5. Tekdire layık olmamak ne demektir?

⁵ Tekdire lâyık olmaması; dışarda olanlar tarafından kendisi hakkında iyi şahadet edilen ve suçlamadan uzak olması. (I. Timoteos 3:2, 7, 10; Titus 1:6, 7) İhtiyar veya hizmet-yardımcısı olarak tayin edilen ve bu mevkide hizmet edenler tekdire layık olmamalı, yani kusursuz olmalı; hakkında, yanlış bir davranış ve öğretimden dolayı tedip edilmesini gerektiren herhangi bir haklı suçlama bulunmamalı. Tabii, “sahte kardeşler” veya başkaları tarafından yapılan temelsiz suçlamalar bir erkeği tekdire layık duruma getirmez. Bir erkeği cemaatte hizmet etmekte yetersiz kılan, ancak Mukaddes Kitap standartlarına göre ispat edilebilen, keyfilikten uzak, ciddi suçlamalardır. (II. Korintoslular 11:26; I. Timoteos 5:19) Cemaatte tayin edilen birinin “siteme ve İblisin tuzağına düşmemesi için dışarda olanlar tarafından kendisine iyi şahadet edilmesi de lâzımdır.” Geçmişte ağır bir günah işleyen bir erkek, ancak bu utancı unutturacak biçimde örnek bir yaşam sürdürüp kendine iyi bir isim yaparsa tayin edilebilir.

9. Bir ihtiyar veya hizmet-yardımcısı alkollü içkiler konusunda neden dikkatli olmalıdır?

⁹ Sarhoş veya kavgacı olmaması. (I. Timoteos 3:3, 8; Titus 1:7) Bir hizmet-yardımcısı veya ihtiyar aşırı derecede alkol almamalıdır. Alkole bağımlı olan kimse düşünce ve duyguları üzerindeki kontrolünü yitirip, huzursuzluğa veya kavgalara neden olabilir. Bir birader kendini “çok şaraba” vermemeli, içkiyi alışkanlık haline getirmiş veya içkici biri olarak tanınmamalı. (Süleymanın Meselleri 23:20, 21, 29-35) Bir çobanlık ziyaretinde ölçüsüzlük yüzünden her şeyin bozulması ne denli acı olurdu! Eğer bir birader içki içecekse bile, bunu ibadetlere, tarla hizmetine veya başka kutsal hizmetlere katıldığı sırada yapmamalıdır.—Levililer 10:8-11; Hezekiel 44:21.

10. Neden parayı seven ve kötü kazanca tamah edenler ihtiyar veya hizmet-yardımcısı olmaya ehliyetli değildir?

¹⁰ Para sevgisi veya yakışıksız kazanca haris olmaması. (I. Timoteos 3:3, 8; Titus 1:7) Parayı sevenler ruhi yönden tehlikededir ve “tamahkârlar” Tanrı’nın Krallığını miras almayacaklardır. Buna göre, böyle erkekler ihtiyar veya hizmet-yardımcısı olmak için ehliyetli değildir. (I. Korintoslular 6:9, 10; I. Timoteos 6:9, 10) “Yakışıksız” olarak tercüme edilen Yunanca sözcüğün kökünün esas anlamı “utanç verici” demektir ve “kazanç” olarak tercüme edilen sözcük de herhangi bir kâr veya menfaat anlamına gelir. (Filipililer 1:22; 3:4-8) Gayet tabii, Tanrı’nın “koyunları”na dürüst davranmayacağını gösteren yapıda olan bir erkek, cemaat sorumlulukları için ehliyetli değildir. (Hezekiel 34:7-10; Resullerin İşleri 20:33-35; Yahuda 16) Tayin edilen bir erkeğin, kendisine parasal sorumluluklar emanet edildikten sonra, paranın bir kısmını çalmak iğvasına düşebileceğini düşünürsek, tavsiyeler yaparken ne kadar dikkatli olmak gerektiğini anlayabiliriz.—Yuhanna 12:4-6.

21. (a) Bir ihtiyarın vurucu olmadığı neden söylenebilir? (b) Makul olmak ne demektir? (c) Kavgacı olmamak ne anlama gelir?

²¹ Makul olup, vurucu ve kavgacı olmaması. (I. Timoteos 3:3; Titus 1:7) Barışçı olduğu için, bir ihtiyar insanları ne fiziksel olarak döver, ne de alaycı veya iğneleyici sözlerle onları korkutur. (II. Korintoslular 11:20 ile karşılaştır.) (Daha önceki “şaraba meyyal değil” ifadesi, sık sık çekişmelere yol açan alkolü kötüye kullanmaktan uzak durduğunu gösterir) O “makul” (veya “baş eğici”) olduğundan, otoriter, memnun edilmesi zor biri değildir; küçük meseleleri dava haline getirmez. (I. Korintoslular 9:12; Filipililer 4:5; I. Petrus 2:18) Bir ihtiyar kavgacı veya daima çekişen biri olmadığına göre, kavgaların önüne geçer ve “gazapta ağır”dır.—Titus 3:2; Yakub 1:19, 20.

22. Bir ihtiyarın kendini beğenen olmaması gerektiği gerçeğiyle ne kastediliyor?

²² Kendini beğenen olmaması. (Titus 1:7) Bu, harfi olarak “kendini memnun eden değil” anlamına gelir. (II. Petrus 2:10 ile karşılaştır.) Bir ihtiyar dogmatik olmamalı, fakat kendi yetenekleri konusunda alçakgönüllü bir tutuma sahip olmalıdır. Her şeyi başkasından daha iyi yaptığını düşünmez; sorumlulukları alçakgönüllü bir tarzda başka kişilerle paylaşır ve öğütçülerin çokluğunu takdir eder.—Sayılar 11:26-29; Süleymanın Meselleri 11:14; Romalılar 12:3, 16.