2. İsa, ciddi suçları ele alma konusunda Matta 18:15-17’de hangi öğüdü verdi?

² Mukaddes Kitap, birinin bize karşı günah işlemesi durumunda davranışımızın nasıl olması gerektiği gibi meselelerde bile, Tanrı’nın ne düşündüğünü anlamamızı sağlar. İsa, sonraları birer nazır olan resullerine “eğer kardeşin sana karşı günah işlerse, git, yalnız onunla senin aranda kabahatini kendisine göster; seni dinlerse, kardeşini kazandın” demişti. Burada sözü geçen günah, sadece insanın kişiliğini incitmeye yönelik bir davranış değil, sahtekârlık ya da iftira gibi ciddi bir suçtu. İsa, bu ilk adımla mesele halledilmezse ve tanıklar varsa, kendisine karşı günah işlenen kişinin, o günahın işlendiğini kanıtlamak üzere onları alıp günah işleyene tekrar gitmesini söylemişti. Acaba bu adım son çare midir? Hayır. “Eğer onları dinlemek istemezse, kiliseye (cemaate) söyle. Ve eğer kiliseyi de (cemaati de) dinlemek istemezse, o sana putperest (milletlerden biri gibi) ve vergi mültezimi gibi olsun.”—Matta 18:15-17.

3. İsa, tövbe etmeyen bir günahkârın “Milletlerden biri gibi ve vergi mültezimi gibi” olmasını söylediğinde ne demek istemişti?

³ Yahudi olan resuller, bir günahkâra “milletlerden biri gibi ve vergi mültezimi gibi” davranmanın ne demek olduğunu anlamışlardı. Yahudiler, milletlerden olan insanlarla ilişkide bulunmaktan kaçınır ve Roma’nın vergi mültezimliğini yapan Yahudileri hor görürlerdi.a (Yuhanna 4:9; Resullerin İşleri 10:28) Bu nedenle İsa, şakirtlerine cemaatin reddettiği bir günahkârla ilişkilerini kesmelerini öğütlemişti. Fakat acaba bu öğüt İsa’nın bazen vergi mültezimleriyle beraber bulunmasıyla nasıl bağdaşıyordu?