⁶ Pavlus, Titus’a ise şu sözleri yazdı: “Seni Girit’te bıraktım ki, yarım kalan işleri düzene koyup her şehirde cemaat ihtiyarlarının atanmasını sana söylediğim şekilde yapabilesin. Bunlar, suçlanacak yönü olmayan, tek kadınla evli adamlar olsun; arsız ve başına buyruk olmakla suçlanmayan, imanlı çocukları olsun. Çünkü cemaat gözetmeni, Tanrı’nın kullandığı bir kâhya olarak suçlanacak durumda olmamalı; kendini beğenmiş, çabuk öfkelenen, sarhoş olup olay çıkaran, vurup kıran, haksız kazanca düşkün biri olmamalı. Aksine, konuksever, iyiliksever, sağduyulu, doğruluktan ayrılmayan, vefalı, özdenetim sahibi biri olmalı. Öğretme sanatında Tanrı’nın güvenilir sözüne sıkıca bağlı kalmalı ki, sağlıklı öğretimle teşvik edebilsin ve karşı çıkanlara yanlışını gösterebilsin” (Titus 1:5-9).

⁹ Gözetmen olarak atanmaya yeterli kişilerin yaşamlarında hikmetli oldukları görülmeli. Eğer bir gözetmen evliyse Kutsal Kitabın evlilikle ilgili standartlarına bağlıdır, yani tek kadınla evli ve kendi ev halkını iyi yöneten biridir. Eğer bir gözetmenin kendisine tam bir ciddiyetle itaat eden, arsız ve başına buyruk olmakla suçlanmayan imanlı çocukları varsa, cemaatteki kişiler ona güvenle yaklaşarak aile hayatı veya Kutsal Kitaba uygun yaşamak konusunda öğüt ve tavsiye isteyebilir. Bir gözetmen ayıpsız olmalı ve suçlanacak durumda olmamalı, ayrıca cemaat dışındaki insanların bile hakkında olumlu konuştuğu biri olmalı. Cemaatin namını lekeleyebilecek hiçbir geçerli suçlamaya fırsat vermeyecek durumda olmalı. Yakın zamanda ciddi bir suç nedeniyle yanlışı gösterilmiş biri olmamalı. Cemaatteki herkes onu örnek almaya ve ruhi yaşamlarını ona emanet etmeye istekli olabilmeli (1. Kor. 11:1; 16:15, 16).

¹⁰ Bugün cemaatteki böyle yeterlik sahibi erkekler, geçmişte İsrail’deki “hikmetli, sağgörülü ve deneyimli” ihtiyarların üstlendiği gibi bir rol üstlenirler (Tekr. 1:13). İsa’nın takipçisi ihtiyarlar kusursuz değildir, ancak cemaatte ve toplumda dürüst, ahlaklı, Tanrı korkusuna sahip ve bir süredir Tanrısal ilkelere göre yaşadığı görülen kişilerdir. Suçlanamayacak durumda olmaları onların cemaat önünde rahatlıkla konuşmasını sağlar (Rom. 3:23).