ქოიჩქუდესო?
მუ დანიშნულება უღდეს ბიბლიურ დროს მართველეფს?
ბიბლიურ დროს, მართველ განაგენდჷ ბატონიშ ჸუდეს დო ქონებას. ებრაულ დო ბერძნულ სიტყვეფ, ნამუთ ნათარგმნა რე მუჭოთ „მართველ“ შილებე ნიშნენდას ზედამხედველს ვარდა ჸუდეშ გამგებელს.
მუჟამსით პატრიარქ იაკობიშ სქუა, იოსებ ეგვიპტეს მონა რდუ, თიქ მუშ ბატონიშ ჸუდეშ მართველო გინირთჷ. თეს გეძინელ, თე ეგვიპტელ ბატონქ „ირფელ იოსების ჩაბარ“ (დაბ. 39:2—6). უმოს გვიანო, მუჟამსით იოსებიქ ეგვიპტეს ძალიერ მართველო გინირთ, თიქ მუშ ჸუდეს ხოლო დანიშნჷ მართველ (დაბ. 44:4).
იესოშ დროს, თინეფ, მიდგას დიხეფ უღდეს, ხშირ შემთხვევას ქალაქის, მუნეფიშ დიხეფშე შორს ცხოვრენდეს. თინეფ მართველს გიორინუანდეს, ნამდა მუნეფიშ ფერმას ირდღაშიან საქმეეფს ქიმკაჯინესკო დო თექ მუშენდუნ თი კათას უხემძღვანელესკო.
მუნერ პიროვნებეფს ანიშნენდეს მართველეფო? პირველ საუკუნეშ რომაელ მაჭარალ კოლუმელა იჩიებუდ, ნამდა მონას, ნამუთ მართველო დენიშნებუდ საქმეშ კეთება ჯგირო ოკო უჩქუდკო. თეს გეძინელ, თიქ ოკო დერწმუნკო, ნამდა მუშეფ ჯგირო ასრულენდეს მუნეფიშ საქმეს, მარა მართველქ თე დროს ძალაუფლება გლახათ ოკო ვეგმირინუკო. თე რომაელ მაჭარალქ თინა ხოლო თქუ, ნამდა მუთ არძაშ უმოს მნიშვნელოვან რდუ, მართველს ოკო ვა უფიქრებუდკო, ნამდა ირფელ უჩქუდ; თინა ახალ მუდგარენეფიშ გურაფაშო ირიათო მზათ ოკო ჸოფედკო.
ღორონთიშ სიტყვა გიმირინუანს მართველიშ დო თიშ საქმიანობაშ მაგალითის, ნამთინე საქმეშ ეიოჭარალო, ნამუთ ქრისტიანულ კრებას რე. მაგალთო, მოციქულ პეტრექ თანაქრისტიანეფს ელუჩ, ღორონთშე მოჩამილ უნარეფ გეგმირინესკო თიშო, ნამდა ემსახურესკო „ართიანს, მუჭოთ ღორონთიშ ბრელნერო გიმორჩქინელ ჭყოლოფაშ ჯგირ მართველეფ“ (1 პეტ. 4:10).
იესოქ ხოლო გიმირინუ მართველიშ მაგალით, ნამუთ ენოჭარილ რე ლუკაშ 16:1—8-ს. თეს გეძინელ, მუჟამსით იესო მუშ გამეფებაშ ნიშანიშ გურშენ იჩიებუდ, თიქ დარწმუნ მუშ მიმაჸუნალეფ, ნამდა დანიშნენდჷ „ართგურ დო გონიერ მონას“, შხვა სიტყვეფით ქოფთქუათინ „ართგურ მართველს“. თე მართველიშ მთავარ დანიშნულება თინა იჸუაფუდ, ნამდა იესოშ მიმაჸუნალეფშა „ბოლო დღალეფს“ ქიმუჩამუდკო სულიერ საზრდო (მათ. 24:45—47; ლუკ. 12:42). ჩქი მარდულეფ ვორეთ, ნამდა მთელ მსოფლიო მაშტაბით შემლებნა მიბღათ ართგურ მართველიშ მომზადებულ პუბლიკაციეფ, ნამუთ რწმენას მიმანგარენა.