Fidye Tanrı’nın Adaletini Yüceltir

ÂDEM ve Havva isyan ettikten sonra Yehova, topuğundan yaralanacak bir Soy meydana getirmekle ilgili amacını açıkladı (Tekvin 3:15). Tanrı’nın düşmanları, İsa Mesih’in direğe asılarak ölmesine neden olduklarında bu gerçekleşmiş oldu (Galatyalılar 3:13, 16). Kutsal ruh tarafından mucize yoluyla bir bakirenin rahmine yerleştirilen İsa kusursuz olarak doğdu. Bu nedenle onun dökülen kanı Âdem’den günah ve ölümü miras alan insanları özgür kılmak için fidye bedeli olarak kullanılabilirdi (Romalılar 5:12, 19).

Hiçbir şey, Mutlak Güce Sahip olan Yehova Tanrı’yı amaçlarını yerine getirmekten alıkoyamaz. Bu nedenle insan günaha düştükten sonra, fidye henüz ödenmemiş olsa da Tanrı ona ödenmiş gözüyle bakabilir ve vaatlerinin gerçekleşeceğine iman edenlerle yakınlık kurabilirdi. Bu, Âdem’in soyundan gelen Hanok, Nuh ve İbrahim gibi günahkâr insanların Tanrı’nın kutsallığına zarar vermeden O’nunla yürümelerini ve dost olmalarını mümkün kıldı (Tekvin 5:24; 6:9; Yakub 2:23).

Yehova’ya iman eden bazı insanlar ciddi günahlar işledi. Bunlardan biri Kral Davud’du. Belki şöyle sorabilirsiniz: “Nasıl olur da Davud Bat-şeba’yla zina yapıp, ardından da kocası Uriya’nın ölümüne neden olduktan sonra Yehova hâlâ onu desteklemeye devam eder?” Davud’un yürekten tövbe etmesi ve imanı bu konuda önemli bir etkendir (2. Samuel 11:1-17; 12:1-14). Tanrı, İsa Mesih’in gelecekte sağlayacağı fidyeye dayanarak, tövbe eden Davud’un günahlarını bağışlayabilir, yine de Kendi adaletini ve doğruluğunu koruyabilirdi (Mezmur 32:1, 2). Mukaddes Kitap bunu ispat etmek için İsa’nın fidyesinin en muhteşem başarısının ne olduğunu şu sözlerle gösterir: “Tanrı geçmişte . . . . günahları bağışlarken, bunu şimdiki dönemde Kendi doğruluğunu göstermek üzere yapmıştı” (Romalılar 3:25, 26).

Evet insanlık, İsa’nın kanının değeri sayesinde harika yararlar elde ediyor. Tövbe eden günahkâr insanlar fidye sayesinde Tanrı’yla dost olabilirler. Ayrıca fidye Tanrı’nın yeni dünyasında ölülerin diriltilmesi için bir kapı açıyor. Tanrı’nın sadık hizmetkârları İsa’nın fidyeyi ödemesinden önce ölmüş olsalar da bu dirilmeden yararlanacaklar. Doğru bilgiye sahip olmadan ölen, Tanrı’nın birçok düşmanı bile Mesih’in fidyesinden yararlanacak, çünkü “doğru olanlar da olmayanlar da diriltilecektir” (Elçilerin İşleri 24:15). Tanrı o zaman tüm itaatli insanları sonsuz yaşamla ödüllendirecek (Yuhanna 3:36). İsa şunları söyledi: “Tanrı dünyayı öyle sevdi ki, biricik oğlunu verdi; ona iman eden hiç kimse yok olmasın, hepsi sonsuz yaşama sahip olsun diye bunu yaptı” (Yuhanna 3:16). Tanrı’nın fidye düzenlemesi sayesinde insanlık tüm bu nimetlerden yararlanabilecek.

Ancak fidyeyle ilgili en önemli şey, bize sağlayacağı yararlar değildir. Mesih’in fidyesinin Yehova’nın ismi için gerçekleştirdikleri çok daha önemlidir. Fidye, Yehova’nın, temizliğini ve kutsallığını kaybetmeden günahkâr insanlarla ilgilenebilen kusursuz bir adalet Tanrısı olduğunu kanıtlar. Eğer Tanrı fidye sağlamayı amaçlamasaydı Âdem’in soyundan gelen hiç kimse, Hanok, Nuh ve İbrahim bile Yehova’nın yolunda yürüyemez ya da O’nun dostu olamazdı. Bunun farkında olan mezmur yazarı şunları yazmıştı: “Eğer fesatları hesaba alırsan, ey Yehova, ya Rab, kim durabilir?” (Mezmur 130:3). Bu nedenle sevgili Oğlunu gönderdiği için Yehova’ya ve yaşamını bizim için istekle fidye olarak verdiği için İsa’ya ne kadar şükretsek azdır! (Markos 10:45).

İyi Davranışların Sonucu

JAPONYA’NIN güneyindeki küçük bir adada yaşayan bir anne ve üç küçük çocuğu Yehova’nın Şahitleriyle Mukaddes Kitabı incelemeye başladı. Bunun üzerine, bu ücra ve çok tutucu bölgede yaşayan komşular, anneyi her gördüklerinde o yokmuş gibi davranmaya başladılar. Anne, “Asıl üzücü olan, beni görmezlikten gelmelerinden çok, eşime ve çocuklarıma olan soğuk davranışlarıydı” dedi. Yine de o, çocuklarına “Yehova için komşularımıza selam vermeye devam etmeliyiz” dedi (Matta 5:47, 48).

Anne, evde çocuklarına başkalarının davranışlarına bakmaksızın insanlara terbiyeli davranmalarını öğretmişti. Çocuklar, anne ve babasıyla düzenli olarak kaplıcalara giderlerdi. Onlar bu yolculuk sırasında, arabanın içinde insanlara nasıl selam verecekleriyle ilgili alıştırma yapıyorlardı. Çocuklar binadan içeri girdiklerinde daima güler yüzle “Koniçiva!”, yani “İyi günler!” derlerdi. Komşular soğuk davranmaya devam ettiği halde, aile karşılaştığı herkese sabırla selam vermeyi sürdürdü. Çocukların iyi davranışları insanların gözünden kaçmadı.

Sonunda, komşular da bir bir “Koniçiva” diye karşılık vermeye başladı. İki yılın sonunda, şehirdeki hemen hemen herkes ailenin selamına karşılık veriyordu. Üstelik komşular birbirlerine de selam vermeye ve daha da dostça davranmaya başladılar. Belediye başkan yardımcısı, bu değişiklikte oynadıkları rol için çocuklara olan takdirini göstermek istedi. Fakat anneleri, onların sadece İsa’nın takipçilerinin yapması gerekeni yaptığını söyledi. Daha sonra adada yapılan bir konuşma yarışmasında, oğullarından biri, verilen tepkiye bakmaksızın başkalarına nazikçe selam vermek konusunda annesinin aileyi nasıl eğittiğini anlattı. Onun konuşması birincilik ödülü aldı ve yerel gazetede yayımlandı. Bugün bu aile, İsa’nın takipçilerine özgü ilkeleri uygulamanın böyle iyi sonuçlar vermesinden çok memnun. Ne de olsa, dostça davranan insanlara iyi haberi duyurmak çok daha kolay.