მართალ რე, პასექ ვემუთითენდ გოშინაშ ონჯუაშა, მარა თიშ ნამთინე მხარეს მნიშვნელობა უღჷ ჩქინო. მაგალთო, მოციქულ პავლექ იესო მიშინუ მუჭოთ „ჩქინ პასექი“ (1 კორ. 5:7). კირიბიშ ზისხირცალო, ნამუთ კარეფიშ წირთხის მიკუსუდ, გინასქილიდუ ბრელიშ სიცოცხლენ, თეშ იესოშ ზისხირჷ ხოლო გინასქილიდუანს ბრელიშ სიცოცხლეს (გამ. 12:12, 13). თეს გეძინელჷ, პასექიშ კირიბის, ძვალს ვეგნუტახუნდეს. თეგვარო, იესოს ხოლო ვაფუდ ნამთინ ძვალ გინოტახილჷ, თიშ უმკუჯინუო, ნამდა თეცალ დასაჯებაშ დროს თაშ ორთუდეს (გამ. 12:46; იოან. 19:31—33, 36).