Sa Dihang “Walay Hangin ang Angay nga Hangin”

“SA DIHANG ang usa ka tawo wala mahibalo kon sa unsang dunggoanan siya nagpadulong, dili mahinungdanon kon asa mohuyop ang hangin.” Kining mga pulonga, nga gipasidungog sa Romanong pilosopo nga si Lucius Annaeus Seneca sa unang siglo, nagpamatuod sa dugay-nang-giila nga kamatuoran: Aron ang kinabuhi adunay direksiyon, ang mga tumong kinahanglanon.

Ugaling, kasagaran nga ang kinabuhi wala ing katuyoan. Daghan ang kontento na lamang nga makalikay sa mga bato ug lilo sa inadlaw nga pagkinabuhi. Kay wala makabatog tino nga posisyon, nahisama silag mga balod nga “giganoy sa hangin sa usa ka gutlo ug giduso pagbalik sa sunod gutlo.” (Santiago 1:6, “Phillips”) Alang nianang mga tawhana, “walay hangin ang angay nga hangin.”

Ang Bibliya naghatag ug mga panig-ingnan niadtong kinsa mahunahunaon sa tumong, sa ingon nagasilbing mga sumbanan alang sa mga Kristohanon karong adlawa. Si Moises “nagtutok sa bayad sa ganti.” (Hebreohanon 11:26) Si Pablo misulat: “Ako nagdalagan nga laktud paingon sa tumong aron makadaog sa ganti.” Iyang gidasig ang isigkamagtutuo nga “magbaton niining samang tinamdan.”​—Filipos 3:14, 15, “Today’s English Version.”

Uban sa atong mga matang gitutok pag-ayo sa mga saad sa Bibliya, hinaot sundogon nato ang pagtuo nianang mga tawhana nga mahunahunaon sa tumong.​—Itandi sa Hebreohanon 13:7.