სქოლიო
d საქმ. 13:32—37, 42: 32 ათეშენ გიცხადენთ სახიოლო ამბეს ჩქინ ჯვეშეფშა მეჩამილ დუნაპირებუშ გურშენ, 33 ნამდა ღორონთიქ თინა კილ-კილშა შემსრულეს ჩქი, თინეფიშ სქუალეფს თით, ნამდა გათელ იესო, მუჭოთ მაჟია ფსალმუნს ჭარ: „სი ჩქიმ ქომოლსქუა რექ, მა ამდღა გინიფრთ სქან მუმათ“. 34 თიქ გათელ იესო, თიშენ ნამდა დღას ვა დართკო ჸორადუას დო თენა თეშნერო თქუ: „ქიმერჩანთ დავითწკუმა ართგურობათ გიმორჩქინელ ბრელ სიჯგირას“. 35 თინა შხვა ფსალმუნს ხოლო იჩიებ: „მუთუნფერო ვა ქიმინუნქ, ნამდა სქან ართგურქ დოჸორდას“. 36 დავითიქ ღორონთიშ არგამათ გიმოხანტილ ნებას მემსახურ მუშ გამნარყის. თიქ ღურაშ ლურით ქიდირულუ, მუშ ჯვეშეფწკუმა ქუდასვანჯეს დო დოჸორდ; 37 მარა თინა, მიდგა ღორონთიქ გათელუნ, ვა ჸორადე. 42 თინეფ გალე გიმიშეს დო ხალხ ოხვეწუდ, თეშ გურშენ ხოლო ქუჩიებინდესკო უკულიან საბატონს.