Babil’e yakın bir yerde Ur adında bir şehir vardı. Bu şehirdeki insanlar sahte tanrılara tapınıyordu. Ancak orada, sadece Yehova’ya tapınan bir adam da yaşıyordu. Onun adı İbrahim’di.

Yehova İbrahim’e, “Evini ve akrabalarını bırak ve sana göstereceğim yere git” dedi. Sonra Tanrı İbrahim’e şu sözü verdi: “Senden büyük bir millet meydana gelecek. Dünyanın her yerinde birçok insana senin aracılığınla iyilikler yapacağım.”

İbrahim Yehova’nın onu nereye gönderdiğini bilmiyordu, fakat Yehova’ya güveniyordu. İbrahim, karısı Sara, babası Terah ve yeğeni Lût eşyalarını topladılar ve Yehova’ya itaat ederek hep birlikte uzun bir yolculuğa çıktılar.

Sonunda, Yehova’nın görmelerini istediği memlekete geldiler. Oraya vardıklarında İbrahim 75 yaşındaydı. Burası Kenan diyarı olarak adlandırılıyordu. Tanrı orada İbrahim’le konuştu ve ona şu sözü verdi: “Etrafında gördüğün bütün bu toprakları senin çocuklarına vereceğim.” Fakat İbrahim ve Sara yaşlıydı ve hiç çocukları yoktu. Peki bu durumda Yehova sözünü nasıl gerçekleştirecekti?

İbrahim ve Sara uzun yıllardır evliydi. Ur’daki rahat evlerini bırakmışlardı ve şimdi bir çadırda yaşıyorlardı. Ancak Sara bu durumdan şikâyetçi değildi, çünkü o Yehova’ya güveniyordu.

Sara bir çocuğunun olmasını o kadar çok istiyordu ki, İbrahim’e şöyle söyledi: “Eğer hizmetçim Hacer bir çocuk doğurursa, o benim de çocuğum gibi olur.” Sonra Hacer’in bir oğlu oldu. Onun adı İsmail’di.

Yıllar sonra İbrahim 99, Sara 89 yaşındayken üç tane adam onları ziyaret etti. İbrahim, bu adamları oradaki bir ağacın altına dinlenmeye çağırdı ve onlara yemek getirdi. Bu ziyaretçiler kimdi biliyor musun? Onlar meleklerdi. İbrahim’e, “Seneye bu zamanlarda senin ve karın Sara’nın bir oğlu olacak” dediler. Sara çadırın içinden konuşulanları dinliyordu. Kendi kendine güldü ve şöyle düşündü: “Çok yaşlıyım, bu yaşta gerçekten bir çocuğum olabilir mi?”

Ertesi yıl Yehova’nın meleğinin söz verdiği gibi Sara’nın bir oğlu oldu. İbrahim onun adını İshak koydu. Bu isim “gülmek” anlamına geliyordu.

İshak yaklaşık 5 yaşına gelmişti. Sara, İsmail’in İshak’la alay ettiğini fark ediyordu. Oğlunu korumak istediği için İbrahim’e gitti ve ondan Hacer’i ve İsmail’i uzağa göndermesini istedi. Başta İbrahim bunu yapmak istemedi. Ancak Yehova İbrahim’e şunları söyledi: “Sara’yı dinle. Ben, İsmail’le ilgileneceğim. Ama verdiğim sözleri gerçekleştirmek için onu değil, İshak’ı kullanacağım.”