კითხვა დო პასუხ
კრებას ნამდგაინ ქრისტიანიშ „მიკოწონება“, ნამუთ 2 თესალონიკელეფიშ 3:14-ის რე მოშინაფილ, უხუცესეფქ ოკო გინოჭყვიდანიო დოვარ თითოულ ქრისტიანქ მუშით?
პავლე მოციქულქ თესალონიკელ ქრისტიანეფს მეჭარ: „მიკოწონებულ გაფუდან თინა, მით ვემეჸუნს თის, მუთ თე წერილს მორჭარით“ (2 თეს. 3:14). აიშახ იფჩიებუდით, ნამდა თიქ თე მითითება უხუცესეფს მეჩჷ. მიდგაინ, ქიანაშ რჩევაშ მეჩამაშ უმკუჯინუო, ბიბლიურ პრინციპეფიშ გინორთას იშენით ქაგრძელენდ-და, კრებას იკითხირუაფუდ გუმაფრთხილებერ მოხსენება. თეშ უკულ ნამთინე მაუწყებელ გინოჭყვიდუნდჷ, კრებაშ გალე ურთიერთობა ვა უღუდუკო თეცალ ქრისტიანწკუმა.
მარა საჭიროქ ქიჸუ თე საკითხიშ თირუაქ. არგამა რე, პავლე თაქ თის გულისხმენდჷ, ნამდა თენა უხუცესეფქ ვარინ, თითოულ ქრისტიანქ მუშით ოკო გინოჭყვიდას კონკრეტულ სიტუაციაშ მიხედვით. ათეშენ, მეტო ვა რე საჭირო, უხუცესეფქ გუმაფრთხილებერ მოხსენება დაგეგმან. მუშენ იჸუ საჭიროქ თე საკითხიშ თირუაქ? მორთ პავლეშ თე რჩევა კონტექსტწკუმა ართო გუვარჩუათ.
პავლე იჩიებ, ნამდა თესალონიკელ ქრისტიანეფშე ნამთინე ვემეჸუნდჷ წესეფს. თინეფ ველერჩქილუანდეს ღორონთიშ სიტყვაშა გერსხილ პავლეშ რჩევას. წოხოლენ მეკითხირიშ დროს პავლექ თინეფს უწუ: „მიდგას მუშობა ვაკო, თიქ ვართ ჭკუმას“. მარა, ნამთინე იშენით ვა მუშენდჷ დუდიშ ეიოჯუმალარო, თიშ უმკუჯინუო, ნამდა შეულებუდ თეშ კეთება. თეწკუმა ართო, თინეფ მუნეფიშ საქმე ვა რდუნ თის ისაქმუანდეს. მუჭო ოკო მექცუესკო ქრისტიანეფქ თინეფს, მით ვემეჸუნდჷ წესეფს? (2 თეს. 3:6, 10—12).
პავლექ და დო ჯიმალეფს უწუ: „მიკოწონებულ გაფუდან [თინეფ]“. თაქ გიმორინაფილ ბერძნულ სიტყვას თი აზრ მიშაძ, ნამდა ქიმეხვადე, პიროვნება სქანდა გლახათ მოქმედენსინ დო მუთხილუე თიწკუმა ურთიერთობას. პავლექ თე რჩევა მთლიან კრებას მეჩჷ დო ვართ ხოლო ხვალე უხუცესეფს (2 თეს. 1:1; 3:6). თაშ ნამდა, მუჟამსით ნამდგაინ ქრისტიან ქოძირუნდჷ, ნამდა და ვარდა ჯიმა ვემეჸუნდჷ ღორონთიშ სიტყვაშა გერსხილ რჩევეფს, გინოჭყვიდუნდჷ, ურთიერთობა ვა უღუდუკო თიწკუმა.
ნიშნენსო თენა, ნამდა თეცალ კოჩის თეშ მექცუესკო, მუჭოთ თის, მიდგას კრება დატებაფუეს? ვარ, მუშენდა პავლექ თეცალ მუდგარენ გეუძინ: „მუჭოთ ჯიმას, კინ ქელუჩით, მუშ კეთება რე სწორ“. თაშ ნამდა, ქრისტიანეფს კრებაშ შეხვალამეფს დო მსახურებას კინ უღუდეს ურთიერთობა „მიკოწონებულ“ თანაქრისტიანეფწკუმა, მარა ვეჸუაფუდეს თინეფწკუმა ართო მეგობრულ აკოშაყარუეფს ვარდა გართობაშ დროს. მუშენ? მუშენდა „ონჯღორექ დაგურას“ — ჭარჷ პავლექ. „მიკოწონებაშ“ შედეგო, წესეფს ვემეჸუნდუნ ფერ ქრისტიანს შილებე ონჯღორექ დაგურუკო დო გეგშესწორუკო (2 თეს. 3:14, 15).
ამდღა მუჭო შემლებუნა ჩქი თე პრინციპიშ მეჸუნა? პირველ რიგის, ოკო დებრწმუნათ, ნამდა პიროვნება მართალო ღორონთიშ სიტყვას გინურთანს. პავლე ვეჩიებუდ თიცალ ადამიანეფიშ გურშენ, მით ჩქინდე განსხვავებულო გინოჭყვიდუნა სინდისით გინაჭყვიდირალ საკითხეფს ვარდა ჩქინდე განსხვავებულეფ რენა. თინა ვართ თინეფშე იჩიებუდ, მით გურს მიწყუნუანა. პავლე თაქ კონკრეტულო თიცალ ადამიანეფს გულისხმენდჷ, მით არგამათ ვემეჸუნა ღორონთიშ სიტყვაშა გერსხილ რჩევეფს.
მუჟამსით ვორწყეთ, ნამდა თანაქრისტიან ვემეჸუნს ბიბლიურ პრინციპეფს,a ჩქინით ოკო გეგნოპჭყვიდათ, მიღუდან დო ვარ თიწკუმა ურთიერთობა კრებაშ გალე, მეგობრულ აკოშაყარუეფს ვარდა გართობაშ დროს. რახანს თე ამბე პირად გინაჭყვიდირალ რე, უჯგუშ იჸი ჩქინ ოჯახიშ გალე ვეფჩუათ თე საკითხშე. შემლებუნა კინ გუვაგრძელათ ურთიერთობა თეცალ პიროვნებაწკუმა კრებაშ შეხვალამეფს დო მსახურებას. მუჟამსით თინა გეგშესწორებ, შემლებუნა კინ ნორმალურ ურთიერთობას დუვართათ.
a მაგალთო, შილებე ქრისტიან ვა მუშენდას დუდიშ ეიოჯუმალარო, ვარინ შეულებ თენა; შილებე რომანტიკულ ურთიერთობას აგრძელენდას იეჰოვაშ მოწმე ვა რენ ფერწკუმა, კრებაშ ართობას ოცილუნ ფერ ჩიებეფ უჩქუდას ვარდა შხვეფიშ ამბეს გილარაგადანდას (1 კორ. 7:39; 2 კორ. 6:14; 2 თეს. 3:11, 12; 1 ტიმ. 5:13). თინა, მით აგრძელენს თაშ მოქციებას, „წესეფს ვემეჸუნს“.