Başka bir Babil kralı da Med Darius’tu. Darius, Daniel’in özel biri olduğunu fark etti ve onu ülkesindeki en önemli adamların başına getirdi. Bu adamlar Daniel’i kıskanıyordu. Bu yüzden ondan kurtulmak istediler. Daniel’in her gün, günde üç kere Yehova’ya dua ettiğini biliyorlardı. Bu nedenle Darius’a şöyle dediler: “Ey kral, senden başka hiç kimseye dua edilmemesi için bir kanun çıkarılsın. Bu kanuna uymayıp başka birine dua eden olursa, aslanlarla dolu bir çukura atılsın.” Darius bu fikri beğendi ve kanunu imzaladı.

Daniel bu yeni kanunu duyar duymaz evine gitti. Açık duran penceresinin önünde diz çöküp Yehova’ya dua etti. Onu kıskanan adamlar aniden eve girdiler ve onu dua ederken gördüler. Hemen Darius’a gidip şöyle dediler: “Daniel sana itaat etmiyor. Her gün üç kere kendi Tanrısına dua ediyor.” Darius Daniel’i seviyordu ve ölmesini istemiyordu. Bütün gün onu nasıl kurtarabileceğini düşündü ama hiçbir yol bulamadı. Çünkü kral bir kanunu imzaladıktan sonra artık onu bir daha değiştiremezdi. Kral, Daniel’in vahşi aslanlarla dolu bir çukura atılmasını emretmek zorunda kaldı.

Darius Daniel için o kadar endişeliydi ki, bütün gece uyuyamadı. Sabah erkenden aslanlar çukuruna koştu ve Daniel’e “Tanrın seni kurtardı mı?” diye seslendi.

O anda aşağıdan bir ses geldi. Bu Daniel’in sesiydi! Daniel Darius’a şöyle dedi: “Yehova’nın meleği aslanların ağzını kapattı. Bana hiç zarar vermediler.” Darius çok sevindi. Daniel’in çukurdan çıkarılmasını emretti. Daniel’in üzerinde tek bir çizik bile yoktu. Sonra kral, “Daniel’i suçlayan adamları çukura atın” diye emir verdi. Adamlar çukura atılır atılmaz aslanlar onları paramparça etti.

Sonra Kral Darius tüm halkına şu emrin bildirilmesini istedi: “Herkes Daniel’in Tanrısından korksun. O, Daniel’i aslanlardan kurtardı.”

Sen de Daniel gibi Yehova’ya her gün dua ediyor musun?

Ester, Pers şehri Susa’da yaşayan Yahudi bir kızdı. Ailesi, Nabukadnezar’ın uzun zaman önce Yeruşalim’den getirdiği ailelerdendi. Ester’i, kuzeni Mordekay yetiştirmişti. Mordekay, Pers Kralı Ahaşveroş’un hizmetkârıydı.

Kral Ahaşveroş yeni bir kraliçe seçecekti. Hizmetkârları ona ülkedeki en güzel kadınları getirdi. İçlerinde Ester de vardı. Kral tüm kadınların arasından kraliçe olması için Ester’i seçti. Ester Yahudi olduğunu kimseye söylemedi. Çünkü Mordekay böyle yapmasını istemişti.

Ülkedeki tüm yöneticilerin başında Haman adlı gururlu bir adam vardı. Haman, herkes önünde eğilsin istiyordu. Mordekay bunu yapmayı reddetti. Bu yüzden Haman çok sinirlendi ve onu öldürmek istedi. Haman Mordekay’ın Yahudi olduğunu öğrenince, ülkedeki bütün Yahudileri öldürmek için bir plan yaptı. Krala “Yahudiler çok tehlikeli, onları yok etmemiz lazım” dedi. Ahaşveroş da “İstediğin gibi yap” dedi ve ona kanun çıkarma hakkı verdi. Haman yeni bir kanun çıkardı. Bu kanuna göre halk, Adar ayının 13’ünde tüm Yahudileri öldürmeliydi. Yehova bütün bunları görüyordu.

Ester’in kanundan haberi yoktu. Bu yüzden Mordekay Ester’e bu kanunun bir kopyasını gönderip ona “Git ve kralla konuş” dedi. Ester de şöyle karşılık verdi: “Davet edilmeden kralın yanına gitmenin cezası ölümdür. Kral beni tam 30 gündür yanına çağırmadı. Ama ben yine de gideceğim. Asasını uzatırsa yaşarım, uzatmazsa da ölürüm.”

Ester sarayın avlusuna girdi. Kral onu görünce asasını uzattı. Ester yaklaşınca kral “Bir isteğin mi var?” diye sordu. O da şöyle karşılık verdi: “Sizi ve Haman’ı vereceğim ziyafete davet etmek istiyorum.” Yemekte Ester onları başka bir ziyafete daha davet etti. İkinci ziyafet sırasında kral tekrar “Bir isteğin mi var?” diye sordu. Ester “Beni ve halkımı öldürmek isteyen biri var. Lütfen bizi kurtar” dedi. Kral “Kim seni öldürmek istiyor?” diye sordu. Ester de “İşte bu kötü adam, Haman” diye cevap verdi. Ahaşveroş o kadar sinirlendi ki Haman’ı hemen öldürttü.

Fakat Haman’ın çıkardığı kanunu kral bile değiştiremezdi. Bu nedenle kral, Mordekay’ı yöneticilerin başına getirdi ve ona yeni bir kanun çıkarma hakkı verdi. Mordekay’ın çıkardığı kanun, Yahudilerin saldırıya uğradıklarında kendilerini savunmasına izin veriyordu. Yahudiler, Adar ayının 13’ünde düşmanlarını yendi. O günden sonra her yıl bu zaferi kutladılar.