ქიცხოვრ ქრისტიანულ პრინციპეფით
მუსხით აფასენქ ღორონთიშ სიტყვას?
ბიბლიაშე ბგებულენთ წმინდა წიგნიშ ავტორიშ, იეჰოვაშ აზრეფს დო სიტყვეფს (2 პეტ. 1:20, 21). თევრეშე ბგებულენთ, ნამდა ღორონთ ზეციერ სამეფოშ საშვალებათ გამართლენს მუშ უზენაესობას, მუთ კაცობრიობას მალას ჯგირ მომავალს ქუმუღანს. თეწკუმა ართო, ბიბლიაშე ჯგირო იძირე, მუნერ მოჸოროფე რე ჩქინ ზეციერ მუმა, იეჰოვა (ფსალმ. 86:15).
თითოულს შხვადოშხვა მიზეზ მიღნა, მუშენ ვაფასენთ ღორონთიშ სიტყვას. მარა ნამდვილო ქუვოძირანქო, ნამდა ვაფასენქ თე ძვირფას ძღვინს? ქობკითხულენქო თის ირდღას დო ქიგმიბრინუანქო ნაკითხირს ცხოვრებას? ჩქინ საქციელით შემლებნა ვოძირათ, ნამდა ფსალმუნმაბირეცალო ბგინაფლენთ დუდის, ნამუქით თქუ: „მუჭო მიჸორს სქან კანონ!“ (ფსალმ. 119:97).
ქუჯინით ვიდეოს „„თინეფ აფასენდეს ბიბლიას — ნაწყვეტი (უილიამ ტინდალი)“. უკულ ქუპასუხით თუდო მოჩამილ კითხვეფს:
მუშენ გინოჭყვიდ უილიამ ტინდალქ გეგნოთარგმნუკო ბიბლიაშ გარკვეულ ნაწილ?
მუშენ რე მნიშვნელოვან თი ფაქტი, ნამდა თიქ ირფელ გაკეთ ბიბლიაშ ოთარგმნალო?
მუჭო გინიღეს ტინდალიშ ბიბლიაშ ასლეფ ინგლისშა?
მუჭო შემლებნა ვოძირათ, ნამდა ვაფასენთ ღორონთიშ სიტყვას?