ᲒᲐᲙᲕᲔᲗᲘᲚ 14
მონა, ნამუთ ომორჩილუდ ღორონთის
იაკობიშ ართ-ართ უკლაშ სქუა რდჷ იოსებ. თიშ ჯიმალეფ ორწყედეს, ნამდა იაკობის სქუალეფ შქას არძაშ უმოსო იოსებ უჸორდჷ. სქან აზრით, მუს ფიქრენდეს თეშე იოსებიშ ჯიმალეფ? თინეფს ონჯარუდეს იოსებიშ დო ჯოგუდეს თინა. იოსების მუსხირენ უცნაურ სიზმარქ ქიგიაძირ დო მუშ ჯიმალეფს ქეჩუ თინეფიშ გურშენ. თე სიზმარეფიშ მორჩქილაფაშ უკულ თიშ ჯიმალეფქ იფიქრეს, ნამდა ართ დღასით თიშა აჸიდეს ომოინალებერ. ათეშენ ხოლო უმოსო გიჯოგუეს თინა.
ართ დღას, მუჟამსით იოსებიშ ჯიმალეფ ქალაქ შექემიშ გოხოლუას შხურეფს ჭყიშანდეს, იაკობიქ ამბეშ გაგებელო იოსებ მიდაშქვჷ თინეფშა. იოსებიშ ჯიმალეფქ შორშე ქოძირეს თინა დო ართიანს გეგნურაგადუეს: ქუჯინით, სიზმარა მოურს. მორთ დოპჸვილათ! თინეფქ ოჭოფეს იოსებ დო ტომბა ნთხორილს ქენაჸათეს. მარა ართ-ართ ჯიმაქ, იუდაქ, თინეფს უწუ, ვა პჸვილათ დო მონათ გეგმოფჩათია. თაშ ნამდა, ეგვიპტეშა მიმაულარ მიდიანელ ვაჭარეფს 20 ვარჩხილშა ქიმეჸიდეს იოსებ.
უკულ იოსებიშ ჯიმალეფქ თიშ გინაქუნალ თხაშ ზისხირს გეულუეს, მუნეფიშ მუმას მიდუჯღონეს დო ქიმუჩინეს: თენა სქან სქუაშ გინაქუნალ ვა რენო?! იაკობიქ იფიქრჷ, ნამდა იოსებ ტყარ ცხოველქ გეკოჭკუმ. თე ამბექ იაკობის თიშმანწარაქ აჸუ, ნამდა მითინს ვეშიალებუ თიშა გურიშექექაფაქ.
ეგვიპტეს იოსებ სახელმწიფო მოხელეს ქიმეჸიდეს, ნამდგას ფოტიფარ ჯოხოდ. მარა იეჰოვას ვემუტებ იოსებ. ფოტიფარქ ქოძირ, ნამდა იოსებ ჯგირო ორთუდ მუშ საქმეს დო შილებედ თიშ ნდობა. თაშ ნამდა, მალას ფოტიფარქ მთელ მუშ ქონება თის ჩაბარ.
იოსებ მანგარ ჯგირ მეჯინაშ დო ძალიერ ხოლო რდჷ. ფოტიფარიშ ოსურს თოლშა ქუმუოლ თიქ დო ირდღას ურაგადუდ, ჩქიმწკუმა ქიდინჯირია. სქან აზრით, მუჭო მიქცუ იოსებიქ? თიქ ვა დაჸუნ ფოტიფარიშ ოსურს დო უწუ: ვარ! თენა სწორ ვა რე. ჩქიმ ბატონ მონდჷ; სი თიშ ოსურ რექჷ. სქანწკუმა ქიდიმნჯირუქ-და, ღორონთის შეფცოდენქ!
ართ დღას ფოტიფარიშ ოსურქ ეცად, ძალით ქელენჯირუკო თინა. თიქ იოსების ბარგის ხე ქოქანჩჷ, მარა იოსებიქ ინტჷ. ფოტიფარქ ჸუდეშა დირთუნ, მუშ ოსურქ დაღორ თინა დო უწუ, ნამდა იოსებიქ თიწკუმა დონჯირა მინდომ. ფოტიფარქ თენა ქიმირჩქილუნ, მანგარო გერისხჷ დო იოსებ ციხეს ქიმთახუნაფუ. მარა იეჰოვას ვა გოჭყოლად იოსებ.
„თანდაბლურო დემორჩილით ღორონთიშ ძალიერ ხეს, ნამდა მუშ დროს ქიმერჩან დიდება“ (1 პეტრე 5:6).