Luca
2 Par lu, saria meio picar su nel so còl un sasso de molin e esser trato do nel mar de che far strabucar un de questi picinini. 5 Alora i apòstoli i ga dito al Signor: “Dane pi fede.” 6 Alora, el Signor el ghe ga dito: “Se la vostra fede la fusse granda come un grano de mostarda, valtri ndarissi dir a questa pianta de more: ‘Cavete su de lì, e impiantate nel mar!’ e ela la ndaria obedirve. 10 Dela medèsima maniera, quando valtri fé le cose che sì stati scoliesti par far, podé dir: “Semo schiavi sensa valor. Quel che ghemo fato l’è quel che gaveino de far.” 11 Intanto che Gesù l’era drio ndar a Gerusalen, lu el ga passà intrà Samaria e Galilea. 12 Quando l’è ndà rento una pìcola cità, diése òmini con lepra i ze ndati catarlo, ma i ze restadi distante. 13 Lori i ga parlà forte: “Gesù, Istrutor, gàpia misericòrdia de noantri!” 14 Quando Gesù li ga visto, el ghe ga dito: “Ndé e mostreve ai sasserdoti.” Intanto che i era drio ndar, i ze stati curadi. 15 Quando un de lori el se ga nicorto che l’era stà curà, l’è tornà indrio e el ga lodà a Dio in alta voce. 16 Lu el se ga indenocià cola fàcia par tera davanti a Gesù e el ghe ga ringrassià. Lu l’era samaritano. 17 Gesù el ghe ga dito: “Tuti i diese i ze stati curadi, mia vera? Alora, ndove zeli i atri nove? 18 De tuti quei che i ze stati curadi sol questo omo che l’è de nantra nassion l’è tornà par lodar a Dio?” 19 Alora, el ghe ga dito: “Levate su e va. La to fede la te ga fato restar meio.” 20 I farisei i ghe ga domandà quando vegnaria el Regno de Dio, e lu el ghe ga rispondesto: Gnanca tuti i podarà veder de maniera ciara quando el Regno de Dio el vien, 30 E sucederà la medèsima roba nel giorno che el Fiol del omo el sarà rivelà.