Bölüm 108
İsa’yı Tuzağa Düşüremiyorlar
İSA mabette öğretim veriyordu ve dinsel düşmanlarının kötülüğünü ortaya seren üç örneklemeyi henüz bitirmişti; bunun üzerine öfkeye kapılan Ferisiler, onu tuzağa düşürüp ağzından, tutuklanmasına yol açacak bir laf almak için aralarında görüştüler. Bir düzen kurup açığını yakalamaya çalışmaları için Hirodes taraftarlarıyla birlikte kendi öğrencilerini ona gönderdiler.
Bu adamlar, “Muallim biliriz ki, sen doğrusun, ve Allahın yolunu doğrulukla öğretirsin, ve kimseyi kayırmazsın; çünkü insanların şahsına bakmazsın. İmdi, bize söyle, sana nasıl görünür? Kaysere vergi vermek caiz mi yahut değil mi?” dediler.
İsa onların yaltaklanmalarına aldanmadı. ‘Hayır, bu vergiyi ödemek ne caizdir ne de doğrudur,’ dese, Roma’ya karşı kışkırtıcılıkla suçlanacağının farkındaydı. ‘Evet, bu vergiyi ödemeniz gerekiyor’ demesi durumundaysa, Roma boyunduruğu altında olmaktan hiç hoşlanmayan Yahudilerin nefretini kazanacaktı. Bu nedenle şu yanıtı verdi: “İkiyüzlüler, niçin beni deniyorsunuz? Bana vergi parasını gösterin.”
Ona parayı getirdiklerinde, “Bu suret ve yazı kimindir?” diye sordu.
“Kayserin,” diye yanıtladılar.
“Öyle ise, Kayserin şeylerini Kaysere, ve Allahın şeylerini Allaha ödeyin.” Adamlar İsa’nın ustalıkla verdiği yanıtı duyunca hayran kaldılar. Onu bırakıp gittiler.
Dirilmenin olmadığını söyleyen Sadukiler, Ferisilerin İsa aleyhine bir koz yakalayamadıklarını görünce ona yaklaşıp şöyle sordular: “Ey Muallim, Musa dedi: ‘Eğer bir adam çocuğu olmadan ölürse, kardeşi onun karısını alacak, ve kardeşine zürriyet yetiştirecektir.’ İmdi, bizde yedi kardeş vardı; birincisi evlendi ve öldü, ve zürriyeti olmadığından karısını kardeşine bıraktı. İkincisi ve üçüncüsü de, yedincisine kadar, öylece öldü. Hepsinden sonra da kadın öldü. İmdi, kıyamette kadın o yediden kimin karısı olacaktır? çünkü hepsi onu aldılar.”
İsa şu karşılığı verdi: “Siz şundan, kitapları ve Allahın kudretini bilmediğinizden sapıtmıyor musunuz? Zira ölülerden kıyam ettikleri vakit, ne evlenirler, ne de kocaya verilirler; ancak göklerde melekler gibidirler. Fakat ölülerin kıyam ettikleri meselesine gelince, Musanın kitabındaki Çalı fıkrasında Allahın ona: ‘Ben İbrahimin Allahı, İshakın Allahı, ve Yakubun Allahıyım,’ diye nasıl söylediğini okumadınız mı? O ölülerin değil, ancak yaşıyanların Allahıdır; siz çok sapıtıyorsunuz.”
Kalabalık, bir kez daha İsa’nın yanıtı karşısında şaşırıp kalmıştı. Yazıcılardan bazıları bile, “Muallim, sen iyi dedin” deme gereği duydu.
Ferisiler, İsa’nın Sadukileri susturduğunu görünce, grupça yanına geldiler. Aralarından bir yazıcı İsa’yı daha fazla denemek üzere, “Ey Muallim, şeriatte [en] büyük emir hangisidir?” diye sordu.
İsa’nın karşılığı şuydu: “Birincisi, ‘Dinle, ey İsrail; Allahımız Rab bir olan Rabdir. Ve Rab Allahını bütün yüreğinle, bütün canınla, bütün fikrinle, ve bütün kuvvetinle seveceksin.’ İkincisi bu: ‘Komşunu kendin gibi seveceksin.’ Bunlardan daha büyük başka emir yoktur.” Hatta şunu da ekledi: “Bütün şeriat ve peygamberler bu iki emre bağlıdır.”
Yazıcı, “çok iyi, Muallim, hakikat üzre dedin” diyerek aynı görüşte olduğunu belirtti. “O, birdir; ondan başkası yoktur; ve onu bütün yürekle, bütün anlayışla, bütün kuvvetle sevmek, ve komşuyu kendi gibi sevmek, bütün yakılan takdimelerden ve kurbanlardan üstündür.”
İsa, yazıcının akıllıca yanıt verdiğini fark ederek, ona “Allahın melekûtundan [krallığından] uzak değilsin” dedi.
İsa bu üç gün, yani pazar, pazartesi ve salı günleri boyunca mabette öğretim vermişti. Halk onu zevkle dinliyor, ancak dinsel liderler kendisini öldürmek istiyordu, yine de o ana dek girişimleri sonuçsuz kalmıştı. Matta 22:15-40; Markos 12:13-34; Luka 20:20-40.
▪ Ferisiler, İsa’yı tuzağa düşürmek üzere nasıl bir düzen kurdular; o, olumlu ya da olumsuz bir yanıt verseydi, sonuç ne olacaktı?
▪ İsa, Sadukilerin kendisini tuzağa düşürme girişimlerini nasıl boşa çıkardı?
▪ Ferisiler İsa’yı denemek üzere başka hangi girişimde bulundular, sonuç neydi?
▪ İsa, Yeruşalim’deki son hizmeti sırasında mabette kaç gün öğretim verdi, bunun etkisi neydi?