Aynı yıl, ailemiz iyi haberi duyurmak için 80.000 Çinlinin yaşadığı Cakarta’ya taşındı. Annem, Felix ve ben öncü olarak tam gün hizmet etmeye başladık. Bandung, Surabaya ve başka yerlerde de iyi haberi duyurdum. Genelde duyuru işine tek başıma çıkıyordum. Gençtim, gücüm yerindeydi ve Tanrı’ya hizmet etmekten mutluluk duyuyordum.

1943 yılında André ile evlendim; o, gür sesiyle dikkat çeken, korkusuz bir öncüydü. Birlikte tüm Cava adasındaki Şahitlere Kutsal Kitaba dayalı yayınları gizlice ulaştırıyorduk. Yakalanmamız işkence ve ölüm demekti. Birçok kez kıl payı kurtulduk.

Mayıs 1948’de şiddet olayları azaldığında, André’yle birlikte tekrar öncülüğe başladık; o sıralar Endonezya’da bizden başka öncü yoktu.