11-13. (a) Eyüp’ün hangi sözleri tartışmayı başlattı? (b) Elifaz hangi suçlamada bulundu? (c) Eyüp ona nasıl karşılık verdi?

¹¹ Tartışmanın birinci turu (3:1–14:22). İbranice metinde bu noktadan sonra olaylar muhteşem bir şiir şeklinde anlatılır. Eyüp doğduğu güne lanetler yağdırır ve Tanrı’nın hâlâ yaşamasına neden izin verdiğini merak eder.

¹² Eyüp’ün bu sözleri üzerine Elifaz onu doğruluk yolundan ayrılmakla suçlar. “Dürüst insanın yok olduğu nerede görülmüş?” der (4:7). Sonra bir gece görüntüsünde duyduğu sesten söz eder; bu ses Tanrı’nın Kendi hizmetkârlarına, özellikle de topraktan yaratılmış olanlara güvenmediğini söylemiştir. Elifaz Eyüp’ün çektiği acıyı Mutlak Gücün Sahibinden gelen terbiye olarak niteler.

18, 19. (a) Elifaz tartışmanın ikinci turunu hangi alaylı sözlerle başlattı? (b) Eyüp arkadaşlarının sözde tesellisi hakkında ne düşünüyordu? (c) Eyüp hangi konuda Yehova’ya güveniyordu?

¹⁸ Tartışmanın ikinci turu (15:1–21:34). Elifaz ikinci kez söze başlar ve Eyüp’ün bilgisini aşağılamak amacıyla onun ‘karnını doğu rüzgârıyla doldurduğunu’ söyler (15:2). Bir kez daha ölümlü insanın, hatta kutsal meleklerin bile Yehova’nın güvenini kazanamayacağını öne sürerek Eyüp’ün doğru bir insan olduğu iddiasıyla alay eder. Elifaz imalı sözlerle Eyüp’ü Tanrı’dan üstün çıkmaya çalışan, O’nu terk etmiş, rüşvetçi ve hilekâr biri olmakla suçlar.

24, 25. (a) Elifaz üstünlük taslayarak Eyüp’e nasıl iftira attı? (b) Eyüp onu nasıl yalanladı? Sonra nasıl meydan okudu?

²⁴ Tartışmanın üçüncü turu (22:1–25:6). Elifaz Eyüp’ün Tanrı’nın önünde temiz olduğu iddiasıyla alay ederek tekrar acımasızca saldırır. Eyüp’ün kötü biri olduğunu, yoksulları sömürdüğünü, açlardan ekmeğini esirgediğini, dul ve yetimlere kötü muamele ettiğini iddia ederek iftiralar atar. Elifaz Eyüp’ün özel yaşamında aslında söylediği gibi temiz bir insan olmadığını iddia eder ve bu yüzden böyle kötü bir duruma düştüğünü söyler. Tekrar ‘Eğer sen Mutlak Gücün Sahibine dönersen seni dinler’ diye öğüt verir (22:23, 27).