Aram Kralı Ben-hadad, İsrail’e saldırmaya devam ediyordu. Fakat Elişa peygamber her seferinde İsrail kralını uyarıyor böylece kral kaçabiliyordu. Bunu öğrenen Ben-hadad Elişa’yı yakalamaya karar verdi. Elişa’nın Dotan şehrinde olduğunu haber alınca ordusunu oraya gönderdi.

Aram ordusu, gece Dotan’a geldi. Ertesi sabah Elişa’nın hizmetkârı dışarı çıktı ve büyük bir ordunun şehri kuşattığını gördü. Korku içinde “Elişa ne yapacağız?” diye bağırdı. Elişa şöyle cevap verdi: “Bizim yanımızda olanlar onların yanında olanlardan çok.” Yehova o anda hizmetkârın etrafındaki melek ordusunu görmesini sağladı. Şehrin çevresindeki bütün dağlar ateşten savaş arabalarıyla ve atlarla doluydu.

Aram ordusu Elişa’yı yakalamaya çalışınca Elişa şöyle dua etti: “Yehova lütfen onların gözlerini kör et.” Yehova o anda ilginç bir şey yaptı. Askerler hâlâ görebiliyordu ama nerede olduklarını anlayamıyorlardı. O zaman Elişa askerlere şöyle dedi: “Yanlış şehre gelmişsiniz. Beni takip edin, sizi aradığınız adama götüreyim.” Askerler Elişa’yı takip ederek İsrail kralının yaşadığı Samiriye’ye kadar gittiler.

Askerler nerede olduklarını çok geç fark ettiler. İsrail kralı, Elişa’ya “Onları öldüreyim mi?” diye sordu. Elişa bu fırsatı kullanıp, ona zarar vermek isteyenlerden öç aldı mı? Hayır. Elişa şöyle dedi: “Onları öldürme. Yemek ver yesinler, sonra da gitsinler.” Bunun üzerine kral onlar için büyük bir ziyafet verdi ve askerler evlerine döndü.

İzebel’in, kendisi kadar kötü yürekli bir kızı vardı. Adı Atalya’ydı. Atalya Yahuda kralıyla evliydi. Atalya’nın kocası ölünce yerine oğlu kral oldu. Sonra oğlu da öldü ve Atalya kraliçe olarak Yahuda’nın yönetimini ele geçirdi. Kimse yerine geçmesin diye tüm kraliyet soyunu yok etmeye çalıştı. Kendi torunlarını bile öldürdü. Herkes ondan korkuyordu.

Başkâhin Yehoyada ve karısı Yehoşeba, Kraliçe Atalya’nın yaptıklarının ne kadar yanlış olduğunun farkındaydı. Bu yüzden hayatlarını tehlikeye atarak Atalya’nın torunlarından birini kurtarıp sakladılar. Yehoaş adlı bu bebeği mabette büyüttüler.

Yehoyada, Yehoaş 7 yaşına gelince bütün yüzbaşıları ve Levioğullarını toplayıp onlara şöyle dedi: “Mabedin kapılarında durun ve kimseyi içeri almayın.” Sonra Yehoyada Yehoaş’ın başına bir taç koyarak onu Yahuda kralı ilan etti. Yahuda halkı “Yaşasın kral!” diye bağırmaya başladı.

Kraliçe Atalya kalabalığın gürültüsünü duyunca mabede koştu. Yeni kralı görünce “İhanet! İhanet!” diye bağırdı. Yüzbaşılar kötü kraliçeyi yakalayıp götürdüler ve öldürdüler. Peki Atalya yüzünden Yehova’dan uzaklaşan halka ne olacaktı?

Yehoyada halkın Yehova’yla bir ahit yapmasına yardım etti. Onlar sadece Yehova’ya ibadet etmeye söz verdi. Yehoyada, Baal tapınağını yıkmalarını ve putları paramparça etmelerini istedi. Sonra mabette hizmet etmeleri için kâhinleri ve Levioğullarını görevlendirdi. Bu sayede halk mabette yeniden ibadet edebilecekti. Yehoyada ayrıca, temiz durumda olmayan kişilerin içeri girmemesi için mabede kapı görevlileri yerleştirdi. Sonunda Yehoyada ve yüzbaşılar Yehoaş’ı saraya götürüp tahta oturttu. Yahuda halkı çok sevinçliydi. Artık kötü kraliçe Atalya ve Baal tapınması olmadan Yehova’ya ibadet edebileceklerdi. Yehoyada’nın cesaretinin birçok insana nasıl yardım ettiğini fark ettin mi?