Сүлејманын јаздығы һадисә Јеһованын һәр бир хидмәтчиси илә нә баш верә биләҹәјини ҝөстәрир. Инсан ҹидди ҝүнаһ ишләјиб, сонра да дүшүнә биләр ки, һәр шеј гәфил баш верди. Ја да белә дејә биләр: «Һеч өзүм дә билмәдим неҹә олду». Амма о, баш верәнләр һагда бир аз дүшүнсә, ҝөрәр ки, атдығы бәзи јанлыш аддымлар бу ҝүнаһы етмәсинә ҝәтириб чыхарыб. Бәлкә дә отуруб-дурдуғу инсанлар, әјләнҹә сечими пис олуб, ја да дахил олдуғу сајтлар, ҝетдији јерләр мәсиһијә јарашмајан олуб. Ола билсин, о, даһа дуа етмирди, Мүгәддәс Китабы охумурду, ибадәт ҝөрүшләриндә вә тәблиғ хидмәтиндә иштирак етмирди. Бәли, «Мәсәлләр» китабындакы оғлан кими белә инсан да ҝүнаһы һеч дә гәфил етмир. Өзүмүз үчүн һансы нәтиҹәни чыхарырыг? Биз тәкҹә ҝүнаһдан јох, ҝүнаһа апаран аддымлардан да өзүмүзү ҝөзләмәлијик. Сүлејман пејғәмбәрин бу һадисәнин сонунда јаздығы сөзләрдән буну ајдын ҝөрмәк олар (Мәт. 5:29, 30). w24.07 с. 16, абз. 10, 11

Сөһбәт һансы хәзинәдән ҝедир? Бу, һәјатлары хилас едән Падшаһлыг һагда хош хәбәрин тәблиғи ишидир (2 Кор. 4:1). Бәс сахсы габлар нәдир? Бу габлар Аллаһын хидмәтчиләрини тәмсил едир. Онлар хош мүждәни инсанлара чатдырырлар. Булусун дөврүндә таҹирләр јемәк, шәраб, пул кими дәјәрли шејләри башга јерә апармаг үчүн сахсы габлардан истифадә едирдиләр. Ејнилә, Јеһова да бизә хош хәбәр кими дәјәрли мүждәни һәвалә едиб. Онун көмәји илә биз бу хәбәри тәблиғ етмәк үчүн өзүмүздә ҝүҹ тапа биләрик. Бәзән биздә инсан горхусу олур вә ја инсанларын бизә гулаг асмајаҹағына ҝөрә нараһат олуруг. Бәс бу горхуну неҹә дәф етмәк олар? Һәвариләрин дуасыны јадымыза сала биләрик. Онлара тәблиғ етмәк гадаған олунанда горхуја гапылмадылар. Јеһоваја дуа едиб хаһиш етдиләр ки, бундан сонра да ҹәсарәтлә данышмаг үчүн онлара көмәк етсин. Јеһова һәвариләрин дуасына дәрһал ҹаваб верди (Һәв. 4:18, 29—31). Әҝәр сиздә дә бәзән горху јаранырса, Ондан хаһиш един ки, инсан севҝинизин инсан горхусундан ҝүҹлү олмасына көмәк етсин. w24.04 с. 16, абз. 8, 9

Јеһоваја олан севҝимиз бизи Онун адыны мүгәддәс тутмаға тәшвиг едир. Биз Онун адыны Шејтанын мәнфур јаланларындан тәмизләмәк истәјирик (Јар. 3:1—5; Әјј. 2:4; Јәһ. 8:44). Тәблиғдә инсанлара Аллаһымыз һагда вә Онун ҝөзәл хүсусијјәтләри барәдә данышмагдан өтрү үрәјимиз алышыб-јаныр. Истәјирик ки, һәр бир инсан бу һәгигәтләри билсин: Јеһованын ән али хүсусијјәти мәһәббәтдир, О ән јахшы, ән әдаләтли һакимдир, Онун Падшаһлығы тезликлә бүтүн әзаб-әзијјәтә сон гојаҹаг, бәшәријјәтә әмин-аманлыг вә хошбәхтлик ҝәтирәҹәк (Зәб. 37:10, 11, 29; 1 Јәһ. 4:8). Инсанлара бу һәгигәтләри ачыглајанда Јеһованын адыны мүгәддәс тутмуш олуруг. Һәмчинин севинирик ки, биз бунунла дашыдығымыз ада ујғун давранмыш олуруг. w24.05 с. 18, абз. 12