İsa, Yehova’nın insanlara duyduğu ilgiyi, bir çobanın koyunlarına duyduğu ilgiye benzeterek şöyle dedi: “Bir adamın yüz koyunu olsa ve onlardan biri yolunu şaşırsa, adam doksan dokuz koyunu dağda bırakıp yolunu şaşırmış olanı aramaya çıkmaz mı? Eğer onu bulursa, emin olun, yolunu şaşırmamış doksan dokuz koyunu için sevindiğinden daha çok onun için sevinir. Aynı şekilde, göklerdeki Babam da bu küçüklerden hiçbirinin yok olmasını istemez” (Matta 18:12-14). Yehova’nın Kendisine tapınan herkese gösterdiği şefkati İsa’nın nasıl tasvir ettiğini daha yakından görelim.

İsa bu örneği açıklarken, Tanrı’nın “bu küçüklerden hiçbirinin yok olmasını” istemediğini söyledi. Daha önce öğrencilerini “bana iman eden bu küçüklerden birini iman yolunda” tökezletmemek konusunda uyarmıştı (Matta 18:6). O halde, İsa’nın verdiği örnek Yehova hakkında bize ne öğretir? Yehova “küçükler”, yani dünyanın önemsiz gördüğü kişiler de dahil, her bir koyunuyla şefkatle ilgilenen bir Çobandır. Evet, Yehova’nın gözünde Kendisine tapınan herkes, birey olarak eşsiz ve değerlidir.