Kore’de Yıllar Boyunca Yaşanan Büyük Değişiklikler

Anlatan, Chong-il Park

“Seni korkak! Savaşta ölmekten korkuyorsun. Dininin, vicdanının arkasına saklanarak askerlikten kaçmaya çalışıyorsun.” Bundan 55 yıldan fazla zaman önce, Haziran 1953’te Karşı İstihbarat Birlikleri’nin (KİB) başındaki yüzbaşı, önüne çıkarıldığımda beni bu şekilde suçladı.

BU OLAY Kore Savaşı sırasında gerçekleşti. Yüzbaşı daha sonra bir tabanca çıkarıp masanın üzerine koydu. “Savaşta değil burada öleceksin” dedi. “İstersen bir daha düşün!”

Kararlılıkla “Hayır” diye cevap verdim. Bunun üzerine yüzbaşı, bir subay çağırdı ve idam edilmem için gereken hazırlığın yapılmasını emretti.

Bu durumla karşı karşıya olmamın nedeni askere çağrılmış fakat orduda hizmet etmeyi reddetmiş olmamdı. Orada beklerken yüzbaşıya hayatımı Tanrı’ya adadığımı ve Tanrı’ya hizmet etmek dışında herhangi bir şey için hayatımı feda etmemin yanlış olduğuna inandığımı söyledim. Birkaç dakika sessizlik oldu. Çok geçmeden subay geri döndü ve idamım için her şeyin hazır olduğunu bildirdi.

Güney Kore’deki insanların çoğu, herhangi bir hükümetin askeri harekâtına katılmakla ilgili tarafsız tavrımızı bilmek şöyle dursun, Yehova’nın Şahitleri hakkında bile çok az şey biliyorlardı.

1953 yılının Ocak ayında New York’taki Gilead Okulu’ndan aldığım mektup beni çok heyecanlandırdı. Eğitim için davet ediliyordum. Uçuş için rezervasyon yaptırdıktan sonra Kore hükümetinin bir bürosundan, askerlik yoklamamı yaptırmak üzere çağrıldım.

Ölümle Burun Buruna

Askerlik şubesine gittiğimde bir subaya tarafsız tavrımı anlattım ve orduya katılmayı kabul edemeyeceğimi söyledim. Bunun üzerine Komünist olup olmadığıma karar verilmesi için beni KİB’ye gönderdi. İşte o zaman daha önce anlattığım şekilde ölümle burun buruna geldim. Fakat yüzbaşı beni vurmak yerine aniden ayağa kalktı ve subaylardan birine kalın bir sopa vererek ona beni dövmesini emretti. Korkunç bir acı duydum ama dayanabildiğim için mutluydum.

KİB beni askerlik şubesine geri gönderdi. Oradaki subaylar inançlarımı umursamayıp keyfi davranarak bana bir askeri kimlik numarası verdiler ve beni Kore’nin anakarasına yakın Çecu Adası’ndaki askeri eğitim merkezine naklettiler. Ertesi sabah ben de dahil yeni askerlerin yemin törenine katılması gerekiyordu. Bunu yapmayı reddettim. Sonuç olarak yargılandım ve üç yıl hapis cezasına mahkûm edildim.

Binlerce Kişi Sadakatini Koruyor

Görevli vaiz olarak eğitim görmek üzere yola çıkmam gereken gün, tepemizde uçan bir uçak gördüm. Bu, aslında benim bineceğim uçaktı. Gilead’a gidemediğim için üzülmektense Yehova’ya sadakatimi koruduğum için büyük bir huzur hissediyordum. Aslında askerlik hizmetini reddeden tek Koreli Şahit ben değilim. Sonraki yıllarda 13.000’den fazla Şahit benzer bir tavır sergiledi. Onlar Kore cezaevlerinde toplam 26.000’den fazla yıl geçirdiler.

1953’te askeri mahkemede yargılandığımda, Kore hükümeti vicdani reddin nasıl bir şey olduğunu anlamamıştı. Bazılarımız Komünist olmakla suçlanmış, bazı iman kardeşlerimiz de ölesiye dövülmüştü. Gençken vicdani redden dolayı hapse atılanlar oğullarının, hatta torunlarının bile aynı nedenle hapse girdiğini gördüler.

Son birkaç yıldır medya, Yehova’nın Şahitlerinin vicdani nedenlerle herhangi bir ülkenin askeri işlerine katılmamasıyla ilgili olaylara yer veriyor ve bunlar genel olarak olumlu haberlerdir. Hatta vicdani retçi bir Şahidi mahkemeye veren bir avukat, yaptıklarından dolayı açık bir mektup yoluyla özür diledi ve bu mektup tanınmış bir dergide yayımlandı.

Vicdani ret hakkımıza diğer birçok ülkede olduğu gibi Güney Kore’de de saygı duyulacağını ümit ediyorum. Güney Kore yetkililerinin benimki gibi inançlara sahip bireyleri kabul ederek genç vicdani retçileri hapse yollamayacağı bir zamanın gelmesi ve böylece ‘sakin ve huzurlu bir yaşam sürebilmemiz’ için dua ediyorum (1. Timoteos 2:1, 2).

[Sayfa 14’teki pasaj]

Koreli Şahitler askerlik hizmetini yapmayı reddettikleri için 26.000 yıl hapis yattılar