ ταῦτα ἐπίσκεψιν; λέγει Κύριος· καὶ ἡ ψυχή μου δὲν θέλει ἐκδικηθῆ ἐναντίον ἔθνους τοιούτου;
10 ᾿Ανάβητε ἐπὶ τὰ τείχη αὐτῆς καὶ κρημνίζετε, πλήν μή κάμητε συντέλειαν· ἀφαιρέσατε τὰς ἐπάλξεις αὐτῆς, διότι δὲν εἶναι τοῦ Κυρίου· 11 διότι ὁ οἶκος Ἰσραήλ καὶ ὁ οἶκος Ἰούδα ἐφέρθησαν πολλὰ ἀπίστως πρὸς ἐμέ, λέγει Κύριος. 12 Ἠρνήθησαν τὸν Κύριον καὶ εἶπον, Δὲν εἶναι αὐτός, καὶ δὲν θέλει ἐλθεῖ κακὸν ἐφ᾿ ἡμᾶς, οὐδὲ θέλομεν ἰδεῖ μάχαιραν ἤ πεῖναν· 13 καὶ οἱ προφῆται εἶναι ἄνεμος καὶ ὁ λόγος δὲν ὑπάρχει ἐν αὐτοῖς· εἰς αὐτοὺς θέλει γείνει οὕτω. 14 Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων· ᾿Επειδή λαλεῖτε τὸν λόγον τοῦτον, ἰδού, ἐγὼ θέλω κάμει τοὺς λόγους μου ἐν τῷ στόματί σου πῦρ καὶ τὸν λαὸν τοῦτον ξύλα καὶ θέλει καταφάγει αὐτούς. 15 Ἰδού, ἐγὼ θέλω φέρει ἐφ᾿ ὑμᾶς ἔθνος μακρόθεν, οἶκος Ἰσραήλ, λέγει Κύριος· εἶναι ἔθνος ἰσχυρόν, εἶναι ἔθνος ἀρχαῖον, ἔθνος τοῦ ὁποίου δὲν γνωρίζεις τὴν γλῶσσαν οὐδὲ καταλαμβάνεις τί λέγουσιν. 16 Ἡ φαρέτρα αὐτῶν εἶναι ὡς τάφος ἀνεῳγμένος· εἶναι πάντες ἰσχυροί. 17 Καὶ θέλουσι κατατρώγει τὸν θερισμὸν σου καὶ τὸν ἄρτον σου, τὸν ὁποῖον οἱ υἱοὶ σου καὶ αἱ θυγατέρες σου ἤθελον τρώγει· θέλουσι κατατρώγει τὰ ποίμνιά σου καὶ τὰς ἀγέλας σου· θέλουσι κατατρώγει τοὺς ἀμπελῶνάς σου καὶ τὰς συκέας σου· θέλουσιν ἐξολοθρεύσει διὰ τῆς ῥομφαίας τὰς ὀχυρὰς πόλεις σου, ἐπὶ τὰς ὁποίας σὺ ἤλπιζες. 18 Καὶ ὅμως, ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, λέγει Κύριος, δὲν θέλω κάμει συντέλειαν εἰς ἐσᾶς. 19 Καὶ ὅταν εἴπητε, Διὰ τί ἔκαμε Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν πάντα ταῦτα εἰς ἡμᾶς; τότε θέλεις εἰπεῖ πρὸς αὐτούς, Καθὼς μὲ ἐγκατελίπετε καὶ ἐδουλεύσατε θεοὺς ξένους ἐν τῇ γῇ ὑμῶν, οὕτω θέλετε δουλεύσει ξένους ἐν γῇ οὐχὶ ὑμῶν.
20 ᾿Αναγγείλατε τοῦτο πρὸς τὸν οἶκον Ἰακὼβ καὶ κηρύξατε αὐτὸ ἐν Ἰούδᾳ, λέγοντες; 21 ᾿Ακούσατε τώρα τοῦτο, λαὲ μωρὲ καὶ ἀσύνετε· οἵτινες ὀφθαλμοὺς ἔχετε καὶ δὲν βλέπετε· ὦτα ἔχετε καὶ δὲν ἀκούετε· 22 ἐμὲ δὲν φοβεῖσθε; λέγει Κύριος· δὲν θέλετε τρέμει ἐνώπιόν μου, ὅστις ἔθεσα τὴν ἄμμον ὅριον τῆς θαλάσσης κατὰ πρόσταγμα αἰώνιον, καὶ δὲν θέλει ὑπερβῆ αὐτό· καὶ τὰ κύματα αὐτῆς συνταράσσονται, ὅμως δὲν θέλουσιν ὑπερισχύσει· καὶ ἠχοῦσιν, ὅμως δὲν θέλουσιν ὑπερβῆ αὐτό; 23 ᾿Αλλ᾿ οὗτος ὁ λαὸς ἔχει καρδίαν στασιαστικήν καὶ ἀπειθῆ· ἀπεστάτησαν καὶ ἀπῆλθον. 24 Καὶ δὲν εἶπον ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτῶν, Ἄς φοβηθῶμεν τώρα Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν, ὅστις δίδει βροχήν πρώϊμον καὶ ὄψιμον ἐν τῷ καιρῷ αὐτῆς· φυλάττει δι᾿ ἡμᾶς τὰς διωρισμένας ἑβδομάδας τοῦ θερισμοῦ. 25 Αἱ ἀνομίαι σας ἀπέστρεψαν ταῦτα καὶ αἱ ἁμαρτίαι σας ἐμπόδισαν τὸ ἀγαθὸν ἀπὸ σᾶς. 26 Διότι εὑρέθησαν ἐν τῷ λαῷ μου ἀσεβεῖς· ἔστησαν ἐνέδραν, καθὼς ὁ στήνων βρόχια· θέτουσι παγίδα, συλλαμβάνουσιν ἀνθρώπους. 27 Καθὼς τὸ κλωβίον εἶναι πλῆρες πτηνῶν, οὕτως οἱ οἴκοι αὐτῶν εἶναι πλήρεις δόλου· διὰ τοῦτο ἐμεγαλύνθησαν καὶ ἐπλούτησαν. 28 ᾿Επαχύνθησαν, ἀποστίλβουσιν· ὑπερέβησαν μάλιστα τὰς πράξεις τῶν ἀσεβῶν· δὲν κρίνουσι τὴν κρίσιν, τὴν κρίσιν τοῦ ὀρφανοῦ, καὶ εὐημεροῦσι· καὶ τὸ δίκαιον τῶν πενήτων δὲν κρίνουσι. 29 Δὲν θέλω κάμει διὰ ταῦτα ἐπίσκεψιν; λέγει Κύριος· ἡ ψυχή μου δὲν θέλει ἐκδικηθῆ ἐναντίον ἔθνους, τοιούτου;
30 Ἔκπληξις καὶ φρίκη ἔγειναν ἐν τῇ γῇ. 31 Οἱ προφῆται προφητεύουσι ψευδῶς καὶ οἱ ἱερεῖς δεσπόζουσι διὰ μέσου αὐτῶν· καὶ ὁ λαὸς μου ἀγαπᾷ οὕτω· καὶ τὶ θέλετε κάμει εἰς τὸ μετὰ ταῦτα;