kitabının İbranice kutsal metinler listesinde Hoşea ve Amos arasında yer alması da kitabın daha erken bir dönemde yazıldığını doğrular.

Hakikiliği. Yahudiler, Yoel kitabının kutsal metinler listesine ait olup olmadığından şüphe etmediler ve onu “küçük” peygamberler arasında ikinci sıraya koydular. Yoel kitabı, Kutsal Yazıların diğer kitapları ile arasındaki birçok paralellikten açıkça görülebildiği gibi, Mukaddes Kitabın geri kalan kısmıyla da tam anlamıyla uyum içindedir. (Yoel 2:2 ile Tsefanya 1:14, 15’i; Yoel 2:4, 5, 10 ile Vahiy 9:2, 7-9’u; Yoel 2:11 ile Malaki 4:5’i; Yoel 2:12 ile Yeremya 4:1’i; Yoel 2:13 ile Çıkış 34:6, Sayılar 14:18, Mezmur 86:15 ve 106:45’i; Yoel 2:31 ile İşaya 13:9, 10, Matta 24:29, 30 ve Vahiy 6:12-17’yi karşılaştırın.) Yoel’in peygamberliklerinin gerçekleşmesi bu kitabın hakikiliğini doğrulayan bir başka kanıttır. Örneğin önceden bildirildiği gibi Yehova Sur, Filistin ve Edom’a hüküm verdi. (Yoel 3:4,19; ayrıntılar için Insight kitabından EDOM, EDOMITES, PHILISTIA, PHILISTINES; TYRE başlıklarına bakın.) MÖ 33 yılının Pentikost gününde resul Petrus, İsa Mesih’in öğrencilerinin üzerine Tanrı’nın ruhunun dökülmesinin Yoel’in peygamberliğinin bir gerçekleşmesi olduğunu gösterdi. (Yoel 2:28-32; Resullerin İşleri 2:17-21) Daha sonra resul Pavlus, Yoel 2:32’de kayıtlı peygamberlik sözlerini, Yehova’yı imanla çağıran Yahudiler ve Yahudi olmayanlar için kullandı.—Romalılar 10:12, 13.

Amos Kitabı

İBRANİCE Kutsal Yazıların bu kitabında kayıtlı olan peygamberlik, öncelikle kuzeydeki İsrail krallığına yönelikti. Anlaşıldığı kadarıyla bu peygamberlik ilk olarak, krallık dönemleri MÖ 829 ile yaklaşık 804 yılları arasında çakışan İsrail kralı II. Yeroboam ile Yahuda kralı Uzziya’nın saltanatı sırasında sözlü olarak verildi. (Amos 1:1) MÖ 804 civarında, tahminen, peygamber Yahuda’ya döndükten sonra kaleme alındı. (Peygamber hakkında daha fazla ayrıntı için Insight kitabında AMOS başlığı altındaki 1. maddeye bakın.)

Bu kitabın Kutsal Yazıların bir parçası olduğundan veya Mukaddes Kitaptaki yerinin doğruluğundan hiç kuşku duyulmamıştır. Amos kitabı eski zamanlardan beri Yahudiler tarafından kabul edilmiştir ve ilk Hıristiyanların kataloglarında bu kitaba rastlanır. MS ikinci yüzyılda yaşamış olan İustinos, Dialogue With Trypho, a Jew (böl. XXII) adlı eserinde Amos kitabından alıntılar yapmıştır. Yazarın Mukaddes Kitap tarihine ve Musa kanunlarına göndermelerinin gösterdiği gibi, Amos kitabı Mukaddes Yazıların tümüyle uyum içindedir. (Amos 1:11; 2:8-10; 4:11; 5:22, 25; 8:5) Birinci yüzyıldaki İsa’nın takipçileri, Amos kaydını ilham edilmiş Kutsal Yazıların bir kısmı olarak kabul etmiştir. Örneğin şehit olan İstefanos (Resullerin İşleri 7:42, 43; Amos 5:25-27) ve İsa’nın üvey kardeşi Yakub (Resullerin İşleri 15:13-19; Amos 9:11, 12) bu peygamberliklerden bazılarının gerçekleşmesine dikkat çektiler.

Başka tarihsel olaylar da peygamberin sözlerinin doğruluğunu kanıtlar. Amos tarafından kınanan tüm milletlerin, zamanı geldiğinde yok edilmiş olması tarihsel bir gerçektir. Örneğin savunması iyice güçlendirilmiş Samiriye şehri MÖ 740’ta kuşatılıp ele geçirildi ve Amos’un önceden bildirdiği gibi Asur ordusu orada oturanları ‘Şamın ötesine sürdü.’ (Amos 5:27, YÇ; II. Kırallar 17:5, 6) Benzer şekilde, güneydeki Yahuda da MÖ 607’de harap edildiğinde payına düşen cezayı aldı. (Amos 2:5) Hem İsrail’in hem de Yahuda’nın tutsak torunları anavatanlarını yeniden inşa etmek üzere MÖ 537’de geri döndüklerinde, Yehova’nın Amos aracılığıyla söyledikleri tam olarak yerine geldi.—Amos 9:14; Ezra 3:1.

Amos, zenginlerin şaşaalı lüksünü tarif ederken “fildişinden evler” ve “fildişi yataklar”dan söz eder. Mukaddes Kitap arkeolojisi de onun bu anlatımıyla yaşadığı dönemin koşullarını en iyi biçimde aktardığını doğrular. (Amos 3:15; 6:4) Bu arkeolojik bulgulardan bazıları hakkındaki